Can Local Administrations be Remedy at Urban Poverty Alleviation Having Global and National Dimensions?: Regulations, Dynamics, and Variables in Turkey

Öz

Grounds of the Study: Under the logic of capital accumulation process; poverty has been aggravating day by day in the world-wide with deepening problems of the most vulnerable and disadvantaged sections of the society, and nowadays with mostly influencing the urban population. Urban poverty demonstrated itself with %8.86 in Turkey TUIK, 2009 . At the study, urban poverty and urban poverty alleviation have been searched from the socio-economic and political restructuring process from 1980s onwards. Since 1980s, global planet has been under the influence of neo-liberal discourses. New political agenda reflected itself with the policies supporting capital, new order has been settling on decentralization, localization, governance, privatization, elimination of global trade boarders, and alleviation of social security network. In this respect, within the framework of re-scaling and re-structuring of state; state transfers power to global scale multinational organizations and institutions and local scale local administrations .That process leads to change at state’s intervention to urban fields and local administrations come to the front side as the pivot actors at combating poverty.Purpose of the Study: That paper’s first objective is highlighting the emergence of local administrations at combating poverty within the socio-economic transformation of world order under capitalist formation within the re-scaling of state process. The second target at the research paper is to set forth the aggravating trend on urban poverty, and demonstrating the intersection points with the critical role and responsibilities of local administrations on that framework. Lastly, the current condition of local administrations in Turkey, at poverty alleviation process is analyzed firstly with the evaluation of institutional responsibilities by the previous and newly enacted local laws, secondly budget proportions have been analyzed by the help of ‘current transfer expenditures’ budget item; finally, technical staff capacity building issue concerns which have a key role at the success of poverty alleviation are evaluated. In that context, relative strengths and weaknesses of local authorities on poverty struggle have discussed, some solution proposals have been given on that dimension.Method: Within the context of the study, literature review has been made concerning poverty and urban poverty; and international institutions reports that highlighting the functions and responsibilities of local administrations at combating poverty and legal framework at national level have been deeply searched.Main Discussion and Conclusions: That study’s main assumption has been shaped around that hypothesis, “while at the new political order, decentralization argument let to the attribution of lots of roles and responsibilities to the local administrations, recently, it is seen that local administrations can produce effective poverty alleviation policies only with coordinated and integrated central government upperhand policies; because local administrations cannot take the necessary financial, administrative and human resource power transition that is in harmony and sufficient with their local responsibilities. Consequently, local administrations have no needed financial and technical capacity for being remedy at urban poverty

Anahtar Kelimeler

• Poverty
• Urban Poverty
• Urban Poverty Alleviation
• Local Administrations

Küresel ve Ulusal Boyutları Bulunan Kentsel Yoksulluğu Azaltmada Yerel Yönetimler Çare Olabilir mi?: Türkiye’deki Düzenlemeler, Dinamikler ve Değişkenler

