Tarımsal Kaynakların Sürdürülebilir Yönetimi: Yönetim Planlaması Için Bir Model Önerisi

Öz

Tarımsal faaliyetlerin insan yaşamının devamlılığındaki öneminin yanı sıra ülkelerin sürdürülebilir kalkınmaya yönelik arayışlarında da ekonomik bir sektör olarak önemli bir yere sahip olduğu söylenebilir. Öte yandan bu sektör sosyal, ekonomik, fiziksel ve ekolojik dalgalanmalardan olumsuz etkilenebilmektedir. Bu ön açıklamalar göze alınırsa, tarımsal alanların/kaynakların sosyo-ekonomik ve ekolojik çevreyi bir süreç bütününde değerlendiren bir yönetim mekanizması ile idaresi önemli bir gereksinim olarak ortaya çıkmaktadır. Bu çalışmanın amacı, yüksek tarımsal üretim kapasitesinin bulunduğu alanlara ilişkin kapsamlı yönetim ilkelerinin, yönetim konularının ve doğal ve kültürel kaynakların sürdürülebilir yönetim,koruma, geliştirme ve kullanım için stratejik bir araç olarak görülen yönetim planının hazırlık aşamasının tanımlanmasıdır.Çalışmanın yöntem açıklamaları, yönetim planlamasının ana adımlarını ve yönetim alanı tiplerinin tanımlanmasına yönelik literatür araştırması, materyal alan olarak seçilen Kumkale Büyük Ovasının üretim karakteristiği ve potansiyelinin değerlendirimi ve bu alanın geleceğine ilişkin yönetim stratejileri,politikaları ve eylemlerin yetkili-sorumlu kurum-kuruluşlar arasında koordinasyon/eşgüdüm eşliğinde tanımlanması biçiminde ifade edilebilir. Bu mekanizma, yetki-sorumluluk esas yönetim modeli bağlamında paydaşlararası diyalog, işbirliği esas katılım modeli ve tarımsal kaynak yönetim stratejisi esas planlama-uygulama modeli ile geri besleme süreçlerine ilişkin denetim-izleme modeli olmak üzere 3 alt modele dayandırılmıştır. Bu modelin akademik-bilimsel araştırma projelerine alternatif bir yönetim planlama yaklaşımı sunmasının yanısıra tarımsal kaynakların sürdürülebilir yönetimi üzerine odaklanan uygulama projelerine karar verici olarak ulusal ve yerel yönetimler bağlamında katkı sunacağı düşünülmektedir. 

Anahtar Kelimeler

• Kumkale Büyük Ovası,yönetim planlaması,yönetim planı,sürdürülebilir tarım

Sustainable Management of Agricultural Resources: A Model Proposal For Agricultural Management Planning

Abstract

Agriculture has a vital role as an economic sector for the sustainable development of countries besides its necessity for the continuity of human life. On the other hand, agricultural productivity is very open to negative changes that occurs from social, economic, physical and ecological fluctuations. Given that these pre–explainations, it is necessary to manage the agricultural areas/resources via a mechanism that deals with the changing socio–cultural relations, economic conditions and ecological resources with different dynamics and dimensions. The aim of this paper is to analyze a comperehensive management principles of the areas where there is a vast agricultural production and the contents and preparation steps of an agricultural management plan, seen as a strategic tools for sustainable management, protection, development and usage. The first method which are used for this research is literature review about resource management planning to describe the main steps of it and variation of management areas. Later the characteristic of Kumkale Major Plain evaluated in the scope of management area. Finally, a model for Sustainable Management of Agricultural Resources which provides a coordination and collaboration between stakeholders and describes the action plan focused on the sustainable management of agricultural resources to the future politics, actions with the responsible foundations is proposed for this kind of managable agricultural areas. In this framework, the Sustainable Management Model for Agricultural Resources (SMAR) is handled under 3 (three) submodel process management model, participation model, planning–implementation model. It is considered that this model presents an alternative management planning approach for academic–scientific research project and also contributes implementation projects focused on sustainable management of agricultural resources in the context of national and local goverments as decision maker.

Keywords

• Kumkale major Plain,management planning,management plan,sustainable agriculture

Kaynakça

1. Anonymous (2015a). Evaluation of the Agricultural Resources Management Program, Productivity Commission 2011. Rural Research and Development Corporations, Report no. 52, Final Inquiry Report, Canberra.
2. Anonymous (2015b). Agricultural Resource Management Plan for the Colville Reservation, Colville Confederated Tribes Range Department.
3. Anonymous (2003). Agricultural Development Management and Operational Strategy(ADMOS).
4. Anonymous (2017). Agriculture Plan: City Of Kelowna. Canada
5. Anonim (2018).Troya Historical National Park Agricultural Implementation Subplan, Çanakkale Directorate of Nature Conservation and National Parks.
6. Arslan, F., (2017). “Türkiye’de Uygulanan Tarımsal Destekleme Politikalarının Tarımsal Üretim Üzerine Etkisinin İncelenmesi”, Yüksek Lisans Tezi, Sosyal Bilimler Ensitüsü, İktisat Anabilim Dalı, Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi.
7. Balzas, K., Podmaniczky L, Acs S (2002). Drawing up Farm Management Plans for Agri-Environmental Schemes, 13th International Farm Management Congress, Hungary.
8. Brandau, B., (2007). Troya: Bir Kent ve Mitleri Yeni Keşifler, 975-509-308-7, Ankara:Arkadaş Yayınevi, 21-64.

