Divân şairleri, İran mitolojisinde iktidar, saltanat, kudret ve insanlığın sembolü olan figürlere telmihte bulunarak eserlerine anlam ve derinlik kazandırmış, aynı zamanda bu figürleri kendi ulusal ve yerel kültürel bağlamlarına göre yeniden yorumlayarak uyarlamışlardır. Bu şairlerden biri de 17. yüzyılın ikinci yarısında yaşayan ve divân edebiyatı geleneği içerisinde müstesna bir yere sahip şairlerden biri olarak kabul edilen Nâbî’dir. Nâbî, Divânı’nda Fars mitolojisine farklı bağlamlarda sıklıkla değinmektedir. Şair, mitolojik unsurları bazen sevgilinin güzelliğini ve cazibesini övmek amacıyla kullanmakta, bazen de padişahın gücünü, kudretini ve hükümdarlığını vurgulamak için bu unsurlara göndermede bulunmaktadır. Şairin buna ek olarak, dönemin kahramanlarını ve savaşçılarını yüceltmek amacıyla özellikle Firdevsi’nin Şehnâme’sinde yer alan mitolojik kahramanlardan faydalandığı görülmektedir. Nâbî, Fars mitolojisindeki güçlü figürleri şiirlerine entegre ederek hem anlatımına evrensel bir boyut kazandırmış hem de bu unsurları kendi döneminin siyasi ve toplumsal şartlarına uyarlamıştır. Bu yaklaşım, şairin yalnızca estetik bir kaygıyı gidermediğini aynı zamanda dönemin güç ve iktidar anlayışını da sanat yoluyla aktardığını göstermektedir. Nâbî’nin, İran mitolojisine ait figür ve anlatılara yaptığı göndermeler aracılığıyla hem bireysel değerleri hem de toplumsal meseleleri daha etkili bir şekilde okuyucuya aktarmayı amaçladığı anlaşılmaktadır. Bu çalışmada Nâbî’nin Divânı’nda yer alan mitolojik ve efsânevi kahramanların nasıl işlendiği ve şiirlerine nasıl yansıtıldığı incelenmektedir.
Divan poets gave meaning and depth to their works by alluding to figures that are symbols of power, sultanate, might and humanity in Iranian mythology, and at the same time they reinterpreted and adapted these figures according to their own national and local cultural contexts. One of these poets is Nābī, who lived in the second half of the 17th century and is considered one of the poets with an exceptional place in the tradition of divan literature. Nābī frequently touches upon Persian mythology in different contexts in his Divān. The poet sometimes uses mythological elements to praise the beauty and charm of the lover, and sometimes refers to these elements to emphasize the power, might and sovereignty of the sultan. In addition, it is seen that he utilized mythological heroes, especially those in Firdavsi’s Shahname, to glorify the heroes and warriors of the period. By integrating the powerful figures of Persian mythology into his poetry, Nābī both added a universal dimension to his narrative and adapted these elements to the political and social conditions of his own time. This approach shows that the poet not only addresses an aesthetic concern but also conveys the understanding of power and power of the period through art. It is understood that Nâbî aimed to convey both individual values and social issues to the reader more effectively through his references to figures and narratives belonging to Iranian mythology. This study examines how mythological and legendary heroes in Nābī’s Divān are treated and how they are reflected in his poems.
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Konular | Türk İslam Edebiyatı |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 3 Eylül 2025 |
| Kabul Tarihi | 5 Kasım 2025 |
| Yayımlanma Tarihi | 29 Aralık 2025 |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2025 Cilt: 9 Sayı: 2 |
Dergiye gönderilen tüm makaleler, değerlendirme sürecinden önce intihal programıyla kontrol edilmektedir.
USOBED Dergisi, Creative Commons Atıf-Gayri Ticari 4.0 Uluslararası (CC BY-NC 4.0) altında çalışmaktadır. https://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0/deed.tr