Analyzing Assertiveness Levels and Problem Solving Skills of Employees in Hotel Business

Öz

Employees of the hotel business are employed to handle the requests of the guests in the best way, to solve their problems and to ensure that they leave the hotel with pleasure. It is important for hotel businesses that the employees present their feelings and thoughts correctly, adopt appropriate behaviour and provide solutions in case of problems. The aim of this study was to determine the level assertiveness and problem solving skills of the hotel employees. The data was collected via survey and four and five stars hotel employees in Bodrum were included in the sample. Data obtained were evaluated through the frequency analysis in SPSS, t- test, ANOVA and correlation analysis. As a result of the research, there were significant statistical difference beetwen assertiveness levels and problem solving skills of hotel employees and who assertive solved their problem better than other.

Anahtar Kelimeler

• Assertiveness
• Problem
• Problem Solving
• Hotel Businesses Employees

Proje Numarası

BAP 2017/015

OTEL İŞLETMELERİNDE ÇALIŞANLARIN ATILGANLIK DÜZEYLERİ VE PROBLEM ÇÖZME BECERİLERİNİN İNCELENMESİ

Öz

Otel işletmelerinde çalışanlar, misafirlerin isteklerini en iyi şekilde yerine getirmek, onların problemlerini çözebilmek ve işletmeden memnun ayrılmalarını sağlamakla görevlidir. Bu nedenle çalışanların, duygu ve düşüncelerini doğru bir şekilde ifade etmeleri, uygun davranış şeklini benimsemeleri ve sorunlar karşısında çözüm yolları sunmaları, otel işletmeleri açısından önem arz etmektedir. Bu çalışmada, otel çalışanlarının atılganlık düzeyleri ve problem çözme becerilerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Veriler anket tekniği ile toplanmış ve Bodrum’daki 4 ve 5 yıldızlı otellerde çalışan işgörenler örnekleme dâhil edilmiştir. Elde edilen veriler SPSS programında frekans dağılımı, t-testi, ANOVA ve korelasyon analizi yapılarak değerlendirilmiştir. Analiz sonucunda otel çalışanlarının atılganlık düzeyleri ve problem çözme becerileri arasında negatif yönde anlamlı bir ilişki olduğu ve atılgan olan çalışanların problemlerini daha iyi çözdükleri sonucuna ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Atılganlık
• Problem
• Problem Çözme
• Otel İşletmeleri Çalışanları

Destekleyen Kurum

Balıkesir Üniversitesi Rektörlüğü Bilimsel Araştırma Projeleri Birimi tarafından BAP 2017/015 numaralı proje ile desteklenmiştir.

Proje Numarası

BAP 2017/015

Teşekkür

Balıkesir Üniversitesi Rektörlüğü Bilimsel Araştırma Projeleri Birimine teşekkürler.

Kaynakça

1. Alberti, R. ve Emmons, M. (2002). Atılganlık Kendinize Yatırım Yapın. (S. Katlan, Çev.), Ankara: HYB Yayıncılık. (Orijinali 1990’da yayımlanmıştır).
2. Altınmakas, B. (2010). Çekingenlik ve Saldırganlığa Karşı Atılganlık. Eğitimde Yansımalar Dergisi, (28) 4-5.
3. Altıntoprak, A. (2004). Hacettepe Üniversitesi Hastanelerindeki Hemşirelerin Problem Çözme Konusunda Kendilerini Algılamaları. Yüksek Lisans Tezi, Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
4. Altunışık, R. Coşkun, R. Bayraktaroğlu, S. ve Yıldırım, E. (2015). Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri: SPSS Uygulamalı. (8.Bs.). Sakarya: Sakarya Üniversitesi İİBF Yayınları.
5. Ayaz, Ş. (2002). Hemşirelerin Benlik Saygısı ve Atılganlık Düzeylerinin Belirlenmesi. Doktora Tezi, Marmara Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
6. Aydın, B. (1991). Cinsiyet ve Cinsiyet Rolleri Açısından Atılganlık Seviyesinin İncelenmesi. Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 3 (3), 25-36.
7. Bahar, M. (2006). Yataklı Tedavi Kurumlarında Çalışan Yönetici Hemşirelerin Problem Çözme Becerileri ve Yaratıcılık Düzeyleri. Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
8. Bal, U. (2003). Hastanede Çalışan Hemşire ve Diğer Bayan Sağlık Personelinin Benlik Saygıları ve Atılganlık Düzeylerinin İncelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.

