An Assessment for Alternative Utilization of the Coastal Areas for Recreation in the Case of Artvin

Öz

The coastal areas, which have always attracted the attention of humankind in the past, have very rich resource values in terms of recreational use and efficiency diversity. The coastal areas have been planned and designed in accordance with the relevant purposes by serving for various purposes such as settlement, transportation, recreation and tourism throughout history. In this context, many studies about coastal areas aimed active and free utilization of people from the coastal areas and the sustainable use and planning of them. The aim of this study is to determine the recreational use potential of the coastal areas by studying the legal and technical aspects of the usage of the first 50 m wide part of coastal and shoreline of Hopa and Arhavi districts of Artvin province on the coast of Black Sea. The study was carried out in a coastal zone with a total of 36.2 km in the province of Artvin. It was handled under seven chapters considering the administrative borders and the planned / unplanned area. The plans prepared for the filling areas with the 1/1000 scaled approved Implementation Plans are the materials used for the study of the potential areas and the pictures from Drone for the recreation obtained by evaluating the entire field during the field studies. ArcMap 10.4, Google Earth and Photoshop CS6 programs were used to organize the generated maps. As a result of all these reviews and evaluations, it has been determined that the unfavorable conditions of the coastal land limit the coastal area and recreational use, and the shoreline has been subjected to unsuitable land use. It has been found that there are recreational purposes in the coastal land and shoreline covered by the planned area, and that the planned areas are exposed to the wrong coastal use more than the unplanned areas. It has also been determined that the coastal width of the study area varies between 0,5 m and 215 m and is mostly of a narrow coastal nature.

Anahtar Kelimeler

• Coastal area,Artvin,Coastal land use,Recreation

Kıyı Alanlarının Rekreasyonel Amaçlı Alternatif Kullanımının Artvin Örneğinde İrdelenmesi

Öz

Geçmişten günümüze daima insanoğlunun ilgisini çeken kıyı alanları, rekreasyonel kullanım ve etkinlik çeşitliliği açısından oldukça zengin kaynak değerlerine sahiptir. Su kenarları, tarih boyunca yerleşim, ulaşım, rekreasyon ve turizm gibi çeşitli kullanım amaçlarına hizmet ederek ilgili amaçlar doğrultusunda planlanmış ve tasarlanmıştır. Bu bağlamda halkın kıyılardan aktif ve serbestçe yararlanması ve kıyı alanlarının sürdürülebilir kullanımı ve planlanmasına yönelik çalışmalar birçok araştırmanın hedefi olmuştur. Bu çalışmanın amacı, Artvin ilinin Karadeniz kıyısında yer alan Hopa ve Arhavi ilçelerine ait kıyı ve sahil şeridinin ilk bölümünde yer alan kullanımların yasal ve teknik açıdan irdelenerek kıyıların rekreasyonel kullanım potansiyelinin belirlenmesidir. Söz konusu çalışmada Artvin İli’ne ait toplamda 36,2 km olan kıyı bandı, idari sınırlar ve planlı/plansız alan durumu dikkate alınarak yedi bölüm altında ele alınmıştır. Çalışmada materyal olarak, 1/1000 ölçekli onaylı Uygulama İmar Planları, dolgu alanlarına yönelik hazırlanan planlar, 1/1000 ölçekli halihazır haritalar ve arazi çalışmalarıyla elde edilen veriler ve fotoğraflar kullanılmıştır. Çalışma alanındaki mevcut kıyı kullanımlarının belirlenmesi ve analizi ile haritaların üretilmesi ve düzenlenmesi sürecinde ise ArcMap 10.2, Google Earth ve Photoshop CS6 programlarından yararlanılmıştır. Yapılan tüm bu inceleme ve değerlendirmeler sonucunda, çalışma alanındaki arazi yapısının elverişsiz koşullarının, kıyı alanını ve dolayısıyla rekreasyonel kullanımı kısıtladığı,  kıyının ve kıyının tamamlayıcısı olan sahil şeridinin yanlış alan kullanımlarına maruz kaldığı belirlenmiştir. Planlı alan kapsamındaki kıyı ve sahil şeridinde rekreasyonel amaçlı kullanımların var olduğu, bununla birlikte planlı alanların plansız alanlara nazaran daha çok yanlış kıyı kullanımlarına maruz kaldığı tespit edilmiştir. Ayrıca çalışma alanındaki kıyı genişliğinin, 0,5m ile 215 m arasında değiştiği ve çoğunlukla dar kıyı niteliği taşıdığı belirlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Kıyı,Artvin,Kıyı kullanımı,Rekreasyon

