Methods of job (tour) acquisition for tour guides

Öz

Tour guiding has become an increasingly important profession with the development of tourism. Tour guides represent their country in the best possible way and ensure that tourists have the highest quality holiday experience. Tour guides, who provide one-on-one services to tourists throughout their visit, impact tourist satisfaction with their performance. This, in turn, plays an active role in the promotion and repeat preference of countries and businesses that host tourists. However, tour guides, who have significant importance and qualifications in the tourism sector, face difficulties in finding jobs, which leads to early departure from the sector and abandoning the profession. This hinders the retention of experienced and qualified guides in the industry, which is essential for sustainable competition. The aim of this study is to determine the methods of obtaining jobs (tours) for tour guides registered with the Çanakkale Regional Tourist Guides Chamber (ÇARO). In this research, semi-structured interviews were conducted with a total of 9 guides for data collection. In this context, the difficulties and conveniences in obtaining tours for tour guides were identified. As a result of these interviews, it was found that newly licensed guides, in particular, have difficulties in finding tours and are offered below-standard fees because they are new to the profession.

Anahtar Kelimeler

• Tour guides
• Methods of tour acquisition
• ÇARO

Turist rehberlerinin iş (tur) alma biçimleri

Öz

Turist rehberliği turizmin gelişmesiyle birlikte her geçen gün önemini arttıran bir meslek haline gelmiştir. Turist rehberleri yaşadıkları ülkeyi en iyi şekilde temsil etmekte ve turistlerin tatil deneyim kalitesini en üst seviyede yaşamalarını sağlamaktadırlar. Turistlerin ziyaret süreleri boyunca onlarla birebir hizmetlerde bulunan turist rehberleri, sağlamış oldukları performans ile turist memnuniyetini etkilemekte, bu durum da turist ağırlayan ülkelerin ve işletmelerin hem tanıtılmasında hem de yeniden tercih edilmesinde aktif rol oynamaktadır. Ancak turizm sektörü için büyük öneme ve niteliğe sahip olan turist rehberlerinin iş bulma konusunda zorluk çekmeleri erken dönemde sektörden uzaklaşmalarına ve mesleği terk etmelerine sebep olmaktadır. Bu durum sürdürülebilir rekabetin sağlanması için deneyimli ve kalifiye rehberlerin sektör içerisinde kalmasına engel olmaktadır. Bu çalışmanın amacı, Çanakkale Bölgesel Turist Rehberleri Odası’na (ÇARO) kayıtlı turist rehberlerinin iş (tur) alma biçimlerinin belirlenmesidir. Bu araştırmada veri toplamak için yarı yapılandırılmış görüşme tekniği kullanılarak toplam 9 rehber ile görüşülmüştür. Bu bağlamda turist rehberlerinin tur almasındaki zorluklar ve kolaylıklar tespit edilmiştir. Bu görüşmeler sonucunda özellikle çalışma kartını yeni almış rehberlerin tur bulma konusunda zorluk çektikleri ve meslekte yeni oldukları için sürekli taban altı tur ücreti tekliflerine maruz kaldığı anlaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Turist rehberleri
• Tur alma Biçimleri
• ÇARO

Kaynakça

1. Ahipaşaoğlu, H. S. (2006). Turizmde Rehberlik. Gazi Kitabevi.
2. Arslan, A. ve Şimşek, G. (2018). Kadın Turist Rehberlerinin Yaşadıkları Mesleki Sorunlar: Aydın Turist Rehberleri Örneği. Seyahat ve Turizm Araştırmaları Dergisi, (13), 23-49.
3. Arslantürk, Y. ve Bulut, A. (2019). Turist rehberliği mesleğinde meslek odası ve turist rehberi ilişkileri: Nevşehir Rehberler Odası örneği. Eurasian Education & Literature Journal, (9), 30-39.
4. Batman, O. (2003). Türkiye’deki profesyonel turist rehberlerinin mesleki sorunlarına yönelik bir araştırma. Bilgi Sosyal Bilimler Dergisi. 2, 117-134.
5. Büyüktepe S. H., Gökdemir, S. ve Korkmaz, H. (2019). Turist rehberlerinin sorunları üzerine nitel bir araştırma: Çanakkale örneği. Journal of Travel and Tourism Research, 94-117.
6. Büyükkuru, M. ve Aslan, Z. (2015). Turist Rehberlerinin iletişim becerilerinin turistlerin tur deneyimi üzerine etkisi: Nevşehir ilinde bir araştırma. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 13 (34), 338-354. Boz, M., Eşitti, B. ve Özkan, Ç. (2021). Turist rehberlerinin iş-aile ve aile-iş çatışması, kişilik özellikleri ve örgütsel bağlılık düzeyleri arasındaki ilişkileri belirlemeye yönelik bir araştırma. TroyAcademy, 6 (2), 697-711.
7. Çanakkale Bölgesel Turist Rehberleri Odası (2024). ÇARO bilgileri. 05.04.2024 tarihinde https://caro.org.tr/ adresinden erişildi. Çakmak, T. F. (2018). Turist Rehberliğinin Açmazları. S. Eser, S. Şahin, C. Çakıcı (Ed.), Turist Rehberliği içinde (ss. 239-262), Detay Yayıncılık. Çakmak, T. F. (2019). Yasa dışı rehberlik faaliyetlerinin denetlenmesi: İstanbul rehberler odası örneği. Turizm Akademik Dergisi, 6(2), 31-41.
8. Çetin, G. ve Kızılırmak, İ. (2012). Türk turizminde kokartlı turist rehberlerin mevcut durumunun analizi. Afyon Kocatepe Üniversitesi İİBF Dergisi, 14 (2): 307-318.

