INVESTIGATION OF THE WORK PRODUCTIVITY OF THE MINI-EXCAVATORS USED FOR TERRACE FORESTATIONS

Abstract

The machine use in the afforestation activities includes tasks such as land clearing and soil cultivation under different site conditions. Covering about half of Turkey's land is steeply sloping, therefore terrace plantations is obligatory. Growth problems of sampling caused by lack of water and soil on the steep slopes can be solved by the terracing of the land. In this study, working productivity mini-excavator used in terrace forestation was investigated in Bursa region. In this context, mini-excavators operations in the terrace forestation were investigated, and time measurements were carried out. According to data obtained, working efficiencies determined according to the types of the terrace and machinery, and their ecosystem effects on determined. Mean working efficiencies were calculated as trenched terraces 34.12 m/sa, pitted terraces 20.25 m/sa. As a result, use of mini-excavators with high productivity and not harming the ecosystem should be encouraged in terrace plantations on the steep terrain. 

Keywords

• Afforestation,Excavator,Mechanization,Terrace,Productivity

TERAS AĞAÇLANDIRMALARINDA KULLANILAN MİNİ EKSKAVATÖRLERİN ÇALIŞMA VERİMLİLİĞİNİN İNCELENMESİ

Öz

Makineli ağaçlandırma çalışmaları, farklı şartlarda diri örtü temizliği ve toprak işleme gibi işleri kapsamaktadır. Türkiye topraklarının yaklaşık yarısını oluşturan dik yamaçlarda, teras ağaçlandırmalarının yapılması zorunlu olmaktadır. Eğimli arazilerdeki su ve toprak eksikliğinden kaynaklanan fidan tutma ve büyüme sorunları arazinin teraslanması ile çözülebilmektedir. Bu çalışmada, Bursa yöresinde teras ağaçlandırmalarında kullanılan mini ekskavatörlerin çalışma verimleri incelenmiştir. Bu kapsamda, yörede kullanılan mini ekskavatörler ile terasların yapılması sırasında çalışma şekli incelenmiş ve zaman etütleri yapılmıştır. Elde edilen veriler ile teras çeşitleri ve makine türlerine göre çalışma verimleri belirlenmiş ve mini ekskavatörlerin ekosisteme etkileri değerlendirilmiştir. Ortalama çalışma verimleri hendekli teraslarda 34.12 m/sa, çukurlu teraslarda 20.25 m/sa olarak bulunmuştur. Sonuç olarak, dik yamaçlardaki teras ağaçlandırmalarında, verimi yüksek ve ekosistemi tahrip etmeyen mini ekskavatörlerin kullanımı teşvik edilmelidir.

Anahtar Kelimeler

• Ağaçlandırma,Ekskavatör,Mekanizasyon,Teras

Kaynakça

1.  Anonim 2010. Çankaya Belediyesi. Kentsel Mekânlar Üzerine Bir Araştırma-Uygulama Çalışması. Ankara.
2.  Anonim 1999. Türk Standardı, Şehir İçi Yollar - Özürlü ve Yaşlılar İçin Sokak, Cadde, Meydan ve Yollarda Yapısal Önlemler ve İşaretlemelerin Tasarım Kuralları. Türk Standartları Enstitüsü, TS 12576/Nisan 1999, Ankara.
3.  Brambilla, R. and Longo G., 1977. For Pedestrians Only: Planning, Design and Management of Traffic Zones. Watson-Guptill Publications, New York.
4.  Birişçi Yıldırım T., Özel, A. E. ve Oktay, P. 2002. Yaya Bölgeleri Planlama Ve Tasarımı: Çanakkale Çarşı Caddesi Yaya Yolu Örneği'nde, Uluslararası Trafik ve Yol Güvenliği Kongresi'nde Sunulan Bildiri, Gazi Üniversitesi, Ankara.
5.  Çağlar, T. N., 1992. Konut Alanları ve Alışveriş Merkezlerindeki Kent Sokaklarının Çağdaş Tasarımları Üzerine Bir Araştırma. Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi, Ziraat Fakültesi, Peyzaj Mimarlığı Bölümü, Ankara.
6.  Gülersoy, Z. 1992. Tarihi Şehir Merkezlerinin Gelişme Sürecinde Yayalaştırmanın Etkileri - Beyoğlu Örneği. 2. Kentsel Tasarım ve Uygulamalar Sempozyumu, MSÜ Mimarlık Fakültesi, Şehir Planlama Bölümü, İstanbul.
7.  Lorch, B. J. and Smith, M. J., 1993. Pedestrian Movement and the Downtown Enclosed Shopping Center. Journal of the American Planning Association, 59:1, 75-86.
8.  Nayim, B. N., Cengiz, B., Sarı, Y., and Kapuci, C. 2003. Street Furniture in Historical Identity of the City of Bartın. II. International Symposium & Exhibition on Street Furniture, April 24-27, 2003, İstanbul, Turkey. pp. 181-198.

9.  Perçin, H. 1997. Yaya Bölgeleri. Lisansüstü Ders Notları. Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Peyzaj Mimarlığı Bölümü, Ankara.
10.  Roberston, K. A., 1999. Can Small-City Downtowns Remain Viable? Journal of the American Planning Association, 65:3, 270-283.
11.  Roberston, K. A., 1990. The Status of The Pedestrian Mall in America Downtowns. Urban Affairs Rewiev. Vol. 26. No. 2 pp. 250-273.
12.  Rubenstein, H. M., 1992, Pedestrian Malls, Streetscapes and Urban Spaces, John Wiley& Sons, Inc. USA.
13.  Şenkaynak, P., 2010. Yaya Bölgelerinin Kentsel Peyzaj Planlama Açısından Önemi ve İstanbul‟daki Bazı Örneklerin İncelenmesi. İstanbul Teknik Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Peyzaj Mimarlığı Anabilim Dalı, Yüksek Lisans Tezi, İstanbul.
14.  Şişman, E., ve Uyguner, B. 2009. Tekirdağ Kent Merkezinde Kullanıcıların Yaya Bölgeleri Hakkındaki Görüşlerinin Belirlenmesi. Süleyman Demirel Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi. Seri: A, Sayı: 2, sayfa: 134-146
15.  Yalçınkaya, F. 2007. Ankara-Bahçelievler Aşkabat Caddesinin (7. Cadde‟nin) Yayalaştırılmasının Peyzaj Mimarlığı Açısından İncelenmesi. Ankara Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Peyzaj Mimarlığı Anabilim Dalı Yüksek Lisans Tezi. Ankara.
16.  Yıldırım, T., B., Özel, A. E. ve Oktay, P., (2002) Yaya Bölgeleri Planlama Ve Tasarımı: Çanakkale Çarşı Caddesi Yaya Yolu Örneğinde, Uluslararası Trafik ve Yol Güvenliği Kongresi, Gazi Üniversitesi, Ankara.
17.  Yuen, B. and Chor, C. H., 1998 Pedestrian Streets in Singapore. Transportation 25: 225–242. Kluwer Academic Publishers. The Netherlands.
18.  Zafer, B., 1998. Aydın Germencik Belediyesi Yaya Bölgesi Tasarımı Üzerine Bir Araştırma. Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Peyzaj Mimarlığı Bölümü, İzmir.
19.  URL–1 http://www.bartin.gov.tr/modules.php?name=News&file=article&sid=112 (07.06.2011).