LİDER YÖNETİCİLİK

Murad Biber

doi:10.33416/baybem.523611

LİDER YÖNETİCİLİK

Öz

Modern organizasyonlar, yönetim kadrolarında liderlik vasıflarına sahip yöneticiler görmek istemektedirler. Yönetmeyi bilmeyen bir lider ya da liderlik yapamayan bir yönetici organizasyon veya örgütler tarafından tercih edilmemektedir. Yeni bir yönetim anlayışı olarak ortaya çıkan “Lider Yöneticilik” yönetimdeki bu eksiklikleri gidermek adına bir çözüm yolu olarak ortaya çıkmış ve kısa zaman içinde yöneten ve yönetilen kesimi de içine alan geniş bir tabaka için, diğer yönetim şekillerine nazaran, daha insani, daha demokratik, daha akılcı, daha sistematik ve daha modern görülmüştür.

Bu çalışma; “lider” ve “yönetici” kavramlarını, liderlik ve yöneticilik arasındaki farkları, liderlik vasıfları ile yönetici vasıflarını, Lider Yönetici’nin kim olduğunu, örgütler için önemini ve Lider Yönetici’de bulunması gereken temel özellikleri konu edinmiştir.

Anahtar Kelimeler

Lider,Yönetici,Lider Yönetici,Lider Yöneticilik

Kaynakça

Referans1 Aydın, M. (1988). Eğitim Yönetimi. Hatiboğlu Yayınevi Çağ Matbaası: Ankara
Referans2 Avcı, Ö. ve Yaşar, Y. (2016). Bir Kamu Kuruluşunda Çalışanların Liderlik Algıları: Olgubilimsel Bir Yaklaşım. Akademik İncelemeler Dergisi (Journal of Academic Inquiries). 1(11), 187-205.
Referans3 Akbaş, O. (2008). Değer Eğitimi Akımlarına Genel Bir Bakış. Değerler Eğitimi Dergisi. 6(16), 9-27.
Referans4 Avcı, Ö. (2015). "Kurumsal İtibarın Oluşturulması ve Korunmasında Liderin Rolü". Emniyet Genel Müdürlüğü Polis Dergisi. 85(21), 58-65.
Referans5 Bonofiyel, Keti. (1984), “A Study On The Supply Of And Demand For Management Consultancy Services”, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul: Boğaziçi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
Referans6 Bolat, T. ve Seymen, O. A. (2003). Örgütlerde İş Etiği ve Kariyer Yönetimi İlişkisi. Normatif Etik Boyutuyla Bir Değerlendirme. Yönetim. Yıl:14, Sayı:45, Haziran 2003, 3-19.
Referans7 Doğan, K. C. (2015). Yönetimin Bir Fonksiyon Olarak Denetim ve Kamu Yönetimindeki Yeri. Ombudsman Akademik Dergisi. 2(3), 107-141.
Referans8 Fidan, N. (1977). Eğitimde Yeni Kavramlar ve İlkeler. Ankara: Tekışık Matbaa ve Rehber Yayınevi.

Referans9 Gürsoy, A. (2005). Liderlikte Duygusal Zeka (Liderlik Özellikleri İle Duygusal Zekalı Liderlere Ulaşılması) TSK’da Örnek Bir Uygulama. Celal Bayar Üniversitesi Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi.
Referans10 Gordon, T. (1998). E.L.E -Katılımcı Yönetimin Temeli. Sistem:İstanbul.
Referans11 Işık, A. Z. (1994). Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi. (6), 149-154.
Referans12 Kılıç, R. (2007). “Ahlakın Temellendirilmesi Problemi” (Din ve Ahlak Felsefesi kitabı içinde), Ankara Üniversitesi Basımevi: Ankara.
Referans13 Luthans, F. ve Youssef, C. M. (2007). Emerging Positive Organizational Behavior. Journal of Management, 33, 321-349.
Referans14 Memiş, M. Ü. (2016). Kurumsal İşletme Yönetiminde Denetimin Önemi. Ekonomi Bilimleri Dergisi. 8(1), 1309-802 (online).
Referans15 Özalp, İ. (1983). İşletmelerde Yönetim ve Organizasyon. Bayteş Yayınları: Eskişehir.
Referans16 Thompson, Paul ve McHugh, David. (1995). Work Organisations: A Critical Introduction, (Second Edition), Macmillan Press: London.
Referans17 Tokgöz, N. (2013). Yönetim ve Organizasyon. Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Fakültesi’nin 1900 No’lu yayını: Eskişehir.
Referans18 Tortop, N. (1983). Yönetim Bilimi. S Yayınları: Ankara
Referans19 Ülgen, H. ve Mirze, S. (2004). İşletmelerde Stratejik Yönetim. Literatür Yayıncılık:İstanbul.