9. Çokal, Z. ve Aslan, Z. (2015). Bir kültür elçisi olarak profesyonel turist rehberinin turistlere aktarılan kültürel değerlere katkısına yönelik turist algılamaları: Kapadokya örneği [Yüksek lisans tezi]. Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi.
10. Çokal, Z., Yetiş Ardıç Ş. ve Çalışkan, N. (2018). Alan kılavuzluğu uygulamasına yönelik akademisyen görüşlerinin belirlenmesi. N. Hacıoğlu., C. Avcıkurt., A. Kılıç., H. Ulusoy (Ed.), Turist Rehberliği Üzerine Güncel Araştırmalar içinde (ss. 700 - 710) Detay Yayıncılık.
11. Çokal, Z. ve Yılmaz, İ. (2020). Turist rehberinin performansının destinasyon imajına etkisinde etik davranışlarının rolü. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İktisadi Ve İdari Bilimler Dergisi, 15 (2), 493-518.
12. Çolakoğlu, O. E., Epik, F. ve Efendi, E. (2010). Tur Yönetimi ve Turist Rehberliği. Detay Yayıncılık. Demirbulat, Ö. G. (2014). Profesyonel turist rehberliği mesleğinin aile yaşantısı üzerindeki etkisini belirlemeye yönelik bir inceleme. Turizm ve Araştırma Dergisi, 3 (2): 18-33.
13. Demirel, N., Yumuk, Y. ve Hacıoğlu, N. (2021). İş-aile rol çatışması ve kariyer devamlılığı ilişkisi: kadın turist rehberleri üzerine bir değerlendirme. Turist Rehberliği Dergisi (TURED), 4(1), 48-63.
14. Doğan, H., Üngüren, E., ve Kesgin, D. D. (2010). Meslek ve aile yaşamı ilişkisi: Profesyonel turist rehberlerine yönelik bir araştırma. Journal of Yaşar University, 20 (5), 3430-3442.
15. Eser, S. ve Şahin, S. (2020). Turist rehberliği mesleğinde yaşanan güncel sorunlar üzerine bir inceleme. Türk Turizm Araştırmaları Dergisi, 4 (2), 1344-1355.
16. Gökdemir, S. ve Tok, P. (2022). Turist rehberlerinin sosyal medyayı kullanım amaçlarının belirlenmesi. Sivas Interdisipliner Turizm Araştırmaları Dergisi, 5 (1-2), 21-34.
17. Gökdemir, S. ve Eren D (2020). Turist rehberi seçiminin analitik hiyerarşi süreci ile belirlenmesi: Tripadvisor örneği. Journal of Tourism and Gastronomy Studies, 8(2), 1510- 1526.
18. Gürge, M. (2018). Turist Rehberlerinin yaşam Kalitesinin Türkiye'De Rehberlik mesleğinin çalışma koşulları açısından değerlendirilmesi [Yüksek lisans tezi]. Anadolu Üniversitesi.
19. İlhan, Y. ve Soybalı, H.H. (2018). Turist rehberlerinin mesleki sorunları üzerine bir araştırma. Turist Rehberliği Dergisi, 1(1), 13-23.
20. Kara, S. ve Demir, M. (2021). Profesyonel turist rehberlerinin davraniş ve mesleki yeterliliklerinin tur kalitesine etkisi. International Journal of Contemporary Tourism Research, 5(1), 35-52.
21. Kabakulak, A. (2018). Turist rehberleri açısından iş doyumunun önemi. Turist Rehberliği Dergisi (TURED), 1(1), 1-12.
22. Karacaoğlu, S. ve Sert, A. N. (2018). Turist rehberlerinin mesleki sorunları üzerine bir araştırma: Kapadokya örneği. Journal of Tourism and Gastronomy Studies, 6 (3), 81-99.
23. Karamustafa, K. ve Kılıçhan, B. (2019). Delphi yöntemi ile profesyonel turist rehberliği mesleğine ilişkin sorunların tespit edilmesi. Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 21(4), 1348-1365.
24. Karakaş, B. (2018). Turist rehberlerinin mesleki sorunları ve çözüm önerileri: İstanbul örneği [Yüksek lisans tezi], Balıkesir Üniversitesi.
25. Köroğlu, Ö. (2013). Turist rehberlerinin iş yaşamındaki rolleri üzerine kavramsal bir değerlendirme. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 16, 91-112.
26. Köroğlu, Ö. (2011). İş doyumu ve motivasyon düzeylerini etkileyen faktörlerin performansla ilişkisi: turist rehberleri üzerine bir araştırma [Doktora tezi]. Balıkesir Üniversitesi.
