Çocuklu ailelerin masalların konaklama işletmelerinde kullanılmasına dair görüşleri

Öz

Somut olmayan kültürel miras unsurları (SOKÜM), her toplumun kendine has özelliklerini yansıtmaktadır. Bu nedenle toplumlarda SOKÜM unsurlarının bilinirliğinin sağlanması ve bu unsurlara karşı farkındalığın arttırılması, toplumların kültürlerinin gelişimi ve devamlılığı için oldukça önemlidir. SOKÜM unsurları içerisinde sözlü gelenekler grubunda yer alan masallar, nesilden nesile aktarılarak günümüze kadar varlığını koruyabilmiş değerlerimizden biridir. Araştırmada, çocuklu ailelerin masallara karşı farkındalıklarını belirlemek ve masalların konaklama işletmelerinde kullanımı ile ilgili potansiyelleri tespit etmek amaçlanmaktadır. Bu nedenle veri toplama aracı olarak açık uçlu sorulardan oluşan yarı yapılandırılmış görüşme formu oluşturulmuştur. Masal dinleme yaş aralığında çocuğu olan 16 katılımcı ile yüz yüze görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Elde edilen bulgular sonucunda, masalların katılımcılarda genellikle olumlu duygular çağrıştırdığı ve dünya masallarının Türk masallarına göre daha iyi bilindiği tespit edilmiştir. Ayrıca katılımcılar, masalların konaklama işletmelerinde kullanılması durumunda, bunun tatil konaklama tercihlerini olumlu yönde etkileyeceğini belirtmişler ve konu ile ilgili bazı önerilerde bulunmuşlardır.

Anahtar Kelimeler

• Somut Olmayan Kültürel Miras
• Turizm
• Masallar

Opinions of families with children on the use of tales in accommodation businesses

Öz

Intangible cultural heritage elements (SOKÜM) reflect the unique characteristics of each society. For this reason, it is very important for the development and continuity of the cultures of the societies to ensure the awareness of the elements of SOKUM in the societies and to increase the awareness towards these elements. Tales, which are in the group of oral traditions among the elements of SOKÜM, are one of our values that have survived until today by being transferred from generation to generation.In the research, it is aimed to determine the awareness of families with children towards fairy tales and to determine the potentials for the use of fairy tales in accommodation businesses.For this reason, a semi-structured interview form consisting of open-ended questions was created as a data collection tool.Face-to-face interviews were conducted with 16 participants who have children in the range of listening to fairy tales. As a result of the findings, it has been determined that tales generally evoke positive emotions in the participants and world tales are better known than Turkish tales. In addition, the participants stated that if tales are used in accommodation establishments, this would positively affect their holiday accommodation preferences and made some suggestions about the subject.

Anahtar Kelimeler

• Organizational commitment
• Organizational stress
• Travel agency

Kaynakça

1. Ahmad, Y. (2006). The scope and definitions of heritage: From tangible to intangible. International Journal of Heritage Studies, 12(3), 292-300.
2. Altunışık, R., Coşkun, R., Bayraktaroğlu, S., ve Yıldırım, E. (2010). Sosyal bilimlerde araştırma yöntemleri SPSS uygulamalı. Sakarya Yayıncılık.
3. Ar, H. (2015). Somut olmayan kültürel mirasın korunmasında turist rehberlerinin rolü̈ [Yayımlanmamış̧ Yüksek Lisans Tezi], Balıkesir Üniversitesi.
4. AREGEM, Araştırma ve Eğitim Genel Müdürlüğü. (2022). 5 Ağustos 2022 tarihinde https://www.aregem.ktb.gov.tr/TR-345089/somut-olmayan-kulturel-miras-nedir.html adresinden erişilmiştir.
5. Aşılıoğlu, F. ve Memlük, Y. (2010). Frig vadisi kültür mirası alanlarının belirlenmesi ve değerlendirilmesi. Ankara Üniversitesi Çevrebilimleri Dergisi, 2(2), 185-197.
6. Ayvacı, H. ve Gülcan, B. (2017). Türkiye’de turizm animasyonlarında somut olmayan kültürel miras (SOKÜM) ulusal unsurlarına bakış. Journal of Recreation and Tourism Research, 4(1), 207-223.
7. Baltacı, A. (2018). Nitel araştırmalarda örnekleme yöntemleri ve örnek hacmi sorunsalı üzerine kavramsal bir inceleme. Bitlis Eren Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 7(1): 231-274.
8. Baykan, E. (2007). Kültür turizmi ve turizmin kültürel varlıklar üzerindeki etkileri. Gazi Üniversitesi Ticaret ve Turizm Eğitim Fakültesi Dergisi, (2), 30-49.

