Determination of Strawberry Planting Times and Cultivars in Eskişehir Conditions

Öz

This study was carried out to determine suitable varieties and planting times in strawberry cultivation in Eskişehir ecological conditions. Albion, San Andreas, Sweet Ann, Redlans Hope and Kabarla strawberry varieties were used as plant material. Frigo seedlings were planted on open land on seven different dates: 25 April, 10 May, 25 May, 10 June, 25 June, 10 July and 25 July. The yield, average fruit weight, water soluble dry matter content and pH of the plants were determined. In this study, the yield values per plant were between 362.71 g (Redlans Hope) and 635.88 g (Kabarla) and between the period of 341.37 g (7th period) and 652.79, respectively. It was determined that the fruit weight between cultivars ranged between 15.00 g (Kabarla) and 19.51 g (San Andreas), and between 11.25 g (7th period) and 20.15 g (1st period). There was a significant difference between the total soluble solids and pH values. The average between the varieties ranged between 6.26% (San Andreas) and 7.98% (Sweet Ann) and between 5.47% (7th period) and 7.93% (6th period). The mean pH values varied between 3.09 (Albion) and 3.63 (Kabarla) between the varieties, and the mean between 2.85 (4. period) and 3.98 (3rd period). As a result, it was determined that the planting times of Kabarla, San Andreas and Sweet Ann varieties were suitable in terms of yield and fruit characteristics in Eskişehir conditions and 25 April and 10 May.

Anahtar Kelimeler

• Eskişehir,strawberry cultivars,planting times

Eskişehir Şartlarına Uygun Çilek Dikim Zamanları ve Çeşitlerinin Tespiti

Öz

Bu çalışma Eskişehir ilinde çilek yetiştiriciliğinde uygun çeşit ve dikim zamanlarının tespiti amacıyla yapılmıştır. Bitki materyali olarak Albion, San Andreas, Sweet Ann, Redlans Hope ve Kabarla çilek çeşitleri kullanılmıştır. Frigo fideler 25 Nisan, 10 Mayıs, 25 Mayıs, 10 Haziran, 25 Haziran, 10 Temmuz ve 25 Temmuz olmak üzere yedi farklı tarihte açık araziye dikilmiştir. Bitkilerde verim, ortalama meyve ağırlığı, suda çözünebilir kuru madde miktarı ve pH belirlenmiştir. Bu çalışmada, çeşitler arasında ve dikim dönemlerine göre bitki başına verim değerlerinin çeşitler arasında ortalama 362.71 g (Redlans Hope) ile 635.88 g (Kabarla) arasında, dönemler arasında ise ortalama 341.37 g (7. dönem) ile 652.79 g (2. dönem) arasında değiştiği tespit edilmiştir. Çeşitler arasında meyve ağırlığının ortalama 15.00 g (Kabarla) ile 19.51 g (San Andreas) arasında, dönemler arasında ortalama olarak ise 11.25 g (7. dönem) ile 20.15 g (1. dönem) arasında değiştiği tespit edilmiştir. Suda çözünür kuru madde ve pH değerleri arasında önemli fark tespit edilmiştir. Çeşitler arasında suda çözünür kuru madde miktarı ortalama %6.26 (San Andreas) ile % 7.98 (Sweet Ann) arasında, dönemler arasında ise ortalama %5.47 (7. dönem) ile %7.93 (6. dönem) arasında değişmiştir. pH değerleri ise çeşitler arasında ortalama 3.09 (Albion) ile 3.63 (Kabarla) arasında, dönemler arasında ortalama ise 2.85 (4. dönem) ile 3.98 (3. dönem) arasında değişmiştir. Sonuç olarak Eskişehir şartlarında verim ve meyve özellikleri bakımından Kabarla, San Andreas ve Sweet Ann çeşitlerinin, dikim zamanları olarak da 25 Nisan ve 10 Mayıs tarihlerinin uygun olduğu tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Eskişehir,çilek çeşitleri,dikim zamanları