9. Berkant, H. G. ve Eren İ. (2013). İlköğretim Matematik Öğretmenliği Bölümü Öğrencilerinin Problem Çözme Becerilerinin Bazı Değişkenler Açısından İncelenmesi. International Journal of Social Science, 6 (3), 1021-1041.
10. Bozboğa, B. (2009). Sivas İl Merkezinde Çalışan Ebelerin Atılganlık Düzeyleri İle Problem Çözme Becerileri Arasındaki İlişki. Yüksek Lisans Tezi, Cumhuriyet Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Sivas.
11. Buzlu, S. (1999). Hemşirelerde Girişkenlik Hakları ve Beden Dili. Hemşirelik Bülteni, 11(43-47), 337-342.
12. Cüceloğlu, D. (2017). İnsan ve Davranışı. (35. Bs.). İstanbul: Remzi Kitabevi.
13. Çoban, O. (2018). Otel İşletmelerinde Çalışanların Stresle Başa Çıkma Tarzları ve Atılganlık Düzeylerinin İncelenmesi: Antalya Örneği. Yüksek Lisans Tezi, Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Balıkesir.
14. D’Zurilla T. J., Chang, E. ve Sana, I. J. (2003). Self-Esteem and Social Problem Solving as Predictors of Aggrassion in College Students. Journal of Social and Clinical Psychology, 2 (4),424-448.
15. Davaslıgil, Ü. Çakıcı M. ve Ögel, K. (1998). Yaşam Becerilerini Geliştirme Kılavuzu. İstanbul: İstanbul İl Milli Eğitim Müdürlüğü Yayınları.
16. Deniz, M. Engin (1997). Üniversite Öğrencilerinin Cinsiyet ve Kültürel Farklara Dayalı Atılganlıkları Üzerinde Bir Atılganlık Eğitimi Denemesi. Yüksek Lisans Tezi, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.
17. Eskin, M. (2003). Self-Reported Assertiveness in Swedish and Turkish Adolescents: A Cross-Cultural Comparison. Scandinavian Journal of Psychology. 44 (1), 7-12.
18. Feingold, A. (1994). Gender Differences in Personality: A Meta-Analysis. Psychological Bulletin, 116 (3), 429-456.
19. Göçer, S. (2018). Farklı Branşlardaki Erkek ve Bayan Sporcuların Atılganlık İle Problem Çözme Becerileri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, On Dokuz Mayıs Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Samsun.
20. Güneş, F. Arslan, C. ve Eliüşük, A. (2014). Atılganlık Eğitiminin Üniversite Öğrencilerinin Kişiler Arası Problem Çözme, Algılanan Sosyal Destek ve Atılganlık Düzeyleri Üzerine Etkisi. Bartın Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 3 (1), 456-474.
21. Hacıoğlu, N. (2013). Turizm Pazarlaması. (8. Bs.). Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
22. Hong, K. (2006). Links Between Personalities and Leadership Perceptions in Problem Solving Goups. The Social Science Journal, 43 (4), 659-672.
23. İçöz, O., Var, T. ve İlhan, İ. (2009). Turizm Planlaması ve Politikası, Turizmde Bölgesel Planlama. (2. Bs.). Ankara: Turhan Kitabevi.
24. Kaplanoğlu, A. E. (2006). Yönetici Hemşirelerin Atılganlık Düzeyleri İle İş Doyumları Arasındaki İlişki. Yüksek Lisans Tezi. Marmara Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
25. Karasar, N. (1994). Bilimsel Araştırma Yöntemi. (5. Bs.). Ankara: Tekışık Matbaası.
26. Kasatura, İ. (1998). Kişilik ve Özgüven. İstanbul: Evrim Yayınevi.
27. Kilkus, S.P. (1993). Assertiveness Among Professional Nurses. Journal of Advanced Nursing, 18(8), 1324-1330.
28. Korkut, F. (2002). Lise Öğrencilerinin Problem Çözme Becerileri. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 22, 177-184.