27. Özkan, B.İ. (2022). Van ilinde yaşayan profesyonel turist rehberlerinin meslek sorunları. Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 57, 1-18.
28. Pelit, E. ve Katırcıoğlu, E. (2018). Turist rehberliği mesleğinde taraflar açısından yaşanan sorunlar üzerine bir değerlendirme. Turist Rehberliği Dergisi, 1(2), 74-94.
29. Resmi Gazete (2024). Turist rehberliği meslek kanunu ile seyahat acentaları ve seyahat acentaları birliği kanununda değişiklik yapılmasına dair kanun. 20.07.2024 tarihinde https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2024/04/20240427-1.htm adresinden erişildi.
30. Şahin, S. (2012). Turist rehberlerinin iletişim yeterlilikleri: kültürlerarası bir karşılaştırma. Seyahat ve Otel İşletmeciliği Dergisi, 9 (3), 52-69.
31. Şahin, S. ve Bekci, M. (2020). Turistlerin Türkiye, İstanbul, turizm ve turist rehberi ile ilgili metaforik algıları. Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 23 (43), 583-611.
32. Şahin, S. ve Erdem, M. (2021). Turist rehberliği öğrencilerinin mesleki eğitime yönelik görüşleri: Balıkesir Üniversitesi örneği. Güncel Turizm Araştırmaları Dergisi, 5 (1), 92-116.
33. Şahin, S. ve Özdemir, Ö. (2018). İl kültür ve turizm müdürlükleri internet sitelerinde Türkiye’nin somut olmayan kültürel miras ürünlerinin tanıtılması. MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi, 7 (2), 563-583.
34. Şahin, S. ve Yıldırım, H. U. (2020). Turist rehberi adaylarının kültür varlıklarına yönelik bilgi düzeyleri ve tutumları. Manisa Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 18(3), 120-136.
35. Şahin, B., Kaya, S., Cesur, S., Özkul, E. ve Uca, S. (2021). Profesyonel turist rehberlerinin kaçak rehberlik faaliyetlerini algılamalarına yönelik bir araştırma. TroyAcademy, 6 (1), 232-248.
36. Taşkın, G. A. ve Avcı, N. (2022). Turist rehberlerinin mesleği bırakma nedenleri. Aksaray Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 6 (2), 134-155.
37. Tekindal, M. ve Uğuz Arsu, Ş. (2020). Nitel araştırma yöntemi olarak fenomenolojik yaklaşımın kapsamı ve sürecine yönelik bir derleme. Ufkun Ötesi Bilim Dergisi, 20 (1), 153- 182.
38. Temizkan, S. P. ve Arslan, E. (2021). Duygusal emeğin turist rehberlerinin iş tatmini üzerindeki etkisinin incelenmesi. Turizm ve Araştırma Dergisi, 10 (2), 4-21.
39. Türkmen, S. ve Deniz, G. B. (2022). Seyahat acentalarının turist rehberlerine yönelik sergiledikleri etik dışı davranışların belirlenmesi: ÇARO örneği. Pamukkale Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 53 (2), 367 – 377.
40. Türker, A. ve Özaltın Türker, G. (2017). Pazarlama İletişim Kanalı Olarak Sosyal Medyanın Turist Rehberleri Tarafından Kullanımı. Sobider: Sosyal Bilimler Dergisi, 14, 94-106.
41. Yarcan, Ş. (2007). Profesyonel turist rehberliğinde mesleki etik üzerine kavramsal bir değerlendirme. Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi, 18 (1), 33-34
42. Wong, P. P. ve Teoh, K. (2015). The influence of destination competitiveness on customer-based brand equity. Journal of Destination Marketing & Management, 4 (4), 206-212.
43. Yılmaz, Ş. ve Oktay, K. (2018). Türkiye’de seyahat sektöründe istihdam edilen yabancı personel üzerine bir araştırma, Turist Rehberliği Dergisi (TURED), 1 (2), 105-123.
44. WFTGA (2024, 19 Mart 2024). What is a professional tourist guide. 05.04.2024 tarihinde https://wftga.org/about/ adresinden erişildi.