Kaynakça

1. Adak, N., Gübbük, H. ve Pekmezci, M. (2003). Bazı çilek çeşitlerinin Antalya koşullarında örtü altında yetiştirme olanakları üzerinde araştırmalar. Türkiye IV. Ulusal Bahçe Bitkileri Kongresi. Akdeniz Üniversitesi Ziraat Fakültesi Bahçe Bitkileri Bölümü, Antalya, 313–572
2. Ağaoğlu, Y.S. (1986). Üzümsü Meyveler. Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yayınları, Yayın No: 984, 290 s. Ankara.
3. Ağar, T., Streif, J., Bangerth, F. (1991). Changes in some quality characteristics of red and black currants stored under Ca and high CO2 conditions. Gartenbauwissenschaft 56(4), 141-148.
4. Alan, F. (2013). Bazı Nötr Gün Çilek (Fragaria x ananassa) Çeşitlerinin Kayseri Koşullarındaki Performanslarının Belirlenmesi Üzerine Araştırmalar. Erzurum Atatürk Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, Erzurum.
5. Anonim, (2019). Eskişehir ili meteorolojik verileri. www.mgm.gov.tr
6. Anonim, (2018). www.tuik.gov.tr
7. Anonymous, (2018). www.fao.org
8. Aslantaş, R., Karakurt, H. (2007). Rakımın meyve yetiştiriciliğinde önemi ve etkileri. Alınteri Zirai Bilimler Dergisi, 12 (2), 32-37.

