REZERV OPSİYONU MEKANİZMASI VE ULUSLARARASI REZERV İLİŞKİSİ

Öz

Aldığı kararlarla çok sayıda ekonomik büyüklük üzerinde etkiler oluşturan Merkez Bankaları, uluslararası piyasalarda yaşanan gelişmelere bağlı olarak geleneksel araçlarla birlikte geleneksel olamayan para politikası araçları da kullanmaya başlamıştır. Bu bağlamda Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası’nın geliştirdiği politika araçlarından biri de rezerv opsiyonu mekanizmasıdır. Karşılıklar politikası kapsamında kullanılan bu aracın çok sayıda makro iktisadi değişken üzerinde etkiler oluşturması beklenmektedir. Bu çalışmada 2011: 10 – 2019: 03 dönemine ilişkin Türkiye’de rezerv opsiyonu mekanizması kullanımı ile Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası brüt döviz rezervleri arasındaki ilişki analiz edilmiştir. Hepsağ (2019)’ın geliştirdiği doğrusal olmayan asimetrik yumuşak geçişli hata düzeltme modeline göre değişkenler arasında kısa ve uzun dönemli koentegre ilişkiye ulaşılmıştır.  

Anahtar Kelimeler

• Para Politikası,Rezerv Opsiyonu Mekanizması,Brüt Döviz Rezervleri

Kaynakça

1. Alper, K., Kara, H. ve Yörükoğlu, M. (2012), Sermaye Akımlarının Etkilerini Yumuşatmaya Yönelik Yeni Bir Para Politikası Aracı: Rezerv Opsiyonu Mekanizması, İktisat ve Toplum Dergisi, Sayı 25, s. 9 – 19.
2. Büyüksaraç, D. ve Özel, Ö. (2012), Rezerv Opsiyonu Mekanizması ve Optimal Rezerv Opsiyonu Katsayılarının Hesaplanması, Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası Çalışma Tebliği, Ankara: Sayı 12/32.
3. Dickey, D. A. ve Fuller, W. A. (1979), Distribution of the Estimators for Autoregressive Time Series with a Unit Root, Journal of the American Statistical Association, 74 (366), s. 427 - 431.
4. Engle, R. F. ve Granger, C. W. J. (1987), Cointegration and Error Correction: Representation, Estimation, and Testing. Econometrica, 55 (2), s. 251 – 276.
5. Gray, S. (2011), Central Bank Balances and Reserve Requirements, International Monetary Fund Working Paper Series, No: 11/36.
6. Gürkan Yay, G. (2015), Para ve Finans Teori Politika, İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
7. Hepsag, A. (2019), Testing for Cointegration in Nonlinear Asymmetric Smooth Transition Error Correction Models, Communications in Statistics, Simulation and Computation. https://doi.org/10.1080/03610918.2018.1559927, (Erişim Tarihi: 23.03.2018).
8. Kapetanios, G., Shin, Y. ve Snell, A. (2006), Testing for Cointegration in Nonlinear Smooth Transition Error Correction Models. Econometric Theory, 22 (2), s. 279–303.

9. Mishkin, F. S. (2011), Para, Bankacılık ve Finansal Piyasalar İktisadı, (Çev.: N. Engin), İstanbul: Akademi Yayıncılık.
10. Phillips, P. C. B. ve Perron P. (1988), Testing for a Unit Root in Time Series Regression, Biometrika, 75 (2), s. 335 - 346.
11. Schwert, G. W. (1989), Tests for Unit Roots: A Monte Carlo Investigation, Journal of Business & Economic Statistics, 7 (2), s. 147 – 159.
12. Serin, V. (1987), Para Politikası, İstanbul: Marmara Üniversitesi Yayınları, Yayın No: 440.
13. TCMB (2012), Aylık Bülten, Sayı: 28.