A Study On Non-Governmental Organization Operating Within The Scope of Sustainable Tourism

Öz

In this study, it is aimed to examine the various aspects of the activities of non-governmental organizations operating in the scope of sustainable tourism on sustainable tourism. Qualitative research methods were used in the research. A structured interview form consisting of 8 questions was prepared to provide data to the research. This interview form was conducted with 5 non-governmental organizations operating in Istanbul in May 2018 using homogenous sampling method, one of the purposeful sampling methods. The data were analyzed by using descriptive analysis technique. As a result of the research, it is determined that the non-governmental organizations operating in the scope of sustainable tourism are aware of the damages caused by tourism to the natural environment. Another important result of the research is that the non-governmental organizations cannot take active responsibility due to the limitations faced in the process of encouraging the sustainable development of tourism and they are insufficient.

Anahtar Kelimeler

• Tourism,Sustainable Tourism,Non-Governmental Organization

SÜRDÜRÜLEBİLİR TURİZM KAPSAMINDA FAALİYET GÖSTEREN SİVİL TOPLUM KURULUŞLARI ÜZERİNE BİR İNCELEME

Öz

Yapılan bu araştırmada, sürdürülebilir turizm kapsamında faaliyet gösteren sivil toplum kuruluşlarının sürdürülebilir turizme yönelik bakış açılarının çeşitli yönleriyle incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmada nitel araştırma yöntemleri kullanılmıştır. Araştırmaya veri sağlamak amacıyla 7 sorudan oluşan yapılandırılmış görüşme formu hazırlanmıştır. Bu görüşme formu, amaçlı örnekleme yöntemlerinden biri olan benzeşik (homojen) örnekleme yöntemi kullanılarak 2018 yılı Mayıs ayında İstanbul’da faaliyet gösteren 5 sivil toplum kuruluşu ile gerçekleştirilmiştir. Elde edilen veriler, betimsel analiz tekniği kullanılarak analiz edilmiştir. Yapılan araştırma sonucunda sürdürülebilir turizm kapsamında faaliyet gösteren sivil toplum kuruluşlarının, turizmin doğal çevreye verdiği zararların farkında olduğu belirlenmiştir. Araştırmanın bir diğer önemli sonucu, turizmin sürdürülebilir gelişimini teşvik etme sürecinde sivil toplum kuruluşlarının karşılaştıkları sınırlamalar nedeniyle aktif sorumluluk alamamaları ve yetersiz kalmalarıdır.

Anahtar Kelimeler

• Turizm,Sürdürülebilir Turizm,Sivil Toplum Kuruluşu

Kaynakça

1. Acuner, E. (2015), Zigana Turizm Merkezi’nin Sürdürülebilir Turizm Kriterleri Çerçevesinde Yerel Destinasyon Yönetim Örgütleri Tarafından Değerlendirilmesi, Gazi Üniversitesi Turizm Fakültesi Dergisi, 1, s.62-93.
2. Akıncı, Z. ve Kasalak, M. A. (2016), Sürdürülebilir Turizm Yönetimi Açısından Özel İlgi Turizminin Yeri ve Önemi, Çatalhöyük Uluslararası Turizm ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, 1, s.161-182.
3. Altanlar, A. ve Kesim, G. A. (2011), Sürdürülebilir Turizm Planlaması İçin Yöre Halkı ve Yerli Turistlerin Davranış ve Beklentilerini Anlamaya Yönelik Bir Araştırma; Akçakoca Örneği, Ankara Üniversitesi Çevrebilimleri Dergisi, 3(2), s.1-20.
4. Artun, C. ve Akbulut, O. (2015), Yönetsel Bir Olgu Olarak Sürdürülebilir Turizm: Fethiye’deki Yerel Yönetim ve Sivil Toplum Kuruluşlarının Görüşleri, Gümüşhane Üniversitesi Sosyal Bilimler Elektronik Dergisi, 6(14), s.25-38.
5. Aydın, E. ve Selvi, M. S. (2012), Kırsal Turizmde Yerel Sivil Toplum Kuruluşlarının Rolü: Düzce İli Örneği, Uluslararası Sosyal ve Ekonomik Bilimler Dergisi, 2(2), s.145-155.
6. Balcı, V. ve Koçak, F. (2014), Spor ve Rekreasyon Alanlarının Tasarımında ve Kullanımında Çevresel Sürdürülebilirlik, Spor ve Performans Araştırmaları Dergisi, 5(2), s.46-58.
7. Başkale, H. (2016), Nitel Araştırmalarda Geçerlik, Güvenilirlik ve Örneklem Büyüklüğünün Belirlenmesi, Dokuz Eylül Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Elektronik Dergisi, 9(1), s.23-28.
8. Bayram, G. E., Bayram, A. T. ve Sürücü, Ö. (2016), Sürdürülebilir Kalkınma İçin Turizm: Şanlıurfa’da Bulunan Sivil Toplum Kuruluşlarının Görüşleri, ÜNİDAP Uluslararası Bölgesel Kalkınma Konferansı, Muş.