9. Branca, G., McCarthy, N., Lipper, L., Jolejole, M., C.,(2011). Climate-Smart Agriculture:A Synthesis of Empirical Evidence ofFood Security and Mitigation Benefitsfrom Improved Cropland Management, Mitigation Of Clmate Change In Agrıculture Series 3, Food and Agriculture Organization of the United Nations (FAO), Italy.
10. Bryan, E., Ringler, C., Okoba, B., Koo, J., Herrero, M., Silvestri, S.,(2011). Agricultural Land Management: Capturing Synergies among Climate Change Adaptation, Greenhouse Gas Mitigation and Agricultural Productivity Kenya Smallholder Climate Change Adaptation, International Food Policy Research Institute.
11. Cook, J., M., (1973). The Troad, An Archaelogical and Topographical Study, 0198131658, Oxford: Clarendon Press.
12. ICOMOS, (1964). “Venice Charter[online]”(“18.02.2018),https://www.icomos.org/charters/venice_e.pdf, Venedik: ICOMOS.
13. Korfmann, M., (2001). “Troya Düş ve Gerçek:Konuya Giriş”, Düş ve Gerçek Troya,çev:Selma Bulgurlu Gün, 975-8293-22-2, İstanbul:Yapım Ofset, 7-17.
14. Li, Y.,L., Yi, S.,P., (2014). “Integrated Management Systems for Agricultural Field Operations: A Conceptual Framework”, Journal of Applied Sciences, 14(6), 542-546.
15. Mannsperger, D., (2001). Destanlar, İktidar Siyaseti ve Sikke Propagandası: Kserkes’ten Fatih Sultan Mehmet’e Kadar Troia Geleneği, Düş ve Gerçek Troya,çev:Selma Bulgurlu Gün, 975-8293-22-2, İstanbul:Yapım Ofset, 103-107.
16. UNPFA, (2011). State of the world population 2011, United Nations Population Fund.
17. Pan, Y., Birdsey, R.,A., Hom, J., McCoullough, K., Clark., K. (2006). “Improved satellite estimates of net primary productivity from MODIS satellite data at regional and local scales.” Ecol. Appl. 16(1): 125-132.
18. Rose, C.,B., (2001). Constantinus’dan Mehmet’e Kadar:Bizans Döneminde İlion, Düş ve Gerçek Troya,çev:Selma Bulgurlu Gün, 975-8293-22-2, İstanbul:Yapım Ofset, 280-288.
19. Smeds, J.,(2012). Sustainable Agricultural Land Management –Factors influencing levels of adoption among farmers in Bungoma, Western Kenya, Bachelor Thesis, Department of Government Development Studies, Uppsala University, İsveç, 45.
20. Strabon, (1993). Antik Anadolu Coğrafyası:Geographika: XII-XIII-XIV, 975-7538-20-5, (çev:Adnan Pekman), İstanbul: Arkeoloji ve Sanat Yayınları
21. Thomas, L., Middleton, J., (2003). Guidelines for Management Planning of Protected Areas. 2-8317-0673-4, UK: Thanet Press Limited, 3-57.
22. Thomas, R, (2008). “Opportunities to reduce the vulnerability of dryland farmers in Central and West Asia and North Africa to climate change.” Agriculture, Ecosystems & Environment. 126(1-2): 36-45.
23. UNESCO, ICCROM , ICOMOS , IUCN, (2013). Managing Cultural World Heritage, 978-92-3-001223-6, Paris: UNESCO World Heritage Centre, 12-53.
24. UDGP, (2015), Troya Tarihi Milli Parkı Uzun Devreli Gelişme Revizyon Planı, Ankara: Orman ve Su işleri Bakanlığı.
25. UNESCO,(1999). “Operational Guidelines for the Implementation of the World Heritage Convention[online]” ,(15.02.2018), http://whc.unesco.org/archive/opguide99.pdf Paris: World Heritage Centre, 108-111, (2005).
26. Umar, B., (2002). Troya, 975-10-1882-X, İstanbul:Anka Basım, 2-55.
27. Vallis, I., Parton, W.,J., Keatin, B.,A., Wood, A.,W., (1996). “Simulation of the effects of trash and fertilizer management on soil organic matter levels and yields of sugarcane.” Soil Tillage Res. 38(1-2): 115-132.
28. Wekesa, As., Jönsson, M.,(2014). Sustainable Agriculture Land Management:A Training Material, We Effect and Vi Agroforestry,Kenya, 35.
29. Woodfine, A. (2009). The Potential of Sustainable Land Management Practices for Climate Change Mitigation and Adaptation in Sub-Saharan Africa. Rome, Food and Agriculture Organization of the United Nations.
30. URL-1 https://www.undp.org/content/undp/en/home/sustainable-development-goals.html
31. URL-2 https://www.sciencedaily.com/terms/agriculture.htm
32. URL-3 https://whc.unesco.org/en/culturallandscape/
33. URL-4 https://whc.unesco.org/en/culturallandscape/