The effectiveness and importance of city councils in increasing participation in local policies: The case of Balıkesir city council

Öz

Local policies are mostly the policies created as a result of the decisions taken by decision-making bodies such as the mayor and the council in municipalities. These policies cover only the services and activities to be realized for the people of that municipality. In this respect, in the formation of local policies, it is important to take the views of the public and public participation in policies in determining services and activities for the needs of the public. It can be said that the formation of local policies and participation in these policies are the most enabling practices for the implementation of democracy. This is because local policies are formulated by the administration of the city where the people live, and since they are formulated in the closest place to the people, they are the policies in which the people can participate most easily and quickly. City councils, which entered our municipal administration system with the new Municipal Law No. 5393 enacted in 2005, are a new practice created to ensure and increase participation in local policies. In order to ensure the applicability of democracy and participation, some municipalities have established city councils since 2005 and benefit from the opinions of city councils while formulating local policies. In this study, firstly, the studies conducted in the literature on the impact of city councils on participation were examined and their contributions to participation in local policies were tried to be revealed. After that, the activities of the Balıkesir City Council were examined and the contributions they made in terms of participation were tried to be determined. However, according to the results of the activities examined, it was concluded that the council had little influence on the decisions of the assembly of Balıkesir Metropolitan Municipality, and some suggestions were developed in the conclusion section to increase the participation of city councils.

Anahtar Kelimeler

• Participation
• Local Policies
• City Councils
• Balıkesir City Council

Yerel politikalara katılımın artırılmasında kent konseylerinin etkinliği ve önemi: Balıkesir kent konseyi örneği

Öz

Yerel politikalar daha çok belediyelerde başkan ve meclis gibi karar organlarının aldığı kararlar sonucu oluşturulan politikalardır. Bu politikalar haliyle sadece o belde halk ı için gerçekleştirilecek hizmet ve faaliyetleri kapsamaktadır. Bu açıdan yerel politikaların oluşumunda halkın ihtiyacına yönelik hizmet ve faaliyetleri belirlemede halkın görüşlerinin alınması ve halkın politikalara katılımı önemlidir. Yerel politikaların oluşturulması ve bu politikalara katılım demokrasinin uygulanmasına en fazla olanak sağlayan uygulamalar olduğu söylenebilir. Zira yerel politikalar halkın yaşadıkları kentte o kentin seçilmiş yöneticileri tarafından oluşturulduğu için halkın en kolay ve hızlı katılabildiği politikalardır. Belediye yönetim sistemimize 2005 yılında çıkarılmış olan 5393 sayılı Belediye Kanunu ile girmiş olan kent konseyleri yerel politikalara katılımı sağlamak ve artırmak için oluşturulan bir uygulamadır. Demokrasinin uygulanabilirliğini ve katılımcılığı sağlamak için 2005 yılından bu yana bir kısım belediyeler kent konseylerini kurmuş ve yerel politikalarını oluştururken zaman zaman kent konseylerinin görüşlerini de dikkate almışlardır. Bu çalışmada, önce literatürde kent konseylerinin katılımcılığa olan etkisi üzerine yapılmış çalışmalar incelenerek kent konseylerinin faaliyetleri araştırılıp yerel politikalarda katılımcılığa olan katkıları ortaya çıkarılmaya çalışılmıştır. Sonrasında Balıkesir Kent Konseyinin faaliyetleri incelenerek katılımcılık açısından yaptıkları katkılar belirlenmeye çalışılmıştır. Ancak incelenen faaliyetlerden çıkan sonuçlara göre konseyin Balıkesir Büyükşehir Belediyesinin meclis kararlarında çok az etkisi olduğu sonucuna varılmış olup sonuç bölümünde kent konseylerinin katılımcılığı artırabilmesi için bazı öneriler geliştirilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Katılım
• Yerel Politikalar
• Kent Konseyleri
• Balıkesir Kent Konseyi

Kaynakça

1. Acar, S ve İpekten, M. (2016). Kent ve katılım: bir katılım aracı olarak mahalle komiteleri ve 21.yüzyılda mahalleli olmak, Kent Kültürü ve Kentlilik Bilinci Sempozyumu Bildiri Kitabı içinde (Editörler: Gül Atanur ve Mürvet Yaman),149-164, Revizyon Matbacılık.
2. Aksu, H. (2018). Kent konseylerinin yerel demokrasiye katkısı büyükşehir kent konseyleri örneği [Yüksek lisans tezi], Harran Üniversitesi.
3. Çetinkaya, Ö ve Korlu, R.K. (2012). Yerel demokrasinin sağlanmasında katılımcılık süreci ve kent konseylerinin rolü, Maliye Dergisi, 163, 95-117.
4. Çukurçayır, M. (2012). Siyasal katılma ve yerel demokrasi: küreselleşme sürecinde yurttaş, yönetim, siyaset. Çizgi Kitabevi.
5. Çukurçayır, M. A., Eroğlu, H. T ve Sağır, H. (2015). Yerel yönetişim, katılım ve kent konseyleri, Yerel Politikalar Dergisi (1), 1-20.
6. Demir, K. A. ve Yavaş, H. (2015). Kent konseyleri ile yerinden yönetilen katılımcı kent yönetimleri: yerel yönetişim kapsamında bir değerlendirme, Küresel İktisat ve İşletme Çalışmaları Dergisi, 4 (7), 49-62.
7. Demir, O. (2008). Yerel siyasette katılımcılık ve kalkınma (Türkiye’de yerel gündem 21 örneği), [Yüksek lisans tezi], Sakarya Üniversitesi.
8. Doğan, K. C. ve Kalkışım, H. M. (2015). Türkiye’de yerel siyasete katılım açısından kent konseyleri: gümüşhane kent konseyi örneği, PARADOKS Ekonomi, Sosyoloji ve Politika Dergisi, 11(2), 118‑136.