Öz

Araştırmanın Temelleri: Yoksulluk tüm Dünya’da, sermaye birikim süreci mantığı altında, toplumda en kırılgan ve dezavantajlı kesimlerin problemlerini derinleştirmek suretiyle günden güne artmaya devam etmektedir ve bugünlerde en çok da kentsel nüfusu etkilemektedir. Türkiye’de kentsel yoksulluk karşımıza %8.86 oranında çıkmaktadır TUIK, 2009 . Makale kapsamında, kentsel yoksulluk ve kentsel yoksullukla mücadele; 1980’lerden günümüze olan sosyo-ekonomik ve politik düzende yeniden yapılanma süreci üzerinden incelenecektir. 1980’lerden bu yana küresel Dünya, yeni liberal söylemlerin etkisi altındadır. Yeni politik gündem sermayeyi destekleyen politikalar olarak vuku bulurken, yeni düzen; yerelleşme, yerinden yönetim, yönetişim, özelleştirme, küresel ticari sınırlarını kaldırılması, sosyal güvenlik ağlarının azaltılması süreçleri üzerinden kendini hissettirmektedir; bu çerçevede devlet, yeniden formüle edilip, yapılandırmaya maruz bırakılmaktadır. Devletin yeniden ölçeklendirilmesi ve dönüşümü çerçevesinde devlet küresel ölçeğe ulus-üstü şirket ve kurumlara ve yerel ölçeğe yerel yönetimlere güç aktarımında bulunmaktadır. Bu süreç, devletin kentsel alana müdahale alanlarında değişime neden olmakta ve yoksulluğa ait birçok sorumluluk yerel yönetimlere aktarılmaktadır ve bu noktada yerel yönetimler, kentsel yoksullukla mücadelede pivot aktör olarak karşımıza çıkmaktadır.Araştırmanın Amacı: Makalede ilk amaç; kapitalist yapının mantıksal döngüsünde, sosyo-ekonomik yapısı dönüşüme uğrayan Dünya’da yerel yönetimlerin; devletin yeniden ölçeklendirilmesi yapılandırılması sürecinde yoksullukla mücadelede ortaya çıkışının altını çizmektir. Araştırmada ikinci hedef, kentselyoksulluğun kötüleşen eğilimini ortaya koymak, bu çerçevede yerel yönetimlerin kritik rol ve sorumluluklarıyla kesişen noktaları belirlemektir. Üçüncü olarak Türkiye’de yerel yönetimlerin yoksullukla mücadele sürecinde şu andaki durumları yürürlükteki 5393 sayılı Belediye Kanunu ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanunu çerçevesinde kurumsal sorumluluklar boyutunda incelenmektedir. Bu çerçevede yerel yönetimlerin yoksullukla mücadele edebilmesi, yerel özerkliğini sağlayabilmesi adına merkezi devletten yerele aktarılan bütçe rakamları cari harcamalar kalemi baz alınarak değerlendirilmektedir. Son olarak yoksullukla mücadelede başarının kilit anahtarı olan yerel uzman personelin kapasitesinin arttırılma konusu irdelenmektedir. Bu kapsamda yoksullukla mücadelede yerel yönetimlerin nispi güç ve zayıflıkları tartışılarak bazı çözüm önerileri sunulmaktadır.Araştırma Yöntemi: Araştırma kapsamında, yoksulluk ve kentsel yoksullukla ilintili literatür taraması yapılarak, yerel yönetimlerin kentsel yoksullukla mücadeledeki görev ve sorumluluklarının altını çizen uluslar arası kuruluşların raporları ve ulusal düzeydeki yasal mevzuat ayrıntılı şekilde incelenmiştir.Ana Tartışma ve Sonuçlar: Çalışmanın varsayımı şu hipotez etrafında şekillenmektedir; “her ne kadar yeni politik düzende ‘yerelleşme’ argümanı, Türkiye’de yerel yönetimlere birçok rol ve sorumluluğun atfedilmesine neden olduysa da, günümüzde yerel yönetimlerin etkin yoksullukla mücadele politika üretmesi ancak merkezi hükümetin koordineli ve yerelle bütünleşik üst-politikalarıyla mümkün görünmektedir; çünkü yerele sorumlulukla eşgüdümlü ve yeterli finansal, yönetsel ve insan kaynakları ‘gücü’ aktarımı söz konusu değildir.” Sonuç olarak, yerel yönetimlerin kentsel yoksulluğa çare olabilmeleri için ellerinde yeterli finansal ve teknik kapasite bulunmamaktadır

