TAMAMLAYICI YAKLAŞIMLARIN KULLANIMINA YÖNELİK HEMŞİRELERİN TUTUMU
Öz
Amaç: Bu çalışma tamamlayıcı yaklaşımlara yönelik hemşirelerin tutumunu belirlemek amacıyla planlanmıştır.
Gereç ve yöntem: Tanımlayıcı tipte olan bu araştırma 01 Aralık 2019-31 Mart 2020 tarihleri arasında 100 hemşire ile oluşturdu. Veriler Sağlık Çalışanlarının Tamamlayıcı Yaklaşımların Kullanımına İlişkin Bilgi ve Tutumunu Değerlendirme Formu kullanılarak toplanmıştır. Veri analizinde tanımlayıcı istatistikler kullanılmıştır.
Bulgular: Çalışmaya katılan hemşirelerin %55’i tamamlayıcı yaklaşımlar hakkında herhangi bir eğitim almadığını, %95’i yeterli bilgiye sahip olmadığını ve hastaları tamamlayıcı yaklaşımlar hakkında bilgilendirmediğini ifade etti. Hemşirelerin en fazla bilgi sahibi olduğu tamamlayıcı yaklaşımlar; masaj, müzik tedavisi, dua, egzersiz, sıcak ve soğuk uygulama, refleksoloji, bal, bitki çayı, kantaron, akupunktur, ozon tedavisi, kaplıca, hacamat ve bardak çektirmedir. Hemşireler bu yaklaşımları kendisinin ve/veya ailesinin kullandığını, bu yaklaşımlar hakkında eğitim almak istediklerini ve hemşirelik eğitim müfredatlarında olması gerektiğini ifade etti.
Sonuç: Hemşirelerin tamamlayıcı yaklaşımlar hakkında yeterli bilgi sahibi olmadığı ve eğitim almak istedikleri, yeterli bilgilerinin olmaması sebebiyle hastaları bilgilendiremediği saptanmış olup tamamlayıcı yaklaşımlara yönelik gerekli eğitimin alınmasına ihtiyaç vardır.
Anahtar kelimeler: Tamamlayıcı Yaklaşım, Hemşire, Tutum, Sağlık Çalışanı
Anahtar Kelimeler
Teşekkür
Literatüre katkı sağlayan samimi ve özverili tüm meslektaşlarıma teşekkür ediyorum.
Kaynakça
- Acar, H.V. (2016). Türk Halk Hekimliğinde Akupunktur ve Bağlantılı Teknikler. Mersin Üniversitesi Tıp Fakültesi Lokman Hekim Tıp Tarihi ve Folklorik Tıp Dergisi, 6(1), p:10-18.
- Ak, M. (2017). Yörüklerde Halk Hekimliği. The Journal Of Academic Social Science Studies, (57).
- Akaya, M. G. (2009). Patellofemoral Ağrı Sendromunda Isı Uygulamasının Dizin Propriyoseptif Düzeyine Etkisi. Celal Bayar Üniversitesi Tıp Fakültesi Ortopedi ve Travmatoloji Anabilim Dalı Uzmanlık Tezi, Manisa, p:4-85.
- Akkurt, S. (2012). Obezite ve Egzersiz Tedavisi. Spor Hekimliği Dergisi, 47(4), 123-130
- Araz A, Harlak H. & Meşe G.(2007). Sağlık Davranışları ve Alternatif Tedavi Kor Hek. 6 (2): 112-122
- Bal, B. (2009). Hemşire ve Hekimlerin Tamamlayıcı ve Alternatif Tedavilere İlişkin Görüşleri (Master's Thesis, Hacettepe Üniversitesi/Sağlık Bilimleri Enstitüsü/İç Hastalıkları Hemşireliği Anabilim Dalı).
- Beyazova, M., Kutsal YG. (2000)., Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon. Ankara: Güneş Kitabevi Ltd. Şti.
- Bhui, K. (2002). Physical Activity And Stress. (Sa Stansfeld And M.G Marmot, Ed.), Stress And The Heart: Psychosocial Pathways To Coronary Heart Disease. (S.158-167
- Cabbaroğlu, D. (2013). Deneysel Temas Tipi Yanıklarda Acil Uygulanan Tedavi Yöntemlerinin Yara İyileşmesi Üzerine Etkilerinin Hypericum Perforatum (Sarı Kantaron) Tedavisi İle Karşılaştırılması / Comparison of Emergency Treatment For Contact Type Of Burns Treated With Hypericum Perforatum (Sarı Kantaron). Ege Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Acil Tıp Anabilim Dalı. Izmir.
- Can G. (2017). Hasta Bakımında Tamamlayıcı ve Alternatif Tıp Yaklaşımlarının Yeri. Enç N, Editör. İç Hastalıkları Hemşireliği.2.Baskı. İstanbul. Nobel Tıp Kitapevleri, p:474-482.
