Present structures and problems of hazelnut enterprises in Kocaali distirct of Sakarya province

Abstract

The aim of the present study was to determine general characteristics and problems of hazelnut growers in Kocaali district of Sakarya province. A survey was undertaken with 110 growers located in Kocaali district. Data were collected by survey questions regarding the enterprise (age, educational status, land ownership etc.), the field and its management (growing techniques, watering, fertilization, control of disease and pests etc.) and marketing of the product. Most of the growers in the region have been growing hazelnuts for more than 30 years. The growers are at low educational level and they apply agricultural techniques by receiving consultancy. Moreover, most growers are not aware of new techniques and also are not open to adopting them. Hazelnut production is the sole item of income for 67% of the growers. In general, it was determined that the hazelnut fields were not initially formed in a correct way when considering the planting distance and number of branches and that the growers were not completely conscious with regard to such cultural activities as pruning, fertilization, and control of disease and pests. Most enterprises sell their products 3–6 months after the harvest. It was also determined that, despite their dissatisfaction, all growers plan on continuing hazelnut production. Long–term sustainable plans must be made to solve the problems in hazelnut production. Growers must be financially supported through growers organizations in order for them to gain power in the market.

Keywords

• hazelnut production,kocaali,sakarya

Sakarya ili Kocaali ilçesinde faaliyette bulunan fındık işletmelerinin mevcut yapısı ve sorunları

Öz

Bu çalışmada Sakarya İli Kocaali İlçesi’ndeki fındık üreticilerinin genel özelliklerini ve sorunlarını belirlemek amaçlanmıştır. Araştırma alanı olarak, Kocaali İlçesi’nde fındık üretim faaliyetinde bulunan 110 üretici ile anket çalışması yapılmıştır. Anket sorularıyla üreticilere; işletme ile ilgili (yaş, eğitim durumu, arazi varlığı vb.), bahçe ve bakım işlemleri ile ilgili (yetiştirme teknikleri, sulama, gübreleme, hastalık ve zararlılar ile mücadele vb.) ve pazarlamaya ilişkin sorular sorularak bilgiler toplanmıştır. Yörede üreticilerin büyük bölümü 30 yıldan fazla fındık yetiştiriciliği yapmaktadır. Üreticilerin eğitim seviyesi düşük olup, tarım danışmanları vasıtasıyla tarım tekniklerini uygulamaya çalışmaktadır. Ancak, işletmecilerin çoğu yeni tekniklerden haberdar olmayıp, ayrıca gelişmeleri benimseme konusunda da açık değildir. Üreticilerin %67’si sadece fındıktan elde ettiği gelirle hayatını sürdürmektedir. Genel olarak, fındık bahçelerinin dikim mesafesi ve ocaktaki dal sayısı bakımından doğru oluşturulmadığı; budama, gübreleme, hastalık ve zararlılarla mücadele gibi kültürel faaliyetleri konusunda ise üreticilerin henüz tam olarak bilinçli olmadığı belirlenmiştir. İşletmelerin büyük bölümü hasattan sonra ürünü 3–6 ay bekleterek satmaktadır. Araştırmada, üreticilerin tamamının bütün memnuniyetsizlerine karşın fındık yetiştiriciliğine devam etmeyi düşündükleri belirlenmiştir. Fındıkta yaşanan sorunların giderilmesi için uzun dönemli sürdürülebilir planlar yapılmalıdır. Üreticilerin piyasalarda daha güçlü olmasını sağlamak amacıyla üretici organizasyonları desteklenmeli, fındık üreticilerine sağlanacak destekler bu üretici organizasyonları aracılığıyla verilmelidir.

Anahtar Kelimeler

• fındık üretimi,sakarya,kocaali

Kaynakça

1. Anonim, 2017. Gümrük ve Ticaret Bakanlığı Kooperatifçilik Genel Müdürlüğü, 2016 yılı fındık raporu (http:// koop.gtb.gov.tr/data/) (Erişim Tarihi: 05.07.2018).
2. Anonim, 2018a. Türkiye İstatistik Kurumu Tarım İstatistikleri (TUİK) (http://biruni. tuik.gov.tr/) (Erişim Tarihi: 20.03.2018).
3. Anonim, 2018b. Food and Agriculture Organization of the United Nations (FAO) (http://www.fao.org) (Erişim Tarihi: 20.03.2018).
4. Anonim, 2018c. Karadeniz İhracatçı Birlikleri (http://www.kib.org.tr/tr/ihracat–istatistikler–findik–istatistikleri.html) (Erişim Tarihi: 21.03.2018).
5. Anonim, 2018d. Fındık Araştırma Enstitüsü Müdürlüğü. Çakıldak fındık çeşidi (https://arastirma.tarim.gov.tr/findik/) (Erişim Tarihi: 29.04.2018).
6. Anonim, 2018e. Fındık Araştırma Enstitüsü Müdürlüğü. Fındık hasat teknolojisi (https://arastirma.tarim.gov.tr/findik/) (Erişim Tarihi: 29.04.2018).
7. Atış, E., 2001. Türkiye’de arazi degradasyonu sorunu ve bu sorunun çözümüne yönelik politikalar. Türkiye Ziraat Odaları Birliği Yayınları No: 213, Ankara.
8. Ayfer, M., A. Uzun and F. Bas, 1986. Turkish hazelnut cultivars. Karadeniz Bölgesi İhracatçılar Birliği, Giresun.