Anahtar Kelimeler

• Yoksulluk
• Kentsel Yoksulluk
• Kentsel Yoksulluğu Azaltma
• Yerel Yönetimler

Kaynakça

1. Alcock, P. and Craig, G. (1998) Monitoring and Evaluation of Local Authority Anti- Poverty Strategies in the UK. International Journal of Public Sector Manage- ment, 11 (7), 553-565.
2. Altan, Ö.Z. (2004) Sosyal Politika Dersleri, Anadolu Üniversitesi, Eskişehir.
3. Aydın, M. (2006) Yeni Yasal Düzenlemeler Çerçevesinde Türkiye’de Belediyelerin Sos- yal Politika Alanındaki Görev Ve Deneyimlerinin Değerlendirilmesi (Zeytinburnu Örneği), Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. İstanbul Üniversitesi.
4. Birleşmiş Milletler Kalkınma Programı (BMKP) (2001) Implementing LA21s in Tur- key, Project of the Governments ‘61’ Turkey.
5. Birleşmiş Milletler (BM). (2004) A More Secure World: Our Shared Responsibility, Report of the High-level Panel of Threats, Challenges and Change, UN Publi- cations.
6. BM (2010) 2009 World Revision of Urbanization Prospects, UN Publications.
7. Bossuyt, J. and Gould, J. (2000) Decentralization and Poverty Reduction: Elaborating the Linkages, European Centre for Development Policy Management Brief 12, European Centre for Development Policy Management.
8. Braathen, E. and Palmero, A. (2001) Towards Pro-Poor Governance? The Case of Mozambique, Francis Wilson, Nazneen Kanj and Einar Braathen (Editors), Po- verty Reduction: What Role for the State in Today’s Globalized Economy?, NAEP, Cape Town and London.