29. Korkut, F. (2003). Etkili Davranma Becerileri Eğitiminin Banka Çalışanlarının Etkili Davranma Düzeylerine Etkisi. Çağdaş Eğitim Dergisi, 301, 7-13.
30. Kozak, N., Kozak, M. ve Kozak, M. (2000). Genel Turizm İlkeler-Kavramlar. (4. Bs.). Ankara: Detay Yayıncılık.
31. Küçükahmet, L. (2000). Öğretimde Planlama ve Değerlendirme. (2. Bs.). Ankara: Nobel Yayınevi.
32. Muğla İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü. (2018). 31 Aralık 2018 tarihinde http://www.muglakulturturizm.gov.tr/Eklenti/60854,konaklama-tesisleripdf.pdf?0 adresinden erişildi.
33. Oğuzkan, F. (1985). Orta Dereceli Okullarda Öğretim, Amaç, İlke, Yöntem ve Teknikler. Ankara: Emel Matbaacılık. Olalı, H. ve Timur, A. (1988). Turizm Ekonomisi. İzmir: Ofis Ofset Matbaacılık.
34. Özcan, A. (2006). Hemşire-Hasta İlişkisi ve İletişim. (2. Bs.). Ankara: Sistem Ofset.
35. Öztürk, A. ve Bayazıt, B. (2016). Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu Öğrencilerinin Atılganlık Düzeyleri ve Problem Çözme Becerilerinin İncelenmesi (Kocaeli Üniversitesi Rekreasyon Bölümü Örneği). Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, 4 (25), 332-340.
36. Sekaran, U. (1992). Research Methods For Business. A Skill Building Approch. John Wiley Sons Inc: USA.
37. Sungur, N. (1997). Yaratıcı Düşünme. İstanbul: Evrim Yayınevi.
38. Şahin, N., Şahin, N.H. ve Heppner, P.P. (1993). Psychometric Properties of the Problem Solving Inventory In a Group of Turkish University Students. Cognitive Therapy and Research, 17 (4), 379-396.
39. Taylan S. (1990). Heppner’in Problem Çözme Envanterinin Uyarlama, Güvenirlik ve Geçerlilik Çalışmaları. Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Ankara.
40. Timuçin, A. (2005). Yönetici Hemşirelerin Atılganlık Düzeyleri ve Bunu Etkileyen Faktörler. Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
41. Türk Dil Kurumu. (2005). Türkçe Sözlük (10. bs.). Ankara: Türk Dil Kurumu.
42. TÜROFED. (2010). TÜROFED Turizm Raporu. 1 (2) İstanbul: Ekin Grubu. Türkçapar, Ü. (2009). Beden Eğitimi Spor Yüksek Okulu Öğrencilerinin Farklı Değişkenler Açısından Problem Çözme Becerileri. Ahi Devran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 10 (1), 129-139.
43. Ulupınar, S. (1997). Hemşirelik Eğitiminin Sorun Çözme Becerisine Etkisi. Doktora Tezi, İstanbul Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
44. Ural, A. ve Kılıç, İ. (2005). Bilimsel Araştırma Süreci ve SPSS ile Veri Analizi. Ankara: Detay Yayıncılık.
45. Vangaasbeek, D. E. (1980). Toward the Development of a New Self-Report Inventory of Asseritveness. Dissertation Abstracs International, 40(10), 5028.
46. Voltan, A. N. (1980). Rathus Atılganlık Envanteri Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Türk Psikoloji Dergisi, 3 (10), 23-25.
47. Yaşar Ekici, F. (2017). Okul Öncesi Öğretmen Adaylarının Problem Çözme ve Sosyal Beceri Düzeylerinin İncelenmesi. International Journal of Social Sciences and Education Research, 3 (1), 17-38.
48. Yazıcıoğlu, E. (2004). SPSS Uygulamalı Bilimsel Araştırma Yöntemleri, Ankara: Detay Yayıncılık.
49. Yurttaş, A. ve Yetkin A. (2003). Sağlık Yüksekokulu Öğrencilerinin Empatik Beceri İle Problem Çözme Becerilerinin Karşılaştırılması. Atatürk Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi, (6) 1, 1-12.