9. Ayfer, M., R. Türk and A. Eriş, 1997. Chemical composition of Değirmendere hazelnut and its importance in human nutrition. Acta Horticulturae 415:51–53.
10. Balık, H.İ. ve Çoban, S., 2013. Fındık bahçe tesisi ve dikim sistemleri. Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı Tarımsal Araştırmalar ve Politikalar Genel Müdürlüğü, Fındık Araştırma İstasyonu Müdürlüğü, Çiftçi Eğitim Serisi Yayın No:1.
11. Demirbaş, A.R., 2010. Fındık tarımı. Samsun İl Tarım Müdürlüğü Çiftçi Eğitimi ve Yayım Şubesi Yayını, 20s.
12. Engindeniz, S. ve F. Çukur, 2003. İzmir ili Kemalpaşa ilçesinde şeftali üretiminin teknik ve ekonomik analizi üzerine bir araştırma. Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi 40(2):65–72.
13. Genç, N., Balık, H.İ., Duyar, Ö., Gümüş, E., Köse, Ç., Çoban, S., Kayalak Balı, S., Çubukçu, Ö., Türkeli, B., Erol, H., Boztepe, Ö., Özdemir, F., Yığcı, E. ve Hacıoğlu, V., 2014. Türk Odalar ve Borsalar Birliği, Fındıkta verim ve kaliteyi artırma projesi, fındık el kitabı. (http://www.tb.org.tr/dosya /findikkitapcik_internet.pdf) (Erişim Tarihi: 23.03.2017).
14. Işın, Ş., 2000. İzmir ili Kemalpaşa ilçesinde meyve üreticilerinin çevre bilinci ve tarımsal uygulamalara yansıması üzerine bir araştırma. IV. Ulusal Tarım Ekonomisi Kongresi, 6–8 Eylül 2000, Tekirdağ.
15. Kafkas, S., Y. Doğan, A. Turan ve H. Seker, 2009. Genetic Characterization of hazelnut (Corylus avellana L.) cultivars from Turkey using molecular markers. Hort. Sci. 44(6):1557–1561.
16. Karadeniz, T., Bostan, S.Z., Tuncer, C. ve Tarakçıoğlu, C., 2009. Fındık yetiştiriciliği. Ziraat Odaları İl Koordinasyon Kurulu Yayınları No: 1. Ordu. 154s.
17. Kayalak Balık, S. ve Çubuklu, S., 2013. Fındıkta budama. Fındık bahçe tesisi ve dikim sistemleri. Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı Tarımsal Araştırmalar ve Politikalar Genel Müdürlüğü, Fındık Araştırma İstasyonu Müdürlüğü, Çiftçi Eğitim Serisi Yayın No: 2.
18. Köksal İ., N. Artik, A. Şimşek and N. Güneş, 2006. Nutrient composition of hazelnut (Corylus avellana L.) varieties cultivated in Turkey. Food Chemistry 99(3):509–515.
19. Mehlenbacher, S.A., 1991. Hazelnuts (Corylus). Genetic resources of temperate fruit and nut crops. Acta Hort. 290:791–836.
20. Neuman, W.L., 2006. Social research methods: qualitative and quantitative approaches. Pearson Publishing: Sixth edition.
21. Newbold, P., 1995. Statistics for business and economics, Prentice Hall, New Jersey.
22. Okay, A.N., Kaya, A., Küçük, V.Y., Küçük, A., 1985. Fındık tarımı. T.C. Tarım Orman ve Köyişleri Bakanlığı, Teşkilatlanma ve Destekleme Genel Müdürlüğü, Yayın No: Genel 142, TEDGEM–12, 85s.
23. Özdemir, M., F. Açkurt, M. Kaplan, M. Yıldız, M. Löker, T. Gürcan, G. Biringen, A. Okay and F.G. Seyhan, 2001. Evaluation of new Turkish hybrid hazelnut (Corylus avellana L.) varieties: fatty acid composition, α–tocopherol content, mineral composition and stability. Food Chem. 73(4):411–415.
24. Thompson, M.M., H.B. Lagerstedt and S.A. Mehlenbacher, 1996. Hazelnuts. pp.125–184. In: Janick, J., J.N. Moore (eds.). Fruit breeding, Vol. 3, Nuts. John Wiley & Sons, New York.