9. Brenner, N. (1999) Globalization as Reterritorialisation: The Rescaling of Urban Go- vernance in the E.U., Urban Studies, 36 (3), 431-451.
10. Buğra, A. ve Keyder, Ç. (2003) Yeni Yoksulluk ve Türkiye’nin Değişen Refah Rejimi, Birleşmiş Milletler Kalkınma Programı için Hazırlanan Proje Raporu.
11. Cockburn, C. (1977) Local State. Pluto, London.
12. Demir, İ. (2006) Yerel Yönetimlerin Sosyal Politika Fonksiyonları: Kocaeli Büyükşehir Belediyesi Örneği, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Kocaeli Üniversitesi.
13. Devas, N. and Rakodi, C. (1993) Managing Fast Growing Cities: New Approaches to Urban Planning and Management in the Developing World, Longman: U.K.
14. DFID (2002) Localising the Habitat Agenda for Urban Poverty Reduction, Report on Inception Phase Literature Review, Annex I DFID Research Project.
15. Devlet Planlama Teşkilatı (DPT) (2001) Sekizinci Beş Yıllık Kalkınma Planı. DPT, Ankara.
16. Duncan, S. and Goodwin, M. (1988) The Local State and Uneven Development: Be- hind the Local Government Crisis, Polity Press, Blackwell, Basil.
17. Dünya Bankası (DB). (2005). Poverty Statistics. (2011, June 10)
18. Edison, T., Emrealp, S.and Duben, A. (1993) Human Resource Management in Local Government, İstanbul: IULA: EMME.
19. Erdoğan, G. (1997) “Poverty Definitions and Poverty in Turkey” at Seminar on Po- verty Statistics Santiago, 7-9 May 1997.
20. Fitzgerald, T. (2006) Poverty: Its Definition and Measurement. (2011, May 16).
21. Granada, C. (2001). “Poverty Reduction in Urban Areas: Employment and Income Generation through Partnerships”, Mila Freire and Richard Stren (Editors), The Challenge of Urban Government: Policies and Practices, World Bank Institute, Washington D.C., 315-324.
22. Gül, S. Sallan ve Gül, H. (1997) Yoksulluk ve Yoksulluk Sorununa Yaklaşımlar, Mül- kiyeliler Birliği Dergisi, XXI (199) Temmuz, 1-18.
23. Güler, B.A. (2005) Yeni Sağ ve Devletin Değişimi: Yapısal Uyarlama Politikaları 1980-1995, İmge, Ankara.
24. Harvey, D. (1985) The Urbanization of Capital, Blackwell, Oxford.
25. Harvey, D. (2000) Spaces of Hope, Uneven Geographical Development, University of California Press, Berkeley.
26. Harvey, D. (2002) Spaces of Hope, Edinburg University Press, London.
27. Harvey, D. (2003) Yeni Liberalizm, Everest Yayınları, İstanbul.
28. Harvey, D. (2007) Neo-Liberalism as Creative Destruction. The Annals of the Ameri- can Academy of Political and Social Science, 610 (1), 21-44.
29. Hazman, G. (2010) Kentsel Yoksulluk Sorunu ve Belediyelerin Rolü, Türk İdare Der- gisi, Sayı 467, 135-152.
30. Keleş, R. ve Mengi, A. (2002) Dünya Yerel Yönetimler Özerklik Şartı’na Doğru, Çağ- daş Yerel Yönetimler, 11 (4), 6-24.
31. Kesgin, B. (2008) Yoksulluğa Yerel Müdahale “Sosyal Belediyecilik” Karşılaştırma- sında Eminönü Ve Beşiktaş Belediyeleri Örnekleri, Yayımlanmamış Doktora Tezi. Marmara Üniversitesi.
32. Mingioine, E. (1993) The New Urban Poverty and Underclass: Introduction, Interna- tional Journal of Urban and National Research, 17 (3), 324-326.
33. O’Boyle, E. (1999) Towards an Improved Definition of Poverty, Review of Social Eco- nomy, Vol. 3, 281-301.
34. OMSSA (Ontario Belediyeler Birliği) (2009) Government Makes a Difference: Wor- king together towards Poverty Reduction, A Discussion Paper by the Association of Municipalities of Ontario (AMO) and the Ontario Municipal Social Services Association (OMSSA), 1-12.
35. Önen, M. (2011) Yerel Yönetimlerin Yoksullukla Mücadelesi: Malatya Belediyesi Ör- neği, Sayıştay Dergisi, Sayı 79, 63-95.
36. Özden, K. ve Arabacı, A. (2007) Yoksullukla Mücadelede Yerel Yönetimlerin Rolü. IV. Uluslararası Sivil Toplum Kuruluşları Kongresi: Kentsel Yoksulluk, ÇOMU, Çanakkale, 831-846.
37. Rogerson, C. M. (1999) Local Economic Development and Urban Poverty Allevia- tion: The Experience of Post-Apartheid South Africa, Habitat International, 23 (4), 511-534.
38. Peck, J. and Tickell, A. (1994) Jungle Law Breaks Out: Neo-Liberalism and Global- Local Disorder, Area, 26 (4), 317-326.
39. Sassen, S. (1991) The Global City: New York, London, Tokyo, Princeton University Press: Princeton, New Jersey.
40. Şengül, T. (2004) Siyaset ve Mekansal Ölçek Sorunu: Yerelci Stratejilerin Bir Eleşti- risi, Ed. Ahmet Tonak, Küreselleşme: Emperyalizm, Yerelcilik, İşçi Sınıfı, İmge, Ankara.
41. TUIK (2003). “Yoksulluk Tanımları”, (2011, Haziran 12).
42. TUIK (2009a) Bireylerin Yoksulluk Çizgisi Metotlarına Göre Yoksulluk Oranları. (2011, Haziran 12)
43. TUIK (2009b). Bireylerin Yoksulluk Çizgisi Metotlarına Göre Kentsel Yoksulluk Oran- ları, (2011, Haziran 12)
44. Wagle, U. (2002) Rethinking Poverty Definition and Measurement, International So- cial Science Journal, Vol. 171, 155-165.
45. Wegelin, A. E. and Borgman, K. (1995) Options for Municipal Interventions in Urban Poverty Alleviation, Environment and Urbanization, 7 (2), 131-152.