9. Atasay, A., Türemiş, N., Demirtaş, İ., Göktaş, A. (2006). Eğirdir (Isparta) koşullarında yaz dikimi yapılan bazı çilek çeşitlerinin verim ve kalite özellikleri. II. Ulusal Üzümsü Meyveler Sempozyumu, s:100-105.
10. Cengiz, Ö., Aslantaş, R. (2007). Erzurum şartlarında yetiştirilen çileğin verim ve kalitesinin sezon içerisindeki değişimi ve bu özelliklerin iklim verileri ile ilişkisinin belirlenmesi. Türkiye V. Ulusal Bahçe Bitkileri Kongresi, s:852-857.
11. Çekiç, Ç., Güneş, M., Gerçekçioğlu, R. (2003). Bazı çilek çeşitlerinin Tokat ekolojisine adaptasyon özelliklerinin belirlenmesi. Ulusal Kivi ve Üzümsü Meyveler Sempozyumu. s:221-225.
12. Erdoğan, Ü., Pırlak, L. (2009). Çoruh Vadisinde örtü altı yetiştiriciliğine uygun çilek çeşitlerinin ve dikim zamanlarının belirlenmesi. III. Ulusal Üzümsü Meyveler Sempozyumu, s: 223-232.
13. Günay, S. (2004). Çanakkale koşullarına uygun çilek (Fragaria spp.) çeşitlerinin belirlenmesi üzerine araştırmalar. Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü. Yüksek Lisans Tezi, Çanakkale.
14. Hancock, J. (1999). Strawberries. CABI Publishing, Cambridge, Massachusetts, USA.
15. Kadıoğlu, Z., Aslantaş, R., Albayrak, M., Vurgun, H., Esmek, İ., Albayrak, S. (2009). Erzincan şartlarında yaz dikiminde yetiştirilen bazı çilek çeşitlerinin verim ve kalitelerinin belirlenmesi. III. Ulusal Üzümsü Meyveler Sempozyumu, s: 33-44.
16. Kaşka, N., Çınar, A., Konarlı, O. (1979). Erkenci çilek yetiştiriciliği ve sorunları. Tübitak Akdeniz Bölgesi Bahçe Bitkileri Yetiştiriciliğinde Sorunlar Çözüm Yolları ve Yapılması Gereken Araştırmalar Sempozyumu, İncekum / Alanya.
17. Kaşka, N., Özgüven, A.I., Paydaş, S., Biçici, M., Türemiş, N., Küden, A. (1986). Türkiye için yeni bazı çilek çeşitlerinin Adana’da yaz ve kış dikim sistemleriyle örtüaltında yetiştiriciliğinin verim, kalite ve erkencilik üzerine etkileri. Tübitak Doğa Bilim Dergisi, 10(1), 84–100.
18. Kaşka, N., Paydaş, S., Özgüven, A. I., Özdemir, E. (1988). Alata’da (İçel) yeni bazı çilek çeşitleri üzerinde araştırmalar. Doğa Tarım ve Ormancılık Dergisi. 12 (1), 1-10.
19. Macit, İ., Koç, A., Güler, S., Deligöz, İ. (2011). Karadeniz Bölgesinde organik çilek yetiştiriciliği. Organik Tarım Araştırma Sonuçları. T.C. Tarım ve Köyişleri Bakanlığı, Tarımsal Araştırmalar Genel Müdürlüğü, 87-94.
20. Önal, K. (2000). Menemen koşullarında açıkta ve yüksek tünel altında yetiştirilen bazı çilek (Fragaria x ananassa Duch.) çeşitlerinin performansları üzerine bir araştırma. Turkish Journal of Agriculture and Forestry, 24, 31-36.
21. Özbahçali, G., Aslantaş, R. (2015). Bazı çilek çeşitleri (Fragaria x ananassa Duch.)’nin Erzurum ekolojisindeki performanslarının belirlenmesi. Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 46(2), 75-84.
22. Özdemir, E., Gündüz, K., Bayazit, S. (2001). Tüplü taze fideyle yüksek tünelde yetiştirilen bazı çilek çeşitlerinin Amik Ovası koşullarında verim, kalite ve erkencilik durumlarının belirlenmesi. Bahçe 30 (1-2), 65-70.
23. Özdemir, E., Gündüz, K., Şehitoğlu, M. (2003). Yayladağı (Hatay) koşullarında yetiştirilen bazı çilek çeşitlerinin verim ve kalite özelliklerinin belirlenmesi. Türkiye IV. Ulusal Bahçe Bitkileri Kongresi. s: 301-302.
24. Özgüven, A. I., Yılmaz, C. (2009). Bazı çilek çeşitlerinin Adana ekolojik koşullarındaki morfolojik ve pomolojik özellikleri. Alatarım, 8: 17-21
25. Özkan, Y. (1999). Bazı çilek çeşitlerinin Tokat ekolojik koşullarındaki verim ve kalite kriterleri üzerinde araştırmalar. Türkiye III. Ulusal Bahçe Bitkileri Kongresi, Ankara., s: 787-791
26. Özuygur, M. (2005). Adana koşullarında bazı yerli, Amerika ve Avrupa kökenli çilek çeşitleri ile bazı melez çilek genotiplerinde verim, meyve kalite kriterleri ve bitki özelliklerinin belirlenmesi. Çukurova Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, Adana, 151 s.
27. Paydaş, S., Kaşka, N. (1992). Türkiye için önemli olabilecek yabancı bazı yeni çilek çeşitleri. Derim, 9 (2): 71-79.
28. Pırlak, L., Güleryüz, M., Aslantaş, R., Eşitken A. (1997). Erzurum koşullarında yeni bazı çilek çeşitleri üzerinde araştırmalar. Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 28(4), 531-542.
29. Sezer, L. (2010). Mardin ili Kızıltepe ilçesinde organik çilek yetiştiriciliği olanaklarının araştırılması. Yüksek Lisans Tezi.
30. Staudt, G. (1989). The species of Fragaria. The taxanomy and geographical distribution. Acta Horticulturae. 439: 55-62.
31. Türemiş, N. (2002). All season strawberry growing with dayneutral cultivars. Proc. 4th. Int. Strawberry Symp. Acta Hort. 567: 199-206.