Burhaniye’s Fishing Potential and Availability of Tourism

Öz

In this study; The fishing tourism potential of Burhaniye district was investigated. In the collection of the research data, mixed method, which includes qualitative and quantitative research techniques, was used. In the study; interviews were carried out with local fishermen, fish feed sellers and fish materials suppliers, and the answers to the open-ended questions were analyzed by content analysis method. In the quantitative method; In Burhaniye, a questionnaire form which includes questions about which kind of fish were used, which feeds were used and which hunting techniques were applied, were applied to 422 individuals determined by sampling method. Research results show that there is an important potential for fishing tourism in Burhaniye and that amateur fishing tourism in the region is a complementary type of tourism but has not become an independent tourism sector.

Anahtar Kelimeler

• Fishing Tourism,Tourism Potential,Burhaniye

BURHANİYE’NİN SPORTİF OLTA BALIKÇILIĞI POTANSİYELİ VE TURİZM AÇISINDAN KULLANILABİLİRLİĞİ

Öz

Bu araştırmada; Burhaniye ilçesinin sportif olta balıkçılığı turizmi potansiyeli tespit edilmeye çalışılmıştır. Araştırma verilerinin toplanmasında nitel ve nicel araştırma tekniklerinin birlikte kullanıldığı karma yöntem kullanılmıştır. Araştırmada tekne sahibi yerel balıkçılar, balık yemi satıcıları ve balık malzemesi satıcıları ile mülakatlar gerçekleştirilmiştir. Sorulan açık uçlu sorulara verilen cevaplar, içerik analizi yöntemiyle analiz edilmiştir. Nicel yöntemde ise Burhaniye’de sportif amaçlı balık avlayan kişilerle görüşülerek hangi tür balıkların bölgede avlanabildiği, hangi yemlerin kullanıldığı ve hangi avlanma tekniklerinin uygulandığı ile ilgili soruların yer aldığı anket formu, kolayda örnekleme yöntemi ile belirlenen 422 kişiye uygulanmıştır. Araştırma sonuçları Burhaniye’de sportif olta balıkçılığı turizmi ile ilgili önemli bir potansiyelin bulunduğunu, bölgede sportif olta balıkçılığı turizminin tamamlayıcı bir turizm türü olarak gerçekleştiğini ve henüz bağımsız bir turizm sektörü haline gelmediğini göstermektedir.  

Anahtar Kelimeler

• Sportif Olta Balıkçılığı Turizmi,Turizm Potansiyeli,Burhaniye

Kaynakça

1. Bauer, J. ve Herr, A. (2004). Hunting and Fishing Tourism. K. Higginbottom (Ed.), Wildlife Tourism: Impacts, Management and Planning (ss. 57–77). Altona: Common Ground.
2. Borch, T. (2004). Sustainable Management of Marine Fishing Tourism. Some Lessons from Norway. Tourism in Marine Environments, 1(1), 49–57.
3. Borch, T., Moilanen, M. ve Olsen, F. (2011). Marine Fishing Tourism in Norway: Structure and Economic Effects. Økonomisk Fiskeriforskning, 21(1), 1-17.
4. Boz, M. ve Tunçer S. (2016). Turizm Talebinde Yeni Eğilimler: Balıkçılık Turizmi. O. Atik ve G. Aktaş (Ed.) III. Ulusal Deniz Turizmi Sempozyumu: 26-27 Şubat 2016- İzmir- Bildiriler (89-106), İzmir.
5. Chen, C. L. ve Chang, Y. C. (2017). A Transition Beyond Traditional Fisheries: Taiwan's Experience with Developing Fishing Tourism. Marine Policy, 79, 84-91.
6. Çakır, D. T. ve Hoşsucu, B. (2006). Edremit Körfezi’nde (Ege Denizi, Türkiye) Yaşayan Hamsi Balığının Engraulis Encrasicholus (Linnaeus, 1758) Yumurta/Larvalarının Dağılım, Bolluk ve Mortalite Oranı. Balıkesir Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 8(2), 4-12.
7. Dinçer, F. İ., Atsız, O., Kahraman, O. C. ve Çifçi, İ. (2017). SWOT Analysis to Evaluate Sport Fishıng Within the Scope of Alternative Tourism, Erzincan Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Özel Sayı (IV), 39-50.
8. Ditton, R. B. ve Grimes, S. R. (1995). A Social and Economic Study of the Costa Rica Recreational Billfish Fishery. Report prepared for The Billfish Foundation (The Billfish Foundation: Fort Lauderdale, FL.).

9. Fedler, A. J. (2000). Participation in Boating and Fishing: A Literature Review. Recreational Boating and Fishing Foundation, Alexandria, Virginia.
10. Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı (2016). 4/2 Numaralı Amatör Amaçlı Su Ürünleri Avcılığının Düzenlenmesi Hakkında Tebliğ, Resmî Gazete Tarihi: 13.08.2016, Resmî Gazete Sayısı: 29800.
11. Hjalager, A. M. (2010). Regional Innovation Systems: The Case of Angling Tourism. Tourism Geographies, 12(2), 192–216.
12. Hoogendoorn, G. (2014). Mapping Fly-fishing Tourism in Southern Africa. African Journal of Hospitality, Tourism and Leisure, 3 (2), 1-13.
13. Lovelock, B. (2008). An Introduction to Consumptive Wildlife Tourism. B. Lovelock (Ed.), Tourism and the Consumption of Wildlife. Hunting, Shooting and Sport Fishing içinde (ss. 3-31). London and New York: Routledge Taylor and Francis Group.
14. Markovic, M., Satta, A., Skaricic, Z. ve Trumbic, I. (2009). Sustainable Coastal Tourism: An Integrated Planning and Management Approach. Practical Manuals on Sustainable Tourism, United Nations Environment Programme, Croatia.
15. Moksness, E., Gjøsæter, J., Lagaillarde, G., Mikkelsen, E., Olsen, E. M., Sandersen, H. T., vd., (2011). Effects of Fishing Tourism in a Coastal Municipality: A Case Study From Risør, Norway. Ecology and Society, 16(3), 88-96.
16. Salmi, J. ve Salmi, P. (2010). Fishing Tourism, Biodiversity Protection and Regional Politics in the River Tornionjoki, Finland. Fisheries Management and Ecology, 17(2), 192-198.
17. Solstrand, M. V. (2014). Marine Tourism Fisheries-Challenges of Governance and Governability: Northern Norway as a Case Study. Doktora Tezi, The Arctic University of Norway.
18. Tunca, S., Ünal, V. ve Miran, B., (2013). Foça ve Gökova Özel Çevre Koruma Bölgelerinde Amatör Balıkçılığın Sosyal ve Ekonomik Yönü Final Raporu. Türkiye’nin Deniz ve Kıyı Koruma Alanları Sisteminin Güçlendirilmesi Projesi. Teknik Rapor Serisi 16: sf. 56.
19. Ünlüoğlu, A. (2005). Edremit Körfezi’nde Tavukbalığının (Trisopterus minutus capelanus Lacepede, 1800) Beslenme, Üreme ve Büyüme Özellikleri. Doktora Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi, İzmir.
20. Zwirn, M., Pinksy, M. ve Rahr, G. (2005). Angling Ecotourism: Issues, Guidelines and Experience from Kamchatka. Journal of Ecotourism, 4(1), 16–31.