Effect on Some Agricultural Features of Winter and Summer Planting in Forage Peas

Öz

This research was carried out in order to determine the effects of the registered varieties of Ulubatlı, Kirazlı, Özkaynak and B-8 and 1121918 fodder lines on the agricultural characteristics in winter and summer cultures in Konya-Merkez and Konya-Altınekin ecological conditions. The field experiment was set up in 2 location and 4 relication according to the "Divided Parcel Experiment Pattern in Random Blocks". In the study, number of flowering days, plant height, number of beans, number of seeds in the bean, number of harvest days, green yield, dry forage yield, biological yield, thousand grain weight, seed yield and harvest index were determined. When the research results were evaluated, the number of flowering days was determined between 95.3-181.0 days, plant height 87.2-117.8 cm, number of beans 8.6-13.7, number of seeds in the bean 6.2-7.8, number of harvest days 134.1-217.1 days, green yield 622.7-4443.5 kg da^-1, dry forage yield 166.9-1190.3 kg da^-1 , biological yield 236.8-1359.2 kg da^-1, thousand grains weight 85.2- 186.4 g, seed yield 85.2-188.1 kg da^-1, harvest index 11.3-35.6% 

Anahtar Kelimeler

• Plant height,number of flowering days,dry forage yield,seed yield,forage peas

Yem Bezelyesinde Kışlık ve Yazlık Ekimin Bazı Tarımsal Özellikler Üzerine Etkisi

Öz

Bu araştırma, Konya-Merkez ve Konya-Altınekin ekolojik şartlarında, Ulubatlı, Kirazlı ve Özkaynak tescilli çeşitleri ile B-8 ve 1121918 yem bezelyesi hatlarının kışlık ve yazlık ekimlerde bazı tarımsal özellikler üzerine etkilerini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Tarla denemesi “Tesadüf Bloklarında Bölünmüş Parseller Deneme Desenine” göre 2 lokasyonda ve 4 tekerrürlü olarak kurulmuştur. Araştırmada yem bezelyesinin çiçeklenme gün sayısı, bitki boyu, bakla sayısı, baklada tohum sayısı, hasat olum gün sayısı, yeşil ot verimi, kuru ot verimi, biyolojik verim, bin tane ağırlığı, tohum verimi ve hasat indeksi belirlenmiştir. Araştırma sonuçları değerlendirildiğinde, çiçeklenme gün sayısı 95.3-181.0 gün, bitki boyu 76.1-119.2 cm, bakla sayısı 7.9-13.8 adet, baklada tohum sayısı 5.6-7.9 adet,  hasat olum gün sayısı 134.1-217.1 gün, yeşil ot verimi 622.7-4443.5 kg/da, kuru ot verimi 166.9-1190.3 kg/da, biyolojik verim 234.8-1359.2 kg/da, bin tane ağırlığı 85.2- 188.1 g, tohum verimi 62.1- 242.0 kg/da, hasat indeksi %11.3-%35.6 arasında tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Bitki boyu,çiçeklenme gün sayısı,kuru ot verimi,tohum verimi,yem bezelyesi

Kaynakça

1. Anonim, (2017). http://www.tuik.gov.tr (Erişim: 07.12.2017).
2. Acar, R. (l995). Sulu şartlarda ikinci ürün olarak bazı baklagil yem bitkileri ve tahıl karışımlarının yetiştirme imkanları. Yüksek Lisans Tezi, Selçuk Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Konya.
3. Açıkgöz, E. (2001). Yem Bitkileri (3. Baskı). Uludağ Üniversitesi, Güçlendirme Vakfı Yayın No: 182, Bursa.
4. Endes, M., Tamkoç, A. (2006). F7 generasyonundaki bazı bezelye (Pisum sativum L.) hatlarında karyotip analizi ve ebeveynlerle karşılaştırmalar. Selçuk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi 20 (38) 150-158.
5. Gündüz, H. (2013). Kuzeydoğu Anadolu Bölgesi popülasyonundan seçilen yem bezelyesi hatlarının bazı morfolojik ve tarımsal özellikleri. Atatürk Ünivesitesi Fen Bilimleri Enstitüsü. Yüksek Lisans Tezi. 57 s. Erzurum.
6. Manga, I., Acar, Z., Ayan, I. (1995). Baklagil Yem Bitkileri. Ders Kitab 1. Ondokuz Mayıs Üniversitesi Ziraat Fakültesi, 342 s. Samsun.
7. Özkaynak, I. (1980). Yem bezelyesi (Pisum arvense L.) yerel çeşitleri üzerinde seleksiyon ıslahı çalışmaları. Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yem Bitkileri, Çayır ve Mer'a Kürsüsü, Ankara.
8. Sayar, M. S., Anlarsal, A. E., Açıkgöz, E., Başbağ, M., Gül, İ. (2009). Diyarbakır koşullarında bazı yem bezelyesi (P. arvense L.) hatlarının verim ve verim unsurlarının belirlenmesi. Türkiye VIII. Tarla Bit. Kong., 19-22 Ekim 2009, 646-650, Hatay.

9. Soya, H. (1999). İkinci Ürün Olarak Yembitkileri Tarımı. Çayır-Mer'a Amenajmanı ve Islahı, TOK Bakanlığı Tarımsal Üretim ve Geliştirme Genel Müdürlüğü, s.93- 103, Ankara.
10. Sümerli, M., Gül, İ., Yılmaz, Y. (2002). Diyarbakır ekolojik şartlarında yembezelyesi hatlarının verim ve verim öğelerinin belirlenmesi. Güneydoğu Anadolu Tarımsal Araştırma Enst. Md. Gelişme Raporları (Yayınlanmamış). Diyarbakır.
11. Tamkoç, A. (2007). Kışlık olarak ekilen yem bezelyesi hatlarının verim ve bazı bitkisel özellikleri. VII. Türkiye Tarla Bitkileri Kongresi, Erzurum (25-29 Haziran 2007) Çayır Mera ve Yem Bitkileri Bildirileri, Erzurum, 94-97.
12. Tamkoç, A. (2017) Türkiye’de yem bitkileri ve hayvansal protein üretimi, Kalecik Kültür Dergisi Hanhana, 16-17.
13. Tekeli, A. S., Ateş, E. (2007). Farklı biçim dönemlerinin yem bezelyesi (Pisum arvense L.)-buğday (Triticum aestivum L.) karışımının yem verimi ve kalitesi ile tetani oranına etkileri. Türkiye VII. Tarla Bitkileri Kongresi. 106-109. 25-27 Haziran 2007, Erzurum.
14. Varol, S. (2016). Sivas Ekolojik koşullarında bazı yem bezelyesi genotiplerinin tarımsal özellikleri üzerine bir araştırma. Yüksek Lisans Tezi, Gaziosmanpaşa Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, 60 s. Tokat.
15. Yörük, V. (2016). Sivas ekolojik koşullarında bazı yem bezelyesi genotiplerinin agro morfolojik özelliklerinin ve külleme hastalığına (erysiphe polygoni) karşı reaksiyonları. Yüksek Lisans Tezi, Gaziosmanpaşa Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, 93 s. Tokat.