Bağ Küllemesine (Erysiphe necator Schw.) Ruhsatlı Bazı Etkili Maddelerin in vivo’da Etkinliğinin Araştırılması

Öz

Külleme hastalığı asmanın yeşil olan tüm kısımlarında zararlı olmaktadır. Ülkemizde ise hastalık ilk kez 1851 yılında görülmüştür ve hava yoluyla bulaştığı tahmin edilmektedir. Hastalıkla doğru zamanda ve doğru şekilde mücadele edilmediğinde üründe yaklaşık %80 zarar meydana getirmektedir. Çalışma, bağda külleme hastalığına (Erysiphe necator Schw.) ruhsatlı fluoxypyroxad 300 g/L etkili maddesinin ve karşılaştırma ürünü bazı (proquinazid 200 g/L, fluopyram 200 g/L + tebuconazole 200 g/L, penconazole 100 g/L, cyflufenamid 51.3 g/L) etkili maddelerin önerilen dozlarının biyolojik etkinliğinin belirlenmesi amacıyla yürütülmüştür. Deneme, telli sistemdeki Sultani çekirdeksiz üzüm çeşidi üzerinde tesadüf blokları deneme deseni göre 6 karakter (fluoxypyroxad 300 g/L, proquinazid 200 g/L, fluopyram 200 g/L + tebuconazole 200 g/L, penconazole 100 g/L, cyflufenamid 51.3 g/L ve kontrol) ve 3 tekerrürlü olarak kurulmuştur. Çalışmanın yapıldığı araştırma parselinde, vejetasyon periyodu boyunca fenolojik gözlem ve kayıtlar tutulmuştur. Bağ vejetasyonu içerisinde son ilaçlamadan sonra ilacın etki süresi ve etmenin inkübasyon süresi dikkate alınarak uygulamalarda sayım ve değerlendirmeler gerçekleştirilmiştir. Bağ küllemesi hastalığı (Erysiphe necator)’na karşı salkımda yapılan sayım ve değerlendirmeler sonucunda fluoxypyroxad 300 g/L etkili maddesinin %99.09 yüksek etkiye sahip olduğu, %97.30 etki ile proquinazid 200 g/L etkili maddesinin ikinci sırada yer aldığı ve aynı istatiksel gruba girdikleri tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Bağ küllemesi
• Erysiphe necator Schw.
• etkili madde
• etkinlik

A Study on Determination of The Viticulture Potential and Dominant Grape Varieties in Grape Producing Provinces

Öz

Powdery mildew disease damages all green parts of a vine. The disease appeared in our country in 1851 for the first time and it is anticipated that the disease was transmitted by air. If the disease is not eliminated at the right time in a proper manner, then the damage will be approximately 80% in the product. This study is conducted to determine biological effectiveness of fluxapyroxad 300 g/L substance licensed for powdery mildew disease (Erysiphe necator Schw.) and further substances based on the product subjected to comparison (proquinazid 200 g/L, fluopyram 200 g/L + tebuconazole 200 g/L, penconazole 100 g/L, cyflufenamid 51.3 g/L) at recommended dosage levels. The test is designed for Sultana type seedless grapes grown on wire systems under 6 characters (fluxapyroxad 300 g/L, proquinazid 200 g/L, fluopyram 200 g/L + tebuconazole 200 g/L, penconazole 100 g/L, cyflufenamid 51.3 g/L and control) and 3 repetitions in accordance with randomized block pattern. In the relevant area subjected to this study, phenological observations and records are kept during the vegetation period. The measurement and assessment procedures are performed for relevant applications by considering the response time following final spray in grapevine vegetation and the incubation period of the factor substance. As a result of counting and assessments made on the vine for powdery mildew disease (Erysiphe necator), it is detected that fluxapyroxad 300 g/L active substance has a considerably high effecting rate of 99.09% whereas proquinazid 200 g/L active integrated ranked the second by 97.30% and both substances are included in the same statistical group.

Anahtar Kelimeler

• Powdery mildew
• Erysiphe necator Schw.
• Active ingredient
• effectiveness

Kaynakça

1. Anonim, 2016-a. 2016 Yılı Çekirdeksiz Kuru Üzüm Raporu. http://koop.gtb.gov.tr/data/56e95ad41a79f5b210d9176e/2015%20kuru%20%c3%9cz%c3%bcmoru.pdf (Erişim: 06.12.2016).
2. Anonim, 2016-b. Zirai Mücadele Teknik Talimatları Kitabı. Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı, TAGEM, Ankara, 2009, 4: 261-274.
3. Avenot, H., D.P. Morgan and T.J. Michailides, 2007. Multiple Resistance to Pyraclostrobin and Boscalid Confers Resistance to Pristine (Pyraclostrobin + Boscalid) Fungicide in Alternaria Alternata Causing Alternaria Late Blight of Pistachios in California. p: 105-112 in: California pistachio commission production research reports, crop year 2006. California Pistachio Industry, Fresno, CA.
4. Delen, N., 2008. Fungicides. Nobel Press, Ankara. 318p.
5. Halleen, F., G. Holz and K.L. Pringle, 2000. Resistance in Uncinula Necator to Triazole Fungicides in South African Grapevines. doi:10.21548/21-2-2213, South African J. of Enology & Viticulture, 21(2):71-80.
6. Honda, Y., T. Matsuyama, T. Irie, T. Watanabe, M. Kuwahara, 2000. Carboxin Resistance Transformation of the Homobasidiomycete Fungus Pleurotus ostreatus. Current Genetics 37: 209-212.
7. Ishii, H., 2009. QoI Fungicide Resistance: Current Status and the Problems Associated with DNA-Based Monitoring. p: 37-45 in: Recent Developments in Management of Plant Diseases. U. Gisi, I. Chet and M.L. Gullino, eds. Springer, Dordrecht, Netherlands.
8. Köller, W., 1999. Chemical Approaches to Managing Plant Pathogens. In: Ruberson, J.R. Ed., Handbook of Pest Management, pp:337-376. Marcel Dekker, New York.

9. Steva, H., 1994. Evaluating Anti Resistance Strategies for Control of Uncinula Necator. In Fungicide Resistance, ed. S. Heaney, D. Slawson, D.W. Hollomon, M. Smith, P.E. Russel & D.W. Parry. British Crop.
10. TÜİK, 2017. Türkiye İstatistik Enstitüsü. Bölge İstatistikleri (http://tuikapp.tuik.gov.tr/bolgesel/çizelgeolustur.do) (Erişim: 02.09.2017).
11. Wilcox, W.F., 2005. Occurrence and Management of QoI Fungicide Resistance in Grape Vineyards. (Abst.) Phyto pathology 95: 143.
12. Wood, P.M. and D.W. Hollomon, 2003. A Critical Evaluation of the Role of Alternative Oxidase in the Performance of Strobilurin and Related Fungicides Acting at the QoI Site of Complex 3. Pest Manag. Sci. 59: 499-511.