9. Beyhan, Ş. G. ve Ünügür, S. M. (2005), Çağdaş Gereksinmeler Bağlamında Sürdürülebilir Turizm ve Kimlik Modeli, İTÜ Dergisi Seri: A: Mimarlık, Planlama, Tasarım, 4(2), s.79-87.
10. Biçici, F. (2013), Datça Yerel Halkının Sürdürülebilir Turizm Gelişimine ve Turizm İşletmelerine Yönelik Tutumları, Seyahat ve Otel İşletmeciliği Dergisi, 10(1), s.19-36.
11. Churugsa, W., McIntosh, A. J. Ve Simmons, D. (2007), Sustainable Tourism Planning and Development: Understanding the Capacity of Local Governmet, Leisure/Loisir, 31(2), s.453-473.
12. CNN Türk. (2017), Bodrum Doldu Taştı! 15 Dakikalık Yolu 4 Saatte Geçtiler, https://www.cnnturk.com/turkiye/bodrum-doldu-tasti-15-dakikalik-yolu-4-saatte-gectiler, (Erişim Tarihi: 23.07.2018).
13. Coşkun, R., Altunışık, R., Bayraktaroğlu, S. ve Yıldırım, E. (2015), Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri SPPS Uygulamalı, 8. Baskı, Sakarya: Sakarya Kitapevi.
14. Çaha, Ö., Çaylak, A. ve Tutar, H. (2013), TRA2 Bölgesi Sivil Toplum Kuruluşları Profili, www.serka.gov.tr/store/file/common/d195519db5158e516ec2d2874c6adaf3.pdf, (Erişim Tarihi: 26.07.2018).
15. Demir, C. ve Çevirgen, A. (2006), Ekoturizm Yönetimi, Ankara: Nobel Yayın.
16. Demirtaş, D. (2012), Türkiye’de Sürdürülebilir Turizm Kapsamında Su Altı Dalış Turizmi ve Rafting Turizmi, 13. Ulusal Turizm Kongresi Bildiri Kitabı, s.1081-1104, Antalya: Kutlu & Avcı Ofset.
17. Dernekler Dairesi Başkanlığı. (2017), İllere ve Faaliyet Alanlarına Göre Dernekler, https://www.dernekler.gov.tr/tr/Anasayfalinkler/illere-gore-faal-dernekler.aspx, (Erişim Tarihi: 21.04.2018).
18. Evcil, A. ve Akova, O. (2016), Sürdürülebilirlik ve Jeoturizm; Manisa Kula Örneği, (Ed.: M. Doğdubay), 15. Geleneksel Turizm Sempozyumu Bildiriler Kitabı, s.305-323, Ankara: Detay Yayıncılık.
19. Finnetty, S. (2000), Analyzing the Roles of Local Non-Governmental Organizations (NGOs) in Sustainable Tourism: A Case Study of Belize, Central America, Master Thesis, Wilfrid Laurier University, Canada.
20. Genç, K., Atay, L. ve Eryaman, M. Y. (2014), Sürdürülebilir Destinasyon Yaratma Sürecinde Örgütlenmenin Önemi: Çanakkale Turizmi Üzerine Bir Araştırma, Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi, 25(1), s.49-61.
21. Godfrey, K. B. (1998), Attitudes Towards “Sustainable Tourism” in UK: A Wiew from Local Government, Tourism Management, 19(3), s.213-224.
22. Göktepe, S. (2011), Sürdürülebilir Turizm Kapsamında İstanbul’daki 4 ve 5 Yıldızlı Otellerde Enerji Verimliliği Uygulamaları, Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
23. Gülbahar, O. (2009), 1990’lardan Günümüze Türkiye’de Kitle Turizminin Gelişimi ve Alternatif Yönelimler, Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 14(1), s.151-177.
24. Harman, S. (2014), Sivil Toplum Kuruluşlarının Turizm Sistemindeki İşlevleri Üzerine Bir İnceleme, Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 11(26), s.343-360.
25. Hinch, T. D. (1996), Urban Tourism: Perspectives on Sustainability, Journal of Sustainable Tourism, 4(2), s.95-110.
26. Holden, A. ve Mason, P. (2005). Special Issue: NGOs and Sustainable Tourism, Journal of Sustainable Tourism, 13(5), s.421-519.
27. Karataş, A. (2014), Toplumda Çevre Bilincinin Yaygınlaştırılmasında Sivil Toplum Kuruluşlarının Rolü: Türkiye Örneği, Turkish Studies. 9(2), s.855-867.
28. Karğı, S. (2010), Kıyı Turizminden Alpinizme Sürdürülebilir Turizm (Burhaniye-Edremit-Kaz Dağı Örneği), Yüksek Lisans Tezi, Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Uşak.
29. Kaypak, Ş. (2012), Ekolojik Turizm ve Sürdürülebilir Kalkınma, Karamanoğlu Mehmet Bey Üniversitesi Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 14(22), s.11-29.
30. Kervankıran, İ. (2011), Afyonkarahisar İlinin Başlıca Doğal, Tarihi ve Kültürel Kaynaklarının Sürdürülebilir Turizm Açısından Değerlendirilmesi, Doktora Tezi, Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Afyonkarahisar.
