-

Öz

The opening speed of this scanned document may vary depending on your connection speed.

Anahtar Kelimeler

• -

Kültür Tipini Yordayan Lider Davranışları

Öz

Makale basılı kopyadan tarandığı için açılması bağlantı hızınıza göre farklılık gösterebilir. Makaleyi bilgisayarınıza indirmeniz tavsiye edilir.

Anahtar Kelimeler

• örgüt kültürü, liderlik

Kaynakça

1. Arneldî, S., l . (2082). Lessöns learned from the world’s best retailers. international Jamaal ef Retail & Distributiün Management. 3i), ll, —570. 80 Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sasyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 20052 (H)
2. Aycan, Z. (2001). Paternalizm: yönetim ve liderlik anlayisina ilişkin üç görgül çalışma. Yönetim arastirmalari Dergisi. 1 (1), fil—31.
3. Aycan, Z. ve Kanungo, R. N. (2000). Toplumsal kültürün kurumsal kültür Ve insan kaynaklari uygulamalari üzerine etkileri. Türkiye”de Yönetim,
4. Liderlik ve insan Kaynaklari Uygulamalari. Türk Psikologlar Derneği Yayınları. 25—5 3. Bakan, i. ve Bulut, Y. (2004). Yöneticilerin uyguladıkları liderlik yaklaşrrnlarına yönelik algılamaları: Likert’in yönetim sistemine dayalı bir alan çalışması. lstanbul Üniversitesi Siyasal Bilgiler
5. Fakiiliesi Dregisi. 31, lSl— 176. Balaz, K. (2002). Take one entrepreneur: the recipe for success of France’s great chefs. Earepean Management Janrnal. 20(3), 247—259.
6. Barling, ] ., Weber, T. ve Kelloway, E. K. (1996). Effects of transformational leadership training on attitudinal and financial outcomes: a field experiment. Jaarnal eprplieii Psyehalogy. Sl, 827—832.
7. Bass, B. M. (1985). Leadership and perfermanee beyond expectations, Free Press, New York, NY.
8. Bennie, W. (1998). 0n beeeming a leader. Arrow Boks, London.

