THE EFFECT OF ONLINE EDUCATION ON STUDENTS' SELF-EFFICACY AND PERFORMANCE IN THE COVID-19 PROCESS

Öz

It is stated that the COVID-19 process, which has created a global crisis in many respects worldwide, has also affected the national education systems of the countries significantly. It is argued that in this process, online applications in the field of education have become mandatory, and this important change has affected the education process in many ways. This study aims to examine the effect of online (distance) education, which marks a radical change in education during the Covid-19 pandemic, on students' self-efficacy and performance. In addition, it will be tried to put forward an idea about the infrastructure and capacity of universities, which have an essential place in the development process of people with education and research, in this process. In order to achieve the purpose determined in line with this idea, data were obtained by survey technique from students studying at a vocational school affiliated with Kafkas University using the convenience sampling method. The data were analyzed using SPSS 25.0 and AMOS 23.0 statistical analysis software programs. According to the findings obtained from the analysis, it has been determined that online education applications have a positive and significant effect on students' self-efficacy and performance.

Anahtar Kelimeler

• Online Education
• Performance
• Self-Efficacy
• COVİD-19

COVİD-19 SÜRECİNDE ONLİNE EĞİTİMİN ÖĞRENCİLERİN ÖZ YETERLİLİK VE PERFORMANSINA ETKİSİ

Öz

Tüm dünyada birçok açıdan küresel bir kriz yaratan COVİD-19 sürecinin ülkelerin ulusal eğitim sistemlerini de önemli ölçüde etkilediği ifade edilmektedir. Yaşanılan bu süreçte eğitim alanında çevrimiçi uygulamaların zorunlu hale geldiği ve bu önemli değişimin eğitim sürecini birçok açıdan etkilediği ileri sürülmektedir. Bu çalışma, Covid-19 pandemisi sürecinde eğitimde radikal bir değişimi işaret eden online (uzaktan) eğitimin öğrencilerin öz yeterlilik ve performansları üzerindeki etkisini incelemeyi amaçlamaktadır. Ayrıca insanların gelişim sürecinde eğitim ve araştırmalar ile önemli bir yere sahip olan üniversitelerin bu süreçteki alt yapı ve ihtiyaçları karşılamaya yönelik kapasite durumları ile ilgili de fikir ortaya konulmaya çalışılacaktır. Bu düşünce doğrultusunda belirlenen amaca ulaşmak için kolayda örnekleme yöntemi kullanılarak Kafkas Üniversitesi’ne bağlı bir meslek yüksekokulunda eğitim görmekte olan öğrencilerden anket tekniği ile veriler elde edilmiştir. Elde edilen veriler SPSS 25.0 ve AMOS 23.0 istatistiki analiz yazılım programları kullanılarak analiz edilmiştir. Analizler sonucunda elde edilen bulgulara göre, online eğitim uygulamalarının öğrencilerin özyeterlilik ve performansları üzerinde pozitif yönlü ve anlamlı bir etkiye sahip olduğu tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Online Eğitim
• Performans
• Öz yeterlilik
• COVİD-19

Kaynakça

1. Akyol, C. (2020). Turizm ön lisans öğrencilerinin Covid-19 pandemisi sürecinde gerçekleştirilen uzaktan eğitim uygulamalarına yönelik görüşleri. Studies in Educational Research and Development, 4 (2), 65-82.
2. Altıparmak, M., Kurt, İ. D., ve Kapıdere, M. (2011). E-öğrenme ve uzaktan eğitimde açık kaynak kodlu öğrenme yönetim sistemleri. XI. Akademik Bilişim Kongresi. 319-327. 2-4 Şubat, 2011. Malatya.
3. Arseven, A. (2016). Öz Yeterlilik: Bir Kavram Analizi. Electronic Turkish Studies, 11(19)., 63-80.
4. Basım H. N., Korkmazyürek H., ve Tokat A. O, (2008). “Çalışanların öz yeterlilik algılamasının yenilikçilik ve risk alma üzerine etkisi: kamu sektöründe bir araştırma”, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 19. 101-119.
5. Baggerly, J. ve Osborn, D. (2006). School counselor’s satisfaction and commitment: correlates and predictors. Professional School Counseling, 9 (3) 197- 205.
6. Bandura, A. (1977). Self-efficacy: toward a unifying theory of behavioral change. Psychological Review, 84(2), 191.
7. Bandura, A. (1989). Human agency in social cognitive theory. American Psychologist, 44(9), 1175–1184.
8. Bandura, A. (1999). Social cognitive theory: An agentic perspective. Asian Journal of Social Psychology, 2(1), 21-41.

