Bir hadisin sıhhat kazanabilmesi için taşıması gereken bazı şartlar vardır. Hadisi nakleden râvilerin adil olması bu şartlar arasında önemli bir yer tutmaktadır. Muhaddisler, hadis râvilerini değerlendirirken mensup oldukları itikadî anlayış ve geliştirdikleri usûllerin etkisi altında kalmışlardır. Mu‘tezile, Vâsıl b. ‘Atâ’nın (ö. 131/748) temelini attığı ve kıble ehlinden kabul edilen bir fırkadır. Daha çok akâid ve kelâmla meşgul olan Mu‘tezile, İslâm düşünce sistemini derinden etkilemiştir. Bu çalışmada Mu‘tezile’nin râvilerden hareketle rivayetlere nasıl yaklaştığı, hangi kıstaslarla hadisleri kabul veya reddettikleri ortaya konulacaktır. Mu‘zili âlim el-Ka’bî (ö. 319/931), mâkâlât türünde kaleme alınmış ilk eserlerden birinin müellifi olup eserinde râviler hakkında değerlendirmelerde bulunmuştur. Çalışmasını farklı kılan husus, Kaʿbî’nin söz konusu mezhebin önde gelen âlimlerinden biri olmasıdır. Ka’bî, Mâkâlât adlı eserinde râviler hakkında birçok değerlendirmede bulunmakla birlikte, bu çalışma sadece kaderi inkâr etmekle itham edilen ve Buhârî’nin el-Câmi’s-sahîh adlı eserinde rivayetlerine yer verdiği râvilerle sınırlı kalmıştır. Ayrıca el-Kaʿbî’nin râvîler hakkındaki cerh ve taʿdîl değerlendirmelerinin isabet derecesi ve başvurduğu kaynaklar analiz edilmiştir.
There are certain conditions that must be met for a hadith to be considered authentic. Among these, the integrity (‘adālah) of the narrators who transmit the hadith holds an important place. While evaluating hadith transmitters, the scholars of hadith (muhaddithūn) were influenced by their theological affiliations and the methodological principles they adopted. The Mu‘tazila, founded by Wāṣil b. ʿAṭāʾ (d. 131/748), is a sect regarded as part of the ahl al-qibla (those within the fold of Islam). Although primarily engaged in theology (ʿaqīdah and kalām), the Mu‘tazila profoundly influenced the Islamic intellectual tradition.
This study aims to reveal how the Mu‘tazila approached hadiths through their assessment of narrators and by what criteria they accepted or rejected hadith reports. The Mu‘tazilī scholar al-Kaʿbī (d. 319/931) is the author of one of the earliest works in the maqālāt genre and made evaluations concerning hadith transmitters in his book. What distinguishes his work is that al-Kaʿbī was one of the leading scholars of the Mu‘tazilī school. Although al-Kaʿbī made numerous judgments about narrators in his Maqālāt, this study is limited to those narrators who were accused of denying divine decree (qadar) and whose narrations were included by al-Bukhārī in his al-Jāmiʿ al-Ṣaḥīḥ. Furthermore, the accuracy of al-Kaʿbī’s evaluations concerning narrator criticism (jarḥ and taʿdīl) and the sources he relied upon have been analyzed.
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Konular | Hadis |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 30 Ağustos 2025 |
| Kabul Tarihi | 3 Kasım 2025 |
| Yayımlanma Tarihi | 30 Aralık 2025 |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2025 Cilt: 9 Sayı: 2 |
