CONTRIBUTION TO Pinus brutia Ten.’s NATURAL SPREADING IN WESTERN BLACK SEA REGION

Öz

The most extensive spreading of Pinus brutia is found in Turkey. Scattered natural Pinus brutia stands are found especially coastal regions of Mediterneaen , Aegean and Marmara region of Turkey. The aim of this study is to make contributions to the spreading of Pinus brutia in Western Black Sea region. According to the results, 237 ha of natural Pinus brutia forest was found in Bartın forest directorate and 4575 ha in Karabük and 140 ha in Devrek and Dirgine directorates. Similar studies will be carried out in other forest ecosystems in Western Black Sea region.

Anahtar Kelimeler

• Pinus brutia,Western Black Sea region,Natural spreading areas

KIZILÇAMIN (Pinus brutia Ten.) BATI KARADENİZ BÖLGESİ’NDEKİ DOĞAL YAYILIŞINA KATKI

Öz

Kızılçam dünyada en geniş yayılışını Türkiye’de yapmaktadır. Türkiye’de başta Akdeniz, Ege ve Marmara sahil ve sahil ardı bölgelerde ve ek olarak Karadeniz bölgesi’nde de yer yer doğal Kızılçam topluluklarına rastlanmaktadır. Bu çalışmanın amacı Kızılçamın Batı Karadeniz Bölgesi’ndeki doğal yayılışına katkı sağlamaktır. Bu çalışma sonucunda Bartın Orman İşletmesi’nde 237ha, Karabük Orman İşletmesi’nde 4575ha, Devrek Orman İşletmesi’nde8, Dirgine Orman İşletmesi’nde 140ha Kızılçam doğal ormanı saptanmıştır. Kızılçamın Batı Karadeniz bölgesi’ndeki diğer orman ekosistemleri içerisindeki yayılış alanlarının da saptanmasına çalışılmalıdır.

Anahtar Kelimeler

• Kızılçam,Batı Karadeniz Bölgesi,Doğal Yayılış Alanları

Kaynakça

1. Anonim, 1980.Türkiye Orman Envanteri, Orman Genel Müdürlüğü Yayınları No.13, 179s., Ankara.
2. Akıncı, M.Y., 1963. Kızılçam ormanlarının Doğu Karadeniz mıntıkasındaki dağılışı ve yayılışı, Orman Müh. Dergisi sayı 5, Ankara.
3. Anşin, R., S.Terzioğlu, M. Evcin 1993. Aydın-Çine Vadisi Kızılçam (Pinus brutia Ten.) Orman Florası, Uluslararası Kızılçam Sempozyumu Bildirileri Kitabı, s.117-129. Orman Bakanlığı, Ankara.
4. Anşin, R., Özkan, Z.C., 1993. Boyabat Orman İşletmesi Isırganlı Serisi Doğal Kızılçam Ormanı Florası. Uluslararası Kızılçam Sempozyumu Tebliğer Kitabı s. 28-34, Muğla.
5. Arbez, M. 1974. Distribution, Ecology and Variation of Pinus brutia Ten in Turkey. FAO, Forest. Gen. Ress. İnfor. No.: 3, p. 21-33.
6. Asmaz, H., 1993. Ege Peyzajında Kızılçamın Önemi. Uluslar arası Kızılçam Sempozyumu Bildiriler Kitabı s. 48-55 Muğla.
7. Bernhard, R.1935.Türkiye Ormancılığının Mevzuatı, Tarihi ve Vazifeleri, Yüksek Ziraat Enstitüsü Yayını, Ankara.
8. Çalışkan T., 1998. Türkiye’de Orman Varlığı ve Ormancılık, Türkiye Orman Envanteri (31.12.1997 tarihi itibariyle) Hızlı Gelişen Türlerle Yapılan Ağaçlandırma Çalışmalarının Değerlendirilmesi ve Yapılacak Çalışmalar. Workshop, Orman Bakanlığı Yayın Dairesi Başkanlığı Yayın No: 083, s.129, Ankara

