İlahiyat Fakültesi Son Sınıf Öğrencilerinin Benlik Algıları ve Yetkinliklerinin Değerlendirilmesi

Öz

Benlik; ben’in özellikleri ve diğer insanlarla etkileşimlerinin olumlu ve olumsuz çeşitli yönlerinin algılanması sonucu oluşan örgütlenmiş ve kendi içinde tutarlı bir kavramdır. Ergenlik ve ilk yetişkinlik döneminde anlam kazanan ve yaşam boyu süren, bireyin insanlarla iletişiminden veya kendi duygu, düşünceleri ve diyaloglarından çıkar. İnsanı yaşamaya güdüleyen temel etken; fıtratına yerleştirilen iyiye ve güzele ulaşma arzusudur. Daima daha üst noktayı hedefleyen, kendini gerçekleştirme yolunda hedefler belirleyen insanoğlu, toplumda statü kazanacağı, seveceği bir mesleğe sahip olma güdüsüyle çabalar. İlahiyat Fakülteleri de bu gayeyle yola çıkan öğrencilere eğitim veren kurumlardandır. Bu çalışma, 2017-2018 eğitim-öğretim yılında Bursa Uludağ Üniversitesi İlahiyat Fakültesinde öğrenim gören son sınıf öğrencilerinin benlik algılarını ve kendilerini ne denli yetkin gördüklerini tespit etmeye yönelik yapılmıştır. “Din Hizmetlerinde Rehberlik ve İletişim” dersinde “Bilinçli Farkındalık ve Zaman Yönetimi” konuları ele alınmış ve bu kapsamda araştırmaya katılan 254 öğrenciye (168’i kız, 86’sı erkek)“Ayna Etkinliği” uygulanmış, psikolojik, fizyolojik, duygusal ve öğrenci olarak kendilerini nasıl tanımladıkları tespit edilmeye çalışılmıştır. SPSS kullanılarak “Benim Dört Parçam” etkinliğinden elde edilen veriler rakamsal olarak yorumlanmıştır. Yine doldurulan “Ayna Etkinliği” formları incelenmiş, olumlu veya olumsuz olarak belirtilen davranışlar ilahiyat fakültesi öğrencileri açısından değerlendirilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Din Eğitimi
• Benlik
• Benlik Algısı
• Ayna Etkinliği
• Benim Dört Parçam Etkinliği
• Kendini Gerçekleştirme

The Evaluation of The Faculty of Theology Final Grade Students Self-perceptions and Sense of Personality Abilities

Öz

Self perception is a consistent and organized concept that resulting from negative and positive sides of interactions with other people and qualities of ego. It has meaning in adolescence and early adulthood age(stage) and continues lifelong eccurs as a result of interactions with people or self-emotions, thoughts and dialogues. The basic factor to motivate human tol ive is desire of having fort he better and nicer. Humanity always desires and targets of having fort he better and upper on the ways of self-realizing tries to have a good job and high prestige in a society. The aim of the Faculties of Theology is that. This investigation is made for the final grade students (of Uludag University 2017-2018 School Year) self perception, sense of soul, individuality abilities. In “Counselling & Communication in Religious Services” lesson, “Consciously Awareness & Time Management” is contextualized. “Mirror Activity” (Active Learning Method) is applied for 254 students (168 of them are girl/86 of them are boy). The aim of this application is how to introduce themselves as a student,psychological,emotional,psysical way. By using SPSS, the datas from “My Four Parts” activity are numerically analyzed/controlled. The forms of “Mirror Activity” searched and negative & positive behaviors are evaluated by the Faculty of Theology students point of view.

Anahtar Kelimeler

• Religious Education
• Self-perception
• sense of soul
• mirror activity
• my four parts
• self-actualization.

Kaynakça

1. Akış Yaman, Yasemin. “Mevlânâ ve Kierkegaard’da Benliğin Gelişimi”. Kaygı. Uludağ Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Felsefe Dergisi 29/ Güz ( Ekim 2017), 111-123.
2. Aydın, Azize. Dil-Tarih ve Coğrafya Fakültesi Öğrencilerinin Değer Hiyerarşileri İle İlahiyat Fakültesi Öğrencilerinin Değer Hiyerarşilerinin Karşılaştırılması. Ankara: Ankara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2005.
3. Aydın, Mehmet S. “İkbal’in Felsefesinde İnsan”. Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 29/ 1 (1 Ağustos1987), 83-106.
4. Cengil, Muammer. “Hitit Üniversitesi İlahiyat Fakültesi I. Sınıf Öğrencilerinin Benlik Saygısı Düzeylerinin Çeşitli Değişkenler Açısından İncelenmesi”. Hitit Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 15/1 (1 Haziran 2009), 77-102.
5. Gander, Mary J - Gardiner, Harry W. Çocuk ve Ergen Gelişimi. çev. Ali Dönmez vd. Ankara: İmge Yayınları, 3. Basım, 1993.
6. Gürses, İbrahim. Dindarlık ve Kişilik. Bursa: Emin Yayınları, 2. Basım, 2017.
7. İslamoğlu, A. Hamdi - Alnıaçık, Ümit. Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri (SPSS Uygulamalı). İstanbul: Beta Basım Yayım, 5. Basım, 2016.
8. Karakaya, Semra. Dindarlık Ve Kişilik Arasındaki İlişki, Allport Ve Fromm’un Karşılaştırmalı Analizi. Adana: Çukurova Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2008.

9. Kaynak, Ümre . Bilişsel Davranışçı Yaklaşıma Dayalı Grupla Psikolojik Danışma Uygulamaları ve Programları . ed. Mehmet Güven. Ankara: Anı Yayıncılık, 2. Basım, 2019.
10. Kımter, Nurten. “Üniversiteli Gençlerde Dindarlık İle Benlik Saygısı Arasındaki İlişki Üzerine Bir Araştırma”. Çankırı Karatekin Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 2/2 (Kasım 2017), 39-60.
11. Külçe, Sümeyye Nur. “İbn Sînâ’nın Nefs Kavramı ve Modern Psikolojideki Ego Kavramının Benlik Olgusu Bağlamında Karşılaştırılması”. Türkiye Bütüncül Psikoterepi Dergisi 1/1 (Ocak 2018), 54-78.
12. Özsoy, Yahya. Eğitimde Öğrencileri Tanıma Teknikleri. Ankara: Temel Eğitim Kitapları, 1968.
13. Yalçın, Şehabettin. “Ben Neyim?”. Beytülhikme AnInternational Journalof Philosophy 1/2 (Aralık 2011), 27-38.
14. Sağlam, İsmail. “Çocuklarda Davranışların Şekillenmesinde Etkili Olan Faktörlere Teorik Bir Yaklaşım”. Uludağ Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 10/2(1 Haziran 2001), 209-223.
15. Uludağ, Süleyman. “Nefis”, Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi. Erişim 11 Eylül 2019. https://islamansiklopedisi.org.tr/nefis Üstün, Besti vd. Hemşirelikte İletişim Becerileri Öğretimi. İzmir: Okullar Yayınevi, 2005.