31. Kozak, M. (2017), Bilimsel Araştırma: Tasarım, Yazım ve Yayım Teknikleri, 3. Baskı, Ankara: Detay Yayıncılık.
32. Küçük, M. ve Güneş, G. (2013), Sivil Toplum Kuruluşları ve Çevresel Sürdürülebilirlik, Sosyal ve Beşeri Bilimler Dergisi, 5(2), s.298-311.
33. Mansuroğlu, S. (2006), Turizm Gelişmelerine Yerel Halkın Yaklaşımlarının Belirlenmesi: Akseki/Antalya Örneği, Akdeniz Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 16(1), s.35-46.
34. Maxim, C. (2013), Sustainable Tourism Planning By Local Authorities: An Investigation of The London Boroughs, Doctoral Thesis, London Metropolitan University, United Kingdom.
35. Merriam, S. B. (2013), Nitel Araştırma Desen ve Uygulama için Bir Rehber. (Çev.: S. Turan), Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
36. Özbey, F. R. (2002), Küreselleşme Sürecinde Sürdürülebilir Turizm Kalkınması, Anadolu Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 8(1), s.68-84.
37. Özer, M. H. (2008), Günümüz İtibariyle Sivil Toplum Kuruluşlarının İktisadi ve Sosyal Fonksiyonları. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 7(26), s.86-97.
38. Simpson, M. C. (2008), Community Benefit Tourism Initiatives - A Conceptual Oxymoron?, Tourism Management, 29(1), s.1-18.
39. Somuncu, M. ve Yiğit, T. (2009), Göreme Milli Parkı ve Kapadokya Kayalık Sitleri Dünya Mirası Alanı’ndaki Turizmin Sürdürülebilirlik Perspektifinden Değerlendirilmesi, TÜCAUM V. Ulusal Coğrafya Sempozyumu Bildiriler Kitabı, s.387-402.
40. Şener, S., Bahçeci, V., Doğru, H., Sel, Z. G., Ertaş, M., Songür, S. ve Tütüncü, Ö. (2017), Turizm Alanındaki Nitel Araştırmaların Güvenilirlik ve Geçerlik Ölçütleri Kapsamında Değerlendirilmesi, Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi, 28(1), s.7-26.
41. Şimşek, N. ve Akdağ, G. (2017), Sürdürülebilir Gastronomi Turizm Kapsamında Yeşil Restoranların İncelenmesi, The Journal of Academic Social Studies, 60, s.351-368.
42. Talas, M. (2014), Sivil Toplum Kuruluşları ve Türkiye Perspektifi, Türklük Bilimi Araştırmaları Dergisi, 29, s.387-401.
43. Torres-Delgado, A. ve Palomeque, F. L. (2014), Measuring Sustainable Tourism at The Municipal Level, Annals of Tourism Research, 49, s.122-137.
44. United Nations [UN]. (1992), The Rio Declaration on Environment and Development, http://www.un.org/documents/ga/conf151/aconf15126-1annex1.htm, (Erişim Tarihi: 13.10.2017).
45. Williams, P. W. Ve Ponsford, I. F. (2009), Confronting Tourism’s Environmental Paradox: Transitioning for Sustainable Tourism, Futures, 41(6), s.396-404.
46. World Wildlife Fund [WWF]. (2016), Kaş’ın Geleceği Betonda Değil Doğada, http://www.wwf.org.tr/?5900, (Erişim Tarihi: 01.01.2018).
47. World Wildlife Fund [WWF]. (2018), Plastik Kapanından Çıkış: Akdeniz’i Plastik Kirliliğinden Kurtarmak, https://d2hawiim0tjbd8.cloudfront.net/downloads/plastik_raporu_web_icin_1.pdf, (Erişim Tarihi: 21.07.2018).
48. Yaşama Dair Vakıf [YADA]. (2009), Çevre Projelerinde Toplumsal Etki Rehberi, http://tr.yada.org.tr/pdf/4537ea420a0c48c9ca6acb81f5d58849.pdf, (Erişim Tarihi: 26.07.2018).
49. Yaşama Dair Vakıf [YADA]. (2014), Sivil Toplum Kuruluşlarına Yönelik Algı ve Yaklaşımlar, http://tr.yada.org.tr/pdf/4537ea420a0c48c9ca6acb81213hdsad2312da.pdf, (Erişim Tarihi: 25.07.2018).
50. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2016), Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. 10. Baskı, Ankara: Şeçkin Yayıncılık.
51. Yıldız, S. (2017), Sosyal Bilimlerde Örnekleme Sorunu: Nicel ve Nitel Paradigmalardan Örnekleme Kuramına Bütüncül Bir Bakış, Kesit Akademi Dergisi, 3(11), s.421-442.
52. Yılmaz, G. ve Üçer, Z. A. G. (2004), Türkiye’de Kentsel Koruma Sürecinde Kurumsal Yapı ve Sivil Kuruluşları Üzerine Bir Değerlendirme, Ege Mimarlık Dergisi, 51, s.43-47.