9. Blake, V. L. F., ve Suprenant, T. T. (1990). Electronic immigrants in the information age: Public policy considerations. The Information Seeieiy. 7, 233244.
10. Bloor, G. ve Dawson, P. (1994). Understanding professional culture in organizational context. Organizational Studies. 15 (2), 275—295 .
11. Bodur, M. ve Kabasakal, H. (2002). Türkiye _ Arap kümesinde kurumsal kültür; Globe araştırması. Yönelim Araştırmaları Dergisi. 2 (1), 5—22.
12. Boyacıgiller, N. A. (2000). Örgüt biliminden türk yöneticilerin alacağı dersler: bazı uyarılar ve öneriler. Türkiye’de Yönetim, Liderlik ve İnsan
13. Kaynaklari Uygulamalari. Türk Psikologlar Derneği Yayınları. 3—23. Burke, W. W. (1994). Ürgenizatien development: A process af learning ami
14. Changing (2nd ed.) Reading, MA: Addison-Wesley. Cameron, K. ve Quinn, R. E. (l999). Biagnosing anri changing erganizaiienal culture.“ fille computing values framewerk. Reading, MA.: Addison—Wesley. Ceylan, A., Keskin, H. ve Eren, Ş. (2005). Dönüşümcü ve etkileşimciliderlik ile örgütsel bağlılık arasındaki ilişkilere yönelik bir araştırma. İstanbul
15. Üniversitesi İşletme Fakiiltesi İşletme İktisadi Enstitü Yönetim Dergisi. 16 (51), 32— 42. içim wwwawwwmwwzwww wwwmwmwwwwww a .: 1 N. Mamaroğlıı Kültür Tipini Yordayan Lider Davranışı/Tan Chervenak, F. E. ve Mc Cullough, l... B. (2001). The moral foundation of medical leadership: The professional Virtues of the physician as fiduciary of patient. American Journal of Göster Gynecol. 184, 5, —880.
16. Conger, J.A. ve Kanungo, R. N. (1998). Charismatic leadership iri organizations. Sage, Newbury Park, CA.
17. Cooke, R. A. ve Rousseau, D. M. (1988). Behavioral Norms and Expectations:
18. A Quantitative Approach to the Assessment of Organizational Culture. Group and Grganizatinnal Studies. 13 (3), 245=273. Corrigan, P. W., Diwan, S., Campion, 3. ve Rashid, F. (2002).
19. Transformational leadership and the mental health team. Administration and Policy in Mental Health. 30, 2, 97— 108. Daft, R. L. 1992. Organizational theory and design. Saint Paul: West Publishing Company.
20. Deal, T. E. ve Kenndy, A. A. (1982). Corporate cultures. Reeding, MA: Addison-Wesley.
21. Deshpande’ R. ve Webster F. E. (1989). Organizational culture and marketing:
22. Defining the research agenda. journal of Marketing. 53, 3-15
23. Dirks, K. T. ve Ferin. D. L. (2002). Trust in leadership: meta—analytic findings and implications for research and practice. Journal of Applied Psychology. 87, 611= 628.
24. Evans, M. G. (1974). Extensions of a path—= goal theory of motivation. Journal of Applied Psychology. 59, 172—178.
25. Gailbreatth, R. D. ,Wagner, S. L., Moffet, R. G. ve Hein, M. B. (1997).
26. Homogeneity in behavioral preference among U.S. army leaders. Group Dynamics: Theory Research and Practice. 1, 3, 222— 230. Gomez, M. B. (2002). Leading and managing in developing countries: challenge, growth and opportunities for twenty— first century organizations. Cross Cultural Management. 9, 4, 29-41.
27. Gordon, G. (2002). Leadership and ownership in quality culture. Qality in Higher Education. 8, 1.97-106.
28. Hackman, J. R. ve Wageman R. (1995). Total quality management: Empirical, conceptual, and practical issues. Administrative Science Quarterly. , 309-342.
29. Handy C. (1985). Understanding organisations. Middlesex, Penguin Book Ltd.
30. Harrison R. (1972). Understanding your organization’s character. Harvard
31. Business Review. 50 (23): 119-128. Alsam İzzet' Ba sal Üniversitesi Sos al Biiimier Enstitüsü Dergisi 200512 (1 l) l 82 y 3’
32. Harrison R. ve Stokes H. (l992). Diagnosing organization agitate. Scan Diegoszeiffer anti Company. Hofstetie, G. 6980). Cuitare’s consequences: internationai’ differences in work related mines. Thousands Gals, CA: Sage.
33. Jones, R. Lasky, B. Gale H. R. ve Eevre M. (2004). Leadership and the development of dominant and countercultures A narcissistic perspective. Leadership ami Ürganizaîiünai Development journal. (2). 216—233.
34. Karroğlu. F. (2004). Aiie işletmeleri açisından girişimci liderlik ve önemli =—
35. Etso’ya bağli işletmelerde bir aygulama. isiet‘me Dergisi/jsram’iai Universitesi isiemie Fakiiltesi. 33 (2). 971119.
36. Kark, R.. Shamir. B. ve Chen, G. (2003). The two faces of transformational leadership: empowerment and dependency. Journal of Applied Psychology. 88 (1). 246-255.
37. Kotter J. P. (1996). Kill complacency. Pairwise. .134 (3 August 5): 168—170.
38. Kozan, M. K. ve llter, S. S. (1994). Third party roles played by Turkish managers in three causal models of halo rater error. journal of Applied Fsyehoiogy. 79, 332—340.
39. Lornas. L. (2004). Embeddeding quality: t'ne ohallneges for higher education.
40. Qualn‘y Assurance in Education. 32, 4, 1572165.
41. Marnatoğlu, N. (2004). Örgütsei küitür tipi öîçeği. 3P Psikiyatri, Psikaloji,
42. Psikofarmakolaji dergisi. 4 ( 12), 30543 15.
43. Martin, l. (1992). Cultures in Organizatiens: Herge Perspectives. Oxford:
44. Oxford University Press. McShane, S. L. (2001). Canadian orgninaiŞonal heîiayior. McGraw—11111 Ryerson Limited.
