EN
TR
TÜRKİYE’DE 16 FARKLI TESİSTE ÜRETİLEN YONGALEVHALARIN TEKNOLOJİK ÖZELLİKLERİ
Öz
Bu çalışmada, Türkiye’de yongalevha sanayisinde faaliyet gösteren 16 işletmeye ait levhalar, ilgili standardlara göre fiziksel ve mekanik özellikleri bakımından incelenmiştir. Sonuçlar işletmeler arasında ve EN 312’ye göre değerlendirilmiştir. Eğilme direnci en düşük ve en yüksek sırasıyla 8,43 N/mm2 ve 16,89 N/mm2 olarak bulunmuştur. Yüzeye dik yöndeki çekme direnci ise en düşük ve en yüksek sırasıyla 0,155 N/mm2 ve 0,768 N/mm2 olarak belirlenmiştir. EN 312 kalite standardına göre eğilme direnci 13,00 N/mm2, yüzeye dik yöndeki çekme direnci ise 0,350 N/mm2 olması gerekmektedir. Elde edilen sonuçlara göre, yongalevhalar işletmeleri aralarında önemli farklılıklar göstermiştir. Yongalevhaların genel olarak EN 312 kalite standardlarına uyumluluk oranı %61,12 olarak belirlenmiştir. Bu durum Avrupa Birliği’ne giriş sürecinde olan Türkiye için geliştirilmesi gereken bir oran olarak değerlendirilmektedir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Chen, T. Y., Chen, C. H., Lai, C. H., (1998) Analysis of physical properties of medium density fibreboard and particleboard in Taiwan, Forest-Products-Industries., 17: 4, 723-736; 17 ref.
- DIN EN 312, Ausgabe:2003–11, Spanplatten - Anforderungen; Deutsche Fassung EN 312:2003.
- Lu, B., Tang, Z. Q., (1997) Analysis on quality of particleboard made in China, China-Wood-Industry, 11: 6, 28-31.
- Nemli, G. ve Kalaycıoğlu, H. (2000) Yonga Levha Teknolojisi, Laminart Mobilya Dekorasyon Sanat Tasarım Dergisi, Nisan-Mayıs sayı 7 s.120–126.
- Özen, R. (1980) Yonga Levha Endüstrisi Ders Notları, Karadeniz Teknik Üniversitesi, Orman Fakültesi Yayın No: 30 Trabzon.
- TS 642-ISO 554 (1997) Kondisyonlama ve/veya Deney İçin Standart Atmosfer – Özellikler, TSE, Ankara.
- TS-EN 309 (1999) Ahşap Yonga Levhalar, Tarif ve Sınıflandırma, TSE, Ankara.
- TS-EN 310 (1999) Ahşap Esaslı Levhalar, Eğilme ve Eğilme Direnci Elastikiyet modülünün Tayini, TSE, Ankara.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yayımlanma Tarihi
1 Haziran 2005
Gönderilme Tarihi
3 Ağustos 2014
Kabul Tarihi
-
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2005 Cilt: 7 Sayı: 8
APA
Gündüz, G., & Yılmaz, Z. A. (2005). TÜRKİYE’DE 16 FARKLI TESİSTE ÜRETİLEN YONGALEVHALARIN TEKNOLOJİK ÖZELLİKLERİ. Bartın Orman Fakültesi Dergisi, 7(8), 49-57. https://izlik.org/JA96GM93TW
AMA
1.Gündüz G, Yılmaz ZA. TÜRKİYE’DE 16 FARKLI TESİSTE ÜRETİLEN YONGALEVHALARIN TEKNOLOJİK ÖZELLİKLERİ. Bartın Orman Fakültesi Dergisi. 2005;7(8):49-57. https://izlik.org/JA96GM93TW
Chicago
Gündüz, Gökhan, ve Zeynel Abidin Yılmaz. 2005. “TÜRKİYE’DE 16 FARKLI TESİSTE ÜRETİLEN YONGALEVHALARIN TEKNOLOJİK ÖZELLİKLERİ”. Bartın Orman Fakültesi Dergisi 7 (8): 49-57. https://izlik.org/JA96GM93TW.
EndNote
Gündüz G, Yılmaz ZA (01 Haziran 2005) TÜRKİYE’DE 16 FARKLI TESİSTE ÜRETİLEN YONGALEVHALARIN TEKNOLOJİK ÖZELLİKLERİ. Bartın Orman Fakültesi Dergisi 7 8 49–57.
IEEE
[1]G. Gündüz ve Z. A. Yılmaz, “TÜRKİYE’DE 16 FARKLI TESİSTE ÜRETİLEN YONGALEVHALARIN TEKNOLOJİK ÖZELLİKLERİ”, Bartın Orman Fakültesi Dergisi, c. 7, sy 8, ss. 49–57, Haz. 2005, [çevrimiçi]. Erişim adresi: https://izlik.org/JA96GM93TW
ISNAD
Gündüz, Gökhan - Yılmaz, Zeynel Abidin. “TÜRKİYE’DE 16 FARKLI TESİSTE ÜRETİLEN YONGALEVHALARIN TEKNOLOJİK ÖZELLİKLERİ”. Bartın Orman Fakültesi Dergisi 7/8 (01 Haziran 2005): 49-57. https://izlik.org/JA96GM93TW.
JAMA
1.Gündüz G, Yılmaz ZA. TÜRKİYE’DE 16 FARKLI TESİSTE ÜRETİLEN YONGALEVHALARIN TEKNOLOJİK ÖZELLİKLERİ. Bartın Orman Fakültesi Dergisi. 2005;7:49–57.
MLA
Gündüz, Gökhan, ve Zeynel Abidin Yılmaz. “TÜRKİYE’DE 16 FARKLI TESİSTE ÜRETİLEN YONGALEVHALARIN TEKNOLOJİK ÖZELLİKLERİ”. Bartın Orman Fakültesi Dergisi, c. 7, sy 8, Haziran 2005, ss. 49-57, https://izlik.org/JA96GM93TW.
Vancouver
1.Gökhan Gündüz, Zeynel Abidin Yılmaz. TÜRKİYE’DE 16 FARKLI TESİSTE ÜRETİLEN YONGALEVHALARIN TEKNOLOJİK ÖZELLİKLERİ. Bartın Orman Fakültesi Dergisi [Internet]. 01 Haziran 2005;7(8):49-57. Erişim adresi: https://izlik.org/JA96GM93TW