9. Bayraktar, Z. (2014). Geleneğin güncellenmesi bağlamında masaldan çizgi filme Keloğlan tipi üzerine. Türk Dili ve Edebiyatı Dergisi, 49(49), 19-51.
10. Baytok, A., Boyraz, M.ve Başar, B. (2021). Somut olmayan kültürel miras konulu bilimsel yayınların veri görselleştirme tekniği ile bibliyometrik analizi. Güncel Turizm Araştırmaları Dergisi, 5(2), 246-262. Çapar, G. ve Yenipınar, U. (2016). Somut olmayan kültürel miras kaynağı olarak yöresel yiyeceklerin turizmde kullanılması. Journal of Tourism and Gastronomy Studies, 4(1), 100-115.
11. Ekici, M. ve Fedakâr, P. (2013). “Ege Üniversitesi” deneyimleriyle somut olmayan kültürel mirası yaşatarak koruma”. Millî Folklor, 25(100).
12. Esfehani, M. H., ve Albrecht, J. N. (2019). Planning for intangible cultural heritage in tourism: Challenges and implications. Journal of Hospitality & Tourism Research, 43(7), 980-1001.
13. Günden, B. (2021). Yükseköğrenim gören bireylerin somut kültürel mirasa yönelik tutumları ile kültürel miras kavramına ilişkin metaforik algıları üzerine bir çalışma [Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi], Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi.
14. Harikalar Sahili. (2007). 5 Ağustos 2022 tarihinde http://www.harikalarsahili.com adresinden erişilmiştir.
15. Hakala, U., Lätti, S. & Sandberg, B. (2011). Operationalising brand heritage and cultural heritage. Journal of Product & Brand Management, 20(6), 447-456.
16. Hemme, D. (2005). Landscape, fairies and identity: Experience on the backstage of the fairy tale route. Journal of Tourism and Cultural Change, 3(2), 71-87.
17. Hofstede, G. (2001). Culture’s recent consequences: Using dimension scores in theory and research. International Journal of Cross Cultural Management, 1(1), 11-17.
18. Kolaç, E. (2009). Somut olmayan kültürel mirası koruma, bilinç ve duyarlılık oluşturmada Türkçe eğitiminin önemi, Milli Folklor, 21(82).
19. Kumartaşlıoğlu, S. (2006). Balıkesir masallarında motif ve tip araştırması [Yüksek Lisans Tezi], Balıkesir Üniversitesi.
20. Kültür ve Turizm Bakanlığı. (2022). 5 Ağustos 2022 tarihinde https://www.ktb.gov.tr adresinden erişilmiştir. Mourato, S. & Mazzanti, M. (2002). Economic valuation of cultural heritage: Evidence and prospects, Getty Institute, Los Angeles, Forthcoming.
21. Masal Şatosu. (2014). 5 Ağustos 2022 tarihinde http://www.masalsatosu.com adresinden erişildi.
22. Masal Rotaları. (Haziran 2017). 3 Ağustos 2022 tarihinde https://www.deutsche-maerchenstrasse.com/en/route/our-route adresinden erişildi.
23. Metin, T. C. (2018). Animasyon hizmetleri kapsamında Türk gecelerinin somut olmayan kültürel miras unsurları bağlamında değerlendirilmesi, Gsı Journals Serie A: Advancements in Tourism Recreation and Sports Sciences, 1(1), 34-44.