45. Miehela, l. L., ve Burke, W. W. (2000), Ürgenizaîianağ culture and dimers; in transformations for quality and innovation. in N. M. Ashkanasy,
46. C. P. M. Wilderom & M. P. Peterson (Eds), Handbook of organizational culture and climate, Sage Publications, Thousand Oaks, CA. 225-244. Oîian, l. D., ve Rynes, S. L. (1991). Making totai quality work: Aligning organizational processes, performance measures, and stakeholders.
47. Human Resource Management. 30, 303333.
48. Özkaya Onay, M. (2003). Mes1ek1erinde taninmis yüz Türk kadininın kişiiik ve iideriik öze11ikieri. Sasyoloji Amsi‘armalarl Dergisi. 6 (1), 864.38.
49. Pasa S. F. (2000). Türkiye ortamında iiderhk öze11ik1eri, Türkiye’de yönetim, liclerlik ve insan kaynaklari uyguliamalari. Türk Psikeieglar Üemeği Yapi/11.21: 225241.
50. Ramsden, P. (1998). Learning to lead. Routtledge, London.
51. Seaman, î . T. (2002). The godfather theory of management: an exercise in power and control. Management Decision. 40 (9), 8344841.
52. Sehein, E. H. (1985), Ürganizaîioıaal where and leadership. lossey- Bass, San Francisco, CA.
53. Schein, E. H. (1992), Organizatienağ Culture and leadership. 2nd ed., jessey—
54. Bass, San Francisco, CA. Sehneider, B. (1987). The people make the place. Personal Psychology. 40, 37» 453.
55. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 2005-2 (1.1)
56. Shamir, B., House, RJ . ve Arthur, M. B. (1993). The motivational effects of charismatic leadership: a self concept hased theory. Ürganizational Science. 4 (4), 577—594.
57. Shannr,B., Zakay, E. ve Popper, M. (l998). Correlates of charismatic leader behavior in military units: subordinates’ attitudes, unit characteristics, and superiors’ appraisals performance. Academy of Management journal. 41(4), 387—409. Shearer C. S., Harries, D. S. ve Runge l. B. (200l). How CEOs inşuence organizational culture following acquisitions. Leadership & Organization Development journal. 22 (3), 105— 1113.
58. Sims, R. R. (2000). Changing an organization’s culture under new leadership.
59. Jaurnal of Bussiness Ethics. 25, 65— 78. Sims, R. R. (2003). Enron Ethics (or: culture matters more than codes). journal nf Bussiness Ethics. 45, 243— 256.
60. Spencer, B. A. (1994). Models of organization and total quality management:
61. A comparison and critical evaluation. academy of Management Review. 18, 446471.
62. Sugarman, B. (2001). A learning- based approach to organizational change:
63. Some results and guidelines. Organizatinnal Dynamics. 30, 1, 62—76. Şahin, S. (2004). Okul müdürlerinin dönüşümcü ve sürdüriimcü liderlik stilleri ile okul kültürü arasındaki ilişkiler (lzmir ili örneği). Karam ve Uygulamada Eğitim Bilimleri. 4 (2), 365395.
64. Tannenhaum, R. ve Schmidt, W. H. (1973). How to choose a leadership pattern. Harvard Business Review. May—lune, l62=i80.
65. Triandis, H. C. (1983). Some dimensions of intercultural variation and their implications for community psychology. International Studies cf
66. Management and Organization. 4, 139—169. Trice, H. M. ve Beyer, l. M. (1993). The cultures of work organizations.
67. Englewood Cliffs, NI : Prentice—Hall. Waldman, D. A., Lituchy, T., Gopalakrishnan, M., Laframboise, K.., Galperin, B ve Zatsounakis, Z. ( 1998). A qualitative analysis of leadership and quality improvement. Leadership Quarterly. 9 (2), l77-20l.
68. Wallach, E. l. (1983). individuals and organizations: the cultural match.
69. Training and Development Journal. 29—36. Yuki, G. A. (1998). Leadership in Organizariens, (4th ed.). Upper Saddle
70. River, NJ: Prentice Hall. N. Mamaâağln Kültür Tipini Yordayan Lidsr Davranışı/Tan T3010 L Demagrafik Değişkenler, mü ve ÖRTÜ A11 Öâçekâeri
71. Arasındaki Küreiasyünîar *p< .05 **p< .01 Demografik Değişkenler Lider Bax/mum Örgüt Cinsi Yas Statu Kıdem Eğitim Takım Hiyeğar Takip Baba Kültürü yet Duru Kuran şik Işe ve can Tipi mu Payla Odaklı Kontrol şan Eden) Başarı -.132 .042 ~.159 .040 —.007 .516” .381“ ».005 .297“ Destek .005 .026 -.1 13 .093 4197 .480” .364” .097 .319“:
72. Hiyerarşi .012 .000 .142 .042 -.061 .330“ .369“ ~.026 259* Güç .014 —.200 218* —.156 —.036 asf .162 .298*“" ~.115 “Fabio 2 Eaşan Küâîürünü Yerâayan Dağişkenler (Çokiu Regresyün Anaiizi) Yerdayiü Std. Ham Beata î Sig. Üeğâşkemer Takım Kuran ve .12 =62 4.44 .000 Payîaşan Hiyerarşik Işs Odakh .12 .20 2.05 .044 Babacan . 2 =25 —1.88 .064 Abant İzzet Baysal Üniversiîesi Sosyal Bilimler Ensîiîüsii Dergisi 2035—23 (H)
73. Tabîü 3 Dgsâek Küâîürünü Yardayan Değişkenâgr (Çağım Regresqu ,, AŞaŞzi) “(Maas/m Std. 113% Beta & Sig. Değişkmîer Takxm Kuran ve .12 .50 3.43 .901 Payîaşan Hiyerarşik îşe Odaklı .11 .19 1.90 .060 Babacan .12 ".14 —.97 .335 T313111 4 Hîyemrşi Kültürünü Yerdayan Eâğîşkenîeî (Çükğu Regresyan 1311131121}
74. Yardayscg Std. Hata Bem & 81g. Degi§ken18r Takım Kuran ve .13 .21 1.38 .172 Paylaşan Hiyerarşik İşe .12 .28 2,57 .012 Odakh Babacan .12 —.01 ~.07 .947 Tablo 5 Güç Küâtürünü Yürâayag Değişkenâer (Hiyerarşik Regresyün Anaiâzğ) YerşayŞcs Std. 3313 Beta î Sig. Değişkenler Adım Statü | .21 .22 i 2.15 ğ .935 Adım Statü .20 .22 2.32 .022 Takım Kuran ve .08 —.21 214 .036 Paylaşan
75. Takip ve Künîmî Eden .111 .29 2.99 .004