Kaynakça

1. Akbaba, F. 2010. Orman Kanunu 2/B - Kıyı Kanunu uyuşmazlıkları ve Türk Yargıtay’ı içtihatları. www.yargitay.gov.tr/abproje/belge/sunum/Akbaba_2BKiyiKanunu ET:16.09.2014.
2. Alpay, B. 2011. Alaplı (Zonguldak) kent merkezi ve kıyı dolgu alanı düzenleme süreci - kentsel tasarım projeleri. İnönü Üniversitesi Sanat ve Tasarım Dergisi.1(3), 297-306.
3. Atik, M. 2010. Environmental Protection in Coastal Recreation Sites in Antalya, Turkey, Coastal Management, 38:6, 598-616, DOI: 10.1080/08920753.2010.519433
4. Doğan, İ. 2008. Uzaktan algılama verileri ile kıyı çizgisi değişiminin zamansal olarak belirlenmesi: Alaçatı örneği. Yıldız Teknik Üniversitesi, FBE, Yüksek Lisans Tezi, İstanbul.
5. Doğaner, S. 2001. Türkiye Turizm Coğrafyası, Çantay Kitabevi, İstanbul.
6. Duru, B. 2003. Kıyı politikası. Mülkiyeliler Birliği Vakfı Yayınları, Ankara.
7. Ferudun, A. 2009. Kıyı alanlarının hukuki statüsü. Journal of Naval Science and Engineering, 5(1), 76-93.
8. Garipağaoğlu, N., Özcan, S., Uzun, M. 2014. Moda-Caddebostan (Kadıköy) Arası Kıyı Alanındaki Değişimin İncelenmesi, Marmara Coğrafya Dergisi, 29,60-80.

9. Göktürk, T., Artvinli, T., Bucak, F. 2008. Artvin Kuş Faunası, Artvin Çoruh Üniversitesi, Orman Fakültesi Dergisi, 9 (1-2): 33-43.
10. Gözenç, S., Gümüş, E., Ertin, G. 1998. Türkiye Coğrafyası. Anadolu Üniversitesi Yayınları, Yayın No: 1069, Eskişehir.
11. Güçlü, Y. 2010. Doğu Karadeniz Bölümü Kıyı Kuşağında İklim Konforu Şartlarının Kıyı Turizmi Yönünden İncelenmesi, Coğrafi Bilimler Dergisi CBD 8 (2), 111-136.
12. Hall, C.M. 2001. Trends in ocean and coastal tourism: the end of the last frontier, Ocean and Coastal Management, 44 (2001), 601–618.
13. Özdemir Işık, B., Demirel, Ö. 2016. Determination of coastal areas of recreational activities in the city of Trabzon. Journal of the Faculty of Forestry Istanbul University 66(2), 483-496.
14. Özgüç, N. 2011. Turizm Coğrafyası. Çantay kitabevi.544 sf. İstanbul.
15. Pala, K. 1975. Türkiye’nin kıyı sorunları ve politikası. TMMOB Harita ve Kadastro Mühendisliği Dergisi, 10(33-34), 3-38.
16. Pekpak, H. E. 2012. Kıyı Alanlarında Turizm Odaklı Mekansal Gelişim: Lara Örneği, Kültür ve Turizm Bakanlığı, Uzmanlık Tezi, Ankara.
17. Sesli, F.A., Aydınoğlu, A.Ç. Akyol, N. 2003. Kıyı alanlarının yönetimi. 9. Türkiye Harita Bilimsel ve Teknik Kurultayı Bildiriler Kitabı, 769-780, Ankara.
18. Sesli, F.A. 2010. Determination of the relations between shore border line and land ownership by using GIS: An example from Eastern Coast of Black Sea. Scientific Research and Essays, 5(5), 494-499.
19. Şimşek, D.S., Korkut, A.B. 2009. Kıyı Şeridi Rekreasyon Potansiyelinin Belirlenmesinde Bir Yöntem Uygulaması: Tekirdağ Merkez İlçe Örneği. Tekirdağ Ziraat Fakültesi Dergisi, (3): 315-327.
20. UNEP, 2009. Sustainable Coastal Tourism. United Nations Environment Programme, 87, Fransa.
21. URL-1, 2018. Tabiatı Koruma Alanları, Doğa Koruma ve Milli Parklar Genel Müdürlüğü, http://www.milliparklar.gov.tr/resmiistatistikler, (ET 23.02.2018)
22. URL-2, 2017. Arhavi'de göçmen kuşlara yabancı ilgisi, http://www.haberturk.com/ekonomi/turizm/haber/780596-arhavide-gocmen-kuslara-yabanci-ilgisi, (ET 13.06.2017)
23. Uzun, M., Özcan, S. 2016. Solaklı Dere – İyidere Arasında (Trabzon / Of) Kıyı Kullanımının Zamansal Değişimi ve Sürdürülebilir Yönetimi. Eastern Geographical Review - 35,175-196.
24. Yavuz Özalp, A., Akıncı, H. 2016. Development and management of private property rights on coastal areas. Ocean & Coastal Management 121, 107-115.
25. Yüksek, Ö., Önsoy, H., Kömürcü, M.İ., Kankal, M., Akpınar, A. 2007. Karadeniz sahil yolunun kıyı açısından değerlendirilmesi, 6. Ulusal Kıyı Mühendisliği Sempozyumu, Bildiriler Kitabı, 9-16.