Araştırma Makalesi

Yeşil Olgun Domates Meyvesinde Üşüme Zararı ve Depolamaya Etkisi

Cilt: 22 Sayı: 1-2 31 Aralık 1993
PDF İndir
TR EN

Yeşil Olgun Domates Meyvesinde Üşüme Zararı ve Depolamaya Etkisi

Öz

1992 yılında Yalova’da yetiştirilen Şencan-9 domates çeşidinin yeşil olum dönemindeki meyveleriyle yapılan bu çalışmada, 4℃, 8℃ ve 12℃ sıcaklıklarda depolamada üşüme zararı ve bunun depolama potansiyeli ile meyve kalitesine etkisi araştırılmıştır. Ayrıca, farklı sıcaklıklarda depolamadan sonra 20℃’ye aktarılan meyvelerde solunum metabolizmasında meydana gelen değişimler incelenmiştir. Düşük sıcaklıkta depolamadan sonra yüksek sıcaklığa aktarılan domateslerde üşüme zararı belirtileri hızla gelişmiştir. Üşüme zararı gösteren meyve oranı ve üşüme zararı şiddeti kullanılan sıcaklık ve depolama süresine göre farklı olmuştur. 4℃’de 3-4 gün, 8℃’de 10-12 gün depolanan meyvelerde üşüme zararı ürünün pazarlanabilir niteliğinin yitirilmesine neden olmuştur. Buna karşın yeşil olum dönemindeki meyvelerin 12℃ sıcaklıkta üşüme zararı göstermeksizin 35-40 gün depolanabileceği saptanmıştır. Depolama süresince tüm sıcaklıklarda meyve eti sertliği, toplam pektin miktarı ve kabuktaki klorofil yoğunluğunda azalma, suda eriyebilir kuru madde oranı, titre edilebilir toplam asit, askorbik asit ve likopen miktarında artış bulunmuştur. Ancak, bu özelliklerdeki değişimler depolama sıcaklığına göre farklı düzeylerde gerçekleşmiştir. Düşük sıcaklıklarda depolamadan sonra 20℃’ye aktarılan meyvelerde yapılan solunum ölçümlerinde aktarmadan sonra hızla artan solunum hızı bir süre sonra sürekli 20℃’de bekletilen meyvelerin solunum düzeyine düşerken, 12℃’de depolanmış meyvelerde bu düşme görülmemiş, olgunlaşma ve yaşlanmadan ileri gelen sürekli ancak daha düşük oranlarda artış saptanmıştır.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

  1. Anonymous, 1968. Analyses Determination of Titratable Acid. Int. Fed. Fruit Juice Producers, No:3.
  2. Anonymous, 1971. Guide Data Book. ASHRAE, 29:381-394.
  3. Anonymous, 1975. Color Classification Requirements in US Standards for Grades of Fresh Tomatoes. USDA Mark. Ser. Fruit and Vegetable Div. Visual Aid TM-L-1. The John Henry Com. Michigan, USA.
  4. Burton, W.G., 1982. Postharvest Physiology of Food Crops. Longman Group Ltd. Essex. 340p.
  5. Chattpar, H.S., A.K. Mattoo and V.V. Modi, 1971. Biochemical Studies on Chilling Injury in Mangoes. Phytochemistry 10:1007-1013.
  6. Claypool, L.L., R.M. Keefer, 1942. A Colorimetric Method for CO₂ Determination in Respiration. Proc. Amer. Soc. Hort. Sci. 40:177-186.
  7. Craft, C.C., P.H. Heinze, 1954. Physiological Studies of Mature Green Tomatoes in Storage. Proc. Amer. Soc. Hort. Sci. 64:343-350.
  8. Dietz, H.J., A.H. Rouse,1952. Rapid Method for Estimating Pectic Substances in Citrus Fruits. Food Res. 18:169-176.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Ziraat Mühendisliği (Diğer)

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Nurten Sürmeli Bu kişi benim
Türkiye

Yayımlanma Tarihi

31 Aralık 1993

Gönderilme Tarihi

1 Ocak 1993

Kabul Tarihi

31 Ocak 1993

Yayımlandığı Sayı

Yıl 1993 Cilt: 22 Sayı: 1-2

Kaynak Göster

APA
Kaynaş, K., & Sürmeli, N. (1993). Yeşil Olgun Domates Meyvesinde Üşüme Zararı ve Depolamaya Etkisi. Bahçe, 22(1-2), 57-66. https://izlik.org/JA86HR57KB

BAHÇE Dergisi
E-posta: editor@bahcejournal.org
Web Sitesi: bahcejournal.org
Atatürk Bahçe Kültürleri Merkez Araştırma Enstitüsü
Yalova 77100, Türkiye
Bizi takip edin:
X (Twitter) | Linkedin | Facebook | Instagram