24. Oğuz, M.Ö. ve Ölçer Özünel, E. (2019). Halk masalları. Açıköğretı̇m Fakültesı̇ Yayınları.
25. Oğuz, M. Ö. (2008). Masallar. Kültür ve Turizm Bakanlığı Kütüphaneler ve Yayımlar Genel Müdürlüğü.
26. Oruç. Ş. ve Çağır, S. (2020). Masal anlatıcılarına göre masal anlatıcılarında olması gereken özellikler. İnsan ve Sosyal Bilimler Dergisi, 3(2), 707-723.
27. Öztürk, G. ve Çivici, M. E. Ö. (2018). Küyerelleşme kapsamında Türkiye turizm tanıtım afişlerinde somut olmayan kültürel miras öğelerinin kullanımı: Bir gösterge bilim analiz örneği, Journal of Travel and Tourism Research, (13), 69-95.
28. Özünel, E. Ö. (2011). Yazının izinde masal haritalarını okuma denemesi: Masal tarihine yeniden bakmak. Millî Folklor, 23(91).
29. Prott, L. V. and O’keefe, P. J. (1992). “Cultural Heritage” or “Cultural Property”? International Journal of Cultural Property, 1(02). 307-320.
30. TDK, Türk Dil Kurumu. (2022a). Kültür nedir? 5 Ağustos 2022 tarihinde https://sozluk.gov.tr adresinden erişildi.
31. TDK, Türk Dil Kurumu. (2022b). Masal nedir? 8 Ağustos 2022 tarihinde https://sozluk.gov.tr adresinden erişildi.
32. Türker, A. ve Çelik, İ. (2012). Somut olmayan kültürel miras unsurlarının turistik ürün olarak geliştirilmesine yönelik alternatif öneriler, Yeni Fikir Dergisi, 4(9), 86-98.
33. Uslu, A. ve Kiper, T. (2006). Turizmin kültürel miras üzerine etkileri: Beypazarı/Ankara örneğinde yerel halkın farkındalığı, Tekirdağ Ziraat Fakültesi Dergisi, 3(3), 305-314.
34. UNESCO. (2003). Somut Olmayan Kültürel Mirasın Korunması Sözleşmesi. 3 Ağustos 2022 tarihinde Aregem.https://Aregem.Ktb.Gov.Tr/Tr-50838/Unesco-Somut-Olmayan-Kulturel-Miras-Listesi.html adresinden erişildi.
35. UTMK, UNESCO Türkiye Milli Komisyonu. (2022a). 10 Ağustos 2022 tarihinde https://www.unesco.org.tr/Pages/126/123/UNESCO-Somut-Olmayan-Kültürel-Miras-Listeleri adresinden erişilmiştir.
36. UTMK, UNESCO Türkiye Milli Komisyonu. (2022b). 20 Ağustos 2023 tarihinde https://www.unesco.org.tr/Pages/126/123/UNESCO-Somut-Olmayan-Kültürel-Miras-Listeleri adresinden erişilmiştir.
37. Yuan, C., Gan, L. and Zhuo, H. (2022). Coupling mechanisms and development patterns of revitalizing ıntangible cultural heritage by ıntegrating cultural tourism: The case of Hunan province, China. Sustainability, 14(12), 6994.
38. Yıldırım, D. (1998). Sözlü kültür ve folklor kavramları üzerine düşünceler, Milli Folklor, 1(3), 16-17.
39. Walls, A., Okumus, F., Wang, Y. (Raymond) ve Kwun, D. J.-W. (2011). Understanding the Consumer Experience: An Exploratory Study of Luxury Hotels”. Journal of Hospitality Marketing ve Management, 20(2): 166-197.