9. Emrealp, S. (2005). Yerel Gündem 21 Uygulamalarına Yönelik Kolaylaştırıcı Bilgiler El Kitabı. İstanbul: IULA-EMME Yayını.
10. Eryılmaz, B. (2019). Kamu Yönetimi 1(Düşünceler-Yapılar-Fonksiyonlar-Politikalar), Umuttepe Yayınları.
11. Genç, F. N. (2012). Yönetişim, yönetime katılım ve farklı katılım türleri, Yönetişim ve yönetim ekseninde kamu yönetimi içinde (Ed: Fatma Neval Genç), 47-86, Ekin Yayınevi.
12. Görmez, K ve Altınışık, H. (2011). Yerel demokrasi ve kent konseyleri, Kent konseyleri sempozyumu bildiri kitabı, 30-50, 6-7 Mayıs 2011, Bursa.
13. Görmez, K. (2015). Çevre Sorunları, Nobel Yayınları.
14. Karanuh, Z. D. (2018). Yerel yönetimlerde katılım ve kent konseyleri, [Yüksek lisans tezi], Marmara Üniversitesi.
15. Kaypak, Ş. (2011). Katılımcı yönetim mekanizması olarak kent konseyleri, Kent konseyleri sempozyumu bildiri kitabı, 133-157, 6-7 Mayıs 2011, Bursa.
16. Kestellioğlu, G. (2011). Yerel demokrasi ve kent konseyleri: kahramanmaraş örneği, Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi İİBF Dergisi, 1(1), 121-140.
17. Kıngdom, J. (1999). Government and Politics in Britain (an Introduction), Blackwell Publishers Ltd. 108 Cowley Road, Oxford OX 4 1J-F, UK.
18. Küçükyılmaz, Y.O. (2022). Kent konseyleri bağlamında kentlerde yerellik algısı, Karadeniz Teknik Üniversitesi- Stratejik Araştırma Merkezi Protokol Dergisi, 3(1), 18-27.
19. Mecek, M. (2018). Siyasette kadın adayların temsil oranı: 2009 – 2017 Türkiye mahalli seçimleri üzerinden demografik bir inceleme. Kent yönetiminde yeni yaklaşımlar ve etkin belediyecilik uygulamaları içinde (Ed. Mehmet MECEK, Bekir Parlak, Emin Atasoy), 1586-1603, Nobel Yayınları.
20. Mecek, M. ve Yılmaz, V. (2023). Türkiye’de kent konseylerinin idari yapısının incelenmesi: büyükşehir kent meclisleri örneği, Busıness Journal 2nd Internatıonal Parıs Socıal Scıences Congress, December 21-24, Paris.
21. Ökmen, Mustafa (2013), Yerel yönetişim faktörü olarak kentsel aktörler, Yönetişim Türk Kamu Yönetimine Yansımaları içinde (Ed. Fatma Neval Genç), 207-242, Çizgi Kitabevi.
22. Özdemir, A. T. (2011). Mahalli idarelerde halk katılımı bağlamında kent konseyleri, Sayıştay Dergisi (83), 31-56.
23. Rakodi, C. (2003). Politics and performance: the ımplications of emerging governance arrangements for urban management approaches and ınformation systems, Habitat International 27, 523-547.
24. Tekin, S. (2019). Yerel kamu hizmetlerine gönüllü katılım: denizli kent konseyi örneği, [Yüksek lisans tezi], Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi.
25. Şahyar Akdemir, D. (2020). Yerel demokrasi, katılım ve Türkiye kent konseyleri platformu, Karadeniz Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Sosyal Bilimler Dergisi, 10 (19), 35-54.
26. Uçar, A. (2014). Yerel politikaların oluşumu ve yerel hizmet sunumunda yönetişim faktörü olarak katılımcılığın ve hesap verebilirliğin yeri ve önemi, Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 4(1) 119-137.
27. Uçar, A ve Negiz, N. (2016). Yerelde kamu politikalarının oluşumunda yönetişim ve katılımcılık: ısparta incelemesi, Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, CİEP Özel Sayısı, 789-819.
28. Zeren, H. E. (2013). Yönetişim ekseninde türkiye’de sivil toplum kuruluşları, Yönetişim Türk Kamu Yönetimine Yansımaları içinde (Ed. Fatma Neval Genç), 143-167, Çizgi Kitabevi.
29. WORLD BANK (1989), Sub-saharan Africa: from crisis to sustainable development (Washington D.C.:World Bank).
30. Haberler.com, 28.04.2024. tarihinde https://www.haberler.com/guncel/balikesir-kent-konseyi-kuruldu-12659400-haberi/ ağ adresinden erişildi.
31. balikesirkentkonseyi.org 28.04.2024 tarihinde https://www.balikesirkentkonseyi.org/proje/sanatin-on-hali.html, ağ adresinden erişildi.
32. balikesirkentkonseyi.org 24.04.2024 tarihinde https://www.balikesirkentkonseyi.org/foto/tavsiye-kararlarimiz.html, ağ adresinden erişildi.
33. Agenda 21, 25.09.2024 tarihinde https://sustainabledevelopment.un.org/outcomedocuments/agenda21, adresinden erişildi.
34. Balıkesir Büyükşehir Belediyesi, 25.09.2024 tarihinde https://balikesir.bel.tr/Dosyalar/DosyaListe/AF_btr_DosyaListeDetay_file_Dosya_66ae81e9-0c7f-459b-9bdc-b6c92ff0736f/balikesir-bulteni2-ekim-aralik-c429f554-d8da-495c-8416-e3857a88d4c3-compressed.pdf.pdf ağ adresinden erişildi.