9. Frankis I,1993. Morphology and affınıtıes of Pinus brutia Ten. Proceedings of the Internatıonal Symposium of Pinus brutia Ten. Marmari,Turkey: 11-18, Publication of Ministry of Forestry, Ankara.
10. Genç, M.2004. Silvikültürün Temel Esasları, S.D.Ü. yayın No 44, S.D.Ü. Basımevi, Isparta.
11. Kasaplıgil, B.,1952. The Forest Vegetation in the Mediterranean Regions of Turkey. İstanbul Üniv., Orman Fakültesi Dergisi 2 (2) : 47-65) İstanbul
12. Kasaplıgil, B.1999.Türkiye’nin Geçmişteki ve Bugünkü Çam Türleri. O.G.M. Yayını No: 674, 99s., Ankara.
13. Kayacık, H.,1954.Türkiye Çamları ve Bunların Coğrafi Yayılışları Üzerinde Araştırmalar. İ.Ü.Orman Fak. Dergisi Cilt 4, sayı 1-2, s. 44-61, İstanbul
14. Kayacık, H.,1965.Orman ve Park Ağaçlarının Özel Sistematiği 1. Cilt, Gymnospermae. İ.Ü.Orman Fak. Yay. No. 1105/ 98, İstanbul.
15. Ok, K.1999. Pinus brutia Ten.var. agrophiottii Papaj’ın Yeni bir Yayılış Alanı. Orman Mühendisliği Dergisi sayı 7, s. 11-14. Ankara.
16. Papajoannou J.1936. Eine new varietat von Pinus brutia Ten., Pinus brutia Ten. var. agrophyottii. Extrait des Praktika de l’Académie d’Athenes 11: 14-24.
17. Selik, M.,1962. Eine neue Varietat von Pinus brutia Ten.(Pinus brutia Ten.var. pyramidalis Selik var.nov.) Sonderdruck aus Mitteilungen der Deutschen Dendrologischer Gesellschaft, Jahrbuck 1961/62, Nr.2.
18. Selik, M. 1963. Kızılçam (Pinus brutia Ten.)’in Botanik Özellikleri Üzerinde Araştırmalar ve Bunların Halepçamı (Pinus halepensis Mill.) Vasıfları ile Mukayesesi. Orman Genel Müdürlüğü Yayınları No.: 353, 36s., Ankara.
19. Schiller G., 2000. Inter-and intra-specific diversity of Pinus halepensis Mill.and Pinus brutia Ten.In: Ne’eman G. And Trabaud L.(eds) Ecology, Biogeography and Management of Pinus halepensis and Pinus brutia Forest Ecosystems in the Mediterranean Basin. Bachyus Publishers. Leiden, pp. 13-35.
20. Şefik, Y. 1965. Kızılçam (Pinus brutia Ten.) Kozalak ve Tohumu Üzerinde Araştırmalar. O.G.M. Yayınları No.: 420, 94s., Ankara.
21. Ürgenç, S.1972. Hızlı Gelişen Yabancı Egzotik İğne Yapraklı Ağa. Türlerinin Türkiye’ye İthali ve Yetiştirilmesi İmkanı üzerine Araştırmalar. İ.Ü.Orman Fakültesi yayın No 188, İstanbul.
22. Usta, H. Z.,1991.Kızılçam (Pinus brutia Ten.) Ağaçlandırmalarında Hasılat Araştırmaları.Ormancılık Enstitüsü Yayınları Teknik Bülten Dizisi No 219, Ankara.
23. Uzun, A.1993.İstanbul Adaları Kızılçam Ormanlarının Floristik Kompozisyonu. Uluslar arası Kızılçam Sempozyumu Bildiriler Kitabı s. 42-47, Muğla.
24. Yaltırık, F.and Boydak, M. 1989.Ülkemizde yeni bir Kızılçam varyetesi. İ.Ü.Orman Fakültesi dergisi Seri A,: 39: 42-64.
25. Yaltırık, F. And Boydak, M.2000. A new variety of Calabrian pine (Pinus brutia Ten) from Anatolia. Karaca Arboretum Magazine (TEMA), Vol.5, Part V: 173-180.