9. Bandura, A. (2000). Cultivate self-efficacy for personal and organizational effectiveness. E.A.Locke (Ed.), Handbook of Principles Of Organizational Behavior, Oxford: Blackwell Publishing, 120–135.
10. Can, E. (2020b). “Coronavirüs (Covid-19) pandemisi ve pedagojik yansımaları: Türkiye’de açık ve uzaktan eğitim uygulamaları”. Açıköğretim Uygulamaları ve Araştırmaları Dergisi, 6, 11-53.
11. Cucinotta, D. ve Vanelli, M. (2020). WHO declares COVID-19 a pandemic. Acta Biomedica, 91(1), 157-160.
12. Chen, G., Bliese, P. D., Payne, S. C., Zaccaro, S. J., Simsarian Webber, S., Mathieu, J. E., ve Born, D. H. (2002).
13. Simultaneous examination of the antecedents and consequences of efficacy beliefs at multiple levels of analysis. Human Performance, 15(4), 381-409.
14. Çakın, M. ve Külekçi Akyavuz, E. (2020). Covid-19 süreci ve eğitime yansıması: öğretmen görüşlerinin incelenmesi. International Journal of Social Sciences And Education Research , 6 (2) , 165-186. Çetin Fatih, (2011). “Örgüt içi girişimcilikte öz yeterlilik algısı ve kontrol odağının rolü”, Business and Economics Research Jaurnal, 3: 69,85.
15. Daniel, J. (2020). Education and the COVID-19 pandemic. Prospects, 49(1), 91-96.
16. Dikmen, S., ve Bahçeci, F. (2020). Covid-19 pandemisi sürecinde yükseköğretim kurumlarının uzaktan eğitime yönelik stratejileri: Fırat Üniversitesi örneği. Turkish Journal of Educational Studies, 7(2), 78-98.
17. ERG. (2019). Eğitimin yönetişimi ve finansmanı. İstanbul: Eğitim reformu girişimi.
18. Ezginci, Y. (2020). Pandemi sürecinde online anket uygulaması. Konya Mühendislik Bilimleri Dergisi, (8) Özel Sayı, 53-61.
19. Gist, M. E., Schwoerer, C.E. ve Rosen, B. (1989). Effects of alternative training methods on self-efficacy and performance in computer software training. Journal of Applied Psychology, 74, 6, 884–891.
20. Hamutoğlu, N. B., Canan Güngören, Ö., Kaya Uyanık, G. & Gür Erdoğan, D. (2017). Dijital Okuryazarlık Ölçeği: Türkçe ’ye Uyarlama Çalışması. Ege Eğitim Dergisi, 18 (1) , 408-429 . DOI: 10.12984/egeefd.295306.
21. Gülnar, B. (2008). “Bilgisayar ve internet destekli uzaktan eğitim programlarının tasarım, geliştirme ve değerlendirme aşamaları (SUZEP Örneği)”. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 19: 259-271.
22. Kline, R. B. (2016). Principles and Practice of Structural Equation Modeling (4th ed.). New York, NY: The Guilford Press.
23. Kotaman, H. (2008). “Özyeterlilik inancı ve öğrenme performansının geliştirilmesine ilişkin yazın taraması”. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 21(1): 111-133.
24. Ng, W. (2012). Can we teach digital natives digital literacy?. Computers & Education, 59(3), 1065-1078.
25. Pajares, F., ve Cheong, Y. F. (2003). Achievement goal orientations in writing: A developmental perspective. International Journal of Educational Research, 39(4-5), 437-455.
26. Sancar, A. (2012). Personel güçlendirme algısı ile dönüştürücü liderlik arasındaki ilişkiler: kamu kurulusunda bir araştırma, (Yayımlanmamış yükseklisans tezi) Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
27. Stajkovic, A.D. ve Luthans, F. (1998). Self-Efficacy and work-related performance: A meta-analysis. Psychological Bulletin, 124, 2, 240–261.
28. Schunk, D. H. (2009). Öğrenme teorileri: Eğitimsel bir bakışla. (çev.) Muzaffer Şahin, Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
29. Özses, M., Dinçer D'alessandro, H.., Özbal Batuk, M., & Sennaroğlu, G. (2021). COVID-19 pandemisinde odyoloji öğrencilerinin uzaktan eğitim hakkındaki görüşleri: Hacettepe Üniversitesi deneyimi. Turkish Journal of Audiology & Hearing Research (TJAHR), 4(1).
30. Telli, S. G., ve Altun, D. (2020). Coronavirüs ve çevrimiçi (online) eğitimin önlenemeyen yükselişi. Üniversite Araştırmaları Dergisi, 3(1), 25-34.
31. Sağlık Bakanlığı. (2020). COVID-19 (SARS-CoV-2 Enfeksiyonu) Rehberi. https://covid19bilgi.saglik.gov.tr/depo/rehberler/COVID-19_Rehberi.pdf (Erişim Tarihi: 02 Mayıs 202 Millî Eğitim Bakanlığı. (2020, 3 19). T.C Millî Eğitim Bakanlığı
32. WHO. (2020a). Rolling updates on coronavirus disease (COVID-19). https://www.who.int/ emergencies/diseases/novel-coronavirus-2019/events-as-they-happen (Erişim Tarihi: 6 Mayıs 2020).
33. WHO. (2020b). Q&A on coronaviruses (COVID-19). https://www.who.int/emergencies/ diseases/novel-coronavirus-2019/question-and-answers-hub/q-a-detail/q-a-coronaviruses (Erişim Tarihi: 3 Mayıs 2020).
34. United Nations Conference On Trade and Development (2021). World ınvestment report : Investıng ın sustainable recovery, United Nations, New York.
35. United Nations Conference On Trade and Development (2020a). World ınvestment report : Internatıonal productıon beyond the pandemic, United Nations, Geneva.
36. United Nations Conference On Trade and Development (2020b). Policy brief: Education during COVID-19 and beyond.
37. Ursachi, G., Horodnic, I. A. & Zait, A. (2015). How Reliable are Measurement Scales? External Factors with Indirect Influence on Reliability Estimators. Procedia Economics and Finance, 20.
38. Xu, X., Yu, C., Zhang, L., Luo, L., & Liu, J. (2020). Imaging features of 2019 novel coronavirus pneumonia. European journal of nuclear medicine and molecular imaging, 1-2.
39. Yıldız, E., ve Seferoğlu, S. S. (2020). Uzaktan eğitim öğrencilerinin çevrim içi teknolojilere yönelik öz yeterlik algılarının incelenmesi. Manisa Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 18(1), 33-46.
40. Yıldız M. (2015). Uzaktan eğitim programlarında ders veren öğretim elemanlarının uzaktan eğitime yönelik bilgi, inanç ve uygulamaları arasındaki ilişkiler, Ankara: Hacettepe Üniversitesi Bilgisayar ve Öğretim Teknolojileri Eğitimi Anabilim Dalı, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi.