Türkiye Organik Üzümsü Meyve Yetiştiriciliğine Genel Bakış

Öz

Organik tarım, çevreye ve insana dost sertifikalı üretim yöntemidir. Üreticiden tüketiciye kadar izlenebilirlik organik tarım için bir vazgeçilmezdir. Dünyada üzümsü meyvelerin üretim alanı 2013 verilerine göre 43.801 ha olup bu değer 2014’te 45.160 ha’a yükselmiş ve yıllık değişim oranı %3.1 artış yönünde olmuştur (FIBL&IFOAM, 2014). Türkiye’de bölgeler bakımından Ege Bölgesi 129088.36 ton üretimle lider konumda olup bunu sırasıyla Güneydoğu Anadolu, Akdeniz, Marmara, İç Anadolu, Doğu Anadolu ve Karadeniz Bölgeleri takip etmiştir. (T.C. Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı, 2014). Durum il bazında değerlendirildiğinde; sadece üretim değerine bakıldığında İzmir birinci sırada görülmektedir, ancak Aydın iline ait geçiş süreci üretim değerinin 26605.32 tonları bulması, toplamda 50179.91 ton üretim değerine ulaşan Aydın ilini liderliğe yükseltmiştir. Bu ilimizi 43417.33 ton ile İzmir, 32996.82 ton ile Manisa illeri takip etmiştir. Bilindiği üzere Türkiye florası içerdiği 10000’den fazla taxa ile dünyanın en zengin ülkelerinden birisidir. Söz konusu taxa içerisinde çok sayıda üzümsü meyve örneğin böğürtlen, dut, mersin, ahududu, çilek, kocayemiş ve çok sayıda viburnum türleri bulunmaktadır. Doğadan toplanan meyveler için gerekli yasal izinlerin alınması gerekmektedir. Bu tip ürünlerde geçiş süreci uygulanmamaktadır. Bu çalışmanın temel amacı, Türkiye’de organik üzümsü meyve üretiminin bugünkü durumuna kamuoyunun dikkatini çekmek ve detaylı olarak konuyu tartışmaktır.

Anahtar Kelimeler

• Üzümsü meyveler
• organik tarım
• Türkiye

General Approach to Organic Berry Fruit Production in Turkey

Abstract

Organic farming is strictly based on a certified cultivation methods which are friendly to human health and environment as well. Traceability of products from field to consumers table is an indispensable for the organic farming. According to 2013 census, total organic berries production area in the world was 43.801 hectare and increased to 45.160 hectare with 3.1% increment in 2014 (FIBL & FOAM, 2014). Aegean Region in Turkey is a leading region in organic crop production with 129088.36 ton and it is followed by South Eastern, Mediterranean, Marmara, Central Anatolia, Eastern Anatolia and Black Sea Regions, respectively (Republic of Turkey Ministry of Food, Agriculture and Livestock, 2014). When the organic crop production is considered at province levels; İzmir has been the number one on the list until a few years ago. Since then, Aydın Province took İzmir’s place (43417.33 tons) with 50179.90-ton organic products and it is followed by Manisa Province (32996.82 tons) after a transition period. As it is well known that the Turkish Flora is one of the richest in the world with over 10000 taxa including some important berry species such as blackberry, mulberry, myrthus, raspberry, strawberries, strawberry trees, and some edible viburnum species. Gathering wildly grown berries from the nature, collectors should get legal approvals from local governmental agencies. However, there is not a transitional period in order to begin to collect wild berries. The main purpose of this paper is to take attention of public opinion to the present situations of the organic berry production in Turkey and discuss the case in detail.

Keywords

• Berry fruit
• organic agriculture
• Turkey

Kaynakça

1. Anonim, 2016-a. http://bahcebitkilericuedutr/ upload/nturemis/cilekyetpdf (Erişim tarihi: 09092016).
2. Anonim, 2016-b. http://docplayerbiztr/29546 71–uzumsu–meyveler–ekonomisihtml (Erişim tarihi: 09092016).
3. Anonim, 2016-c. http://wwwresmigazetegov tr/eskiler/2010/08/20100818–4htm (Erişim tarihi: 09092016).
4. Ağaoğlu, S., 1986. Üzümsü Meyveler. Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi, Ankara.
5. Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı, 2014. http://wwwtarimgovtr/konular/bitkisel–uretim /organik–tarim/istatistikler (Erişim tarihi: 09092016).
6. Tosun, İ. ve S. Yüksel, 2003. Üzümsü Meyvelerin Antioksidan Kapasitesi, 28(3):305–311.
7. Yetgin, M.A., 2009. Üzümsü Meyveler. Samsun Valiliği İl Tarım Müdürlüğü, Çiftçi Eğitimi ve Yayım Şubesi Yayını, 33s.