EVALUATION TO ORGANIZATION APPROACH THE FOREST FIRE OF KEPSUT

Öz

Anahtar Kelimeler

• -

KEPSUT ORMAN YANGINININ ORGANİZASYON AÇISINDAN DEĞERLENDİRİLMESİ

Öz

Bu çalışmada Abant Dağları’nda yayılış gösteren Fagus orientalis Lipsky. Ağaçlarının epifitik bryofitleri araştırılmıştır. Çalışma 2010-2011 yılları arasında gerçekleştirilmiştir. F. orientalis gövdesi üzerinden toplanan bryofit örnekleri değerlendirilerek 18 familyaya ait 23 cins ve bunlara bağlı 41 takson (8 ciğerotu, 33 karayosunu) tanımlanmıştır. Ayrıca, türlerin ekolojik karakteristikleri metin içerisinde (hayat formu, nem isteği, ışık isteği) tartışılmıştır. Taksonların hayat formu analizine göre 7 faklı hayat formu belirlenmiştir. Cushion (yastık şeklinde) hayat formunun dominant olduğu saptanmıştır. Mezofitik ve skafit (gölge seven) türler hakim olurken kserofit (kurakçıl) ve fotofit (güneş seven) türlerin yoğunluğunun düşük olduğu belirlenmiştir

Anahtar Kelimeler

• Bryofit, Epifit, Ciğerotu, Karayosunu, Abant Dağları

Kaynakça

1. Akman, Y. 1999. İklim ve Biyoiklim 350, Kariyer Matbaacılık. Ankara.
2. Barkman, J.J. 1958. Phytosociology and ecology of cryptogamic epiphytes, Van Gorcum Assen.
3. Bates, J.W. 1993. Epiphytic Bryophytes Preserved In a French Farmhouse. J Bryol. 17, 511-512.
4. Dierssen, K. 2001. Distribution, ecological amplitude and phytosociological characterization of European bryophytes, Band 56, 289, Bryophytorum Bibliotheca. Stuttgart.
5. During, H.J. 1979. Life Strategies of Bryophytes:A Preliminary Rewiev. Lindbergia. 5, 2-18.
6. Düzenli, A., Kara, R., Ezer, T. and Türkmen, N. 2011. The bryophytes in the protected Quercus coccifera macchia in East Mediterranean Region of Turkey: their life-form, habitat and substratum relations. Biological
7. Diversity and Conservation. 4 (2), 149-154. Ezer, T., Kara, R., Düzenli, A. 2009. Succession, habitat affinity and life-forms of epiphytic bryophytes in
8. Turkish oak (Quercus cerris L.) forests on Mount Musa. Ekoloji. 18 (72), 8-15. Ezer, T., Kara, R., Atabay, D. 2010. Güney Amanos Dağları’ndaki (Musa Dağı) Quercus cerris L. Ağaçlarının

9. Epifitik Bryofitleri. Biyoloji Bilimleri Araştırma Dergisi. 3 (1), 139-145. Goffinet, B., Shaw, A.J. 2009. Bryophyte Biology 565, Cambrıdge Unıversıty Press. Cambridge.
10. Hedenäs, L. 1992. Flora of Maderian Pleurocarpous Mosses (Isobryales, Hypnobryales, Hookeriales) Band 44, , Bryophytorum Bibliotheca. Stuttgart.
11. Kürschner, H., Tonguç, Ö., Yayıntaş, A. 1998. Life Strategies in Epiphytic Bryophyte Communities of the Southwest Anatolian Liquidambar orientalis forest. Nova Hedwigia. 66, 435-450.
12. Kürschner, H. 1999. Life strategies of epiphytic bryophytes in Mediterranean Pinus woodlands and Platanus orientalis alluvial forests of Turkey. Cryptogamie Bryologie. 20 (1), 17-33.
13. Kürschner, H., Erdağ, A. 2005. Bryophytes of Turkey: An annotated Reference list of the species with
14. Synonyms from the Recent Literature and an Annotated List of Turkish Bryological Literature. Turk. J. Bot. 29, 154. Kürschner, H., Parolly, G., Erdağ, A. 2006. Life forms and life strategies of epiphytic bryophytes in Quercus vulcanica forest of Turkey. Nova Hedwigia. 82, 3-4.
15. Lewinsky, J. 1993. A synopsis of the genus Orthotrichum Hedw. (Musci, Orthotrichaceae). Bryobrothera. 2,1
16. Magdefrau, K. 1982. Life-forms of Bryophytes. in Bryophyte Ecology. 45-58.
17. Moe, B., Botnen, A. 2000. Epiphytic vegetation on pollarded trunks of Fraxinus excelsior in four different habitats at Grinde, Leikanger, western Norway. Plant Ecol. 151, 143-159.
18. MPDB 2002. Abant Gölü Tabiat Parkı Uzun Devreli Gelişme Planı Analitik Etüt Raporu, Milli Parklar ve Av
19. Yaban Hayatı Genel Müdürlüğü, Milli Parklar Daire Başkanlığı, Ankara 2001.
20. Nyholm, E. 1981. Illustrated Moss Flora of Fennoscandia 719, Swedish Natural Science-Research Council. Fasc. Kungälv.
21. Özhatay, N., Byfield, A., Atay, S. 2005. Türkiye’nin 122 Önemli Bitki Alanı 476, Mas Matbaacılık. İstanbul.
22. Paton, J. 1999. The Liverworts Flora of the British Isles 626, Harley Books. England.
23. Pedrotti, C.C. 2001. Flora dei muschi d’Italia 1234, Antonia Delfino Editore. Roma.
24. Schofield, W.B. 2001. Introduction to Bryology 431, The Blackburn Press. Caldwell.
25. Smith, A.J.E. 1982. Bryophyte Ecology 511, Chapman and Hall. (ed.). London.
26. Smith, A.J.E. 2004. The Moss Flora of Britain and Ireland 1012, Cambridge University Press. London.
27. Uçar Türker, A., Güner, A. 2003. Plant Diversity in Abant Nature Park (Bolu), Turkey. Turk J Bot. 27, 185-221.
28. Uyar, G., Çetin, B. 2004. A new check-list of the moses of the Turkey. Journal of Bryology. 26, 203-220.
29. Zander, R.H. 1993. Genera of The Pottiaceae: Mosses of Harsh Enviroments Vol. 32. 378, Bullettin of the Buffalo Society of Naturel Sciences.