The Effects on The Soil Penetration Resistance and Bulk Density of Different Soil Tillage Methods Applied on Apricot Orchards

Öz

This study was carried out in the orchards of Hacıhaliloğlu apricot variety within 10x10 m range and distance included in Malatya Apricot Research Institute in 2017. The effect on soil penetration resistance, bulky density and moisture change of applied different tillage methods are intended to determine. Six different tillage methods were applied in the study. These methods are applications to reduced tillage application in spring (A), reduced tillage application in spring and autumn (B), non-tillage method (C), method of mulching wood shavings without tillage (D), plant stalk-straw mulching method without tillage (E) and control (F). The trial is planned as 4 repeats and two trees per repeats. Soil penetration resistance, bulky density and hygrometer were performed at 0-15 and 15-30 cm soil depth. According to the result of the analysis, it is found that when the dept increase, resistant of the penetration increase. The highest increase ratio was found as 106.11% at the application E while the lowest ratio was 2.97%. It has been observed that 1.5 MPa value, which is accepted as the critical value for root development, has been exceeded in places after 5-10 cm depth. It was determined that the effect of soil tillage applications on soil volume weight was statistically significant at P <0.05 level and depth did not have a statistically significant effect. When comparing the volume weight values measured at depths of 0-15 cm and 15-30 cm, the difference between soil cultivation applications was determined to be significant at the level P <0.05 between 15-30 cm depth and statistically insignificant between 0-15 cm depth. Bulk density values were generally lower at superficial depth. Limit values were exceeded in the application C. The bulk density values obtained in the applications C, D and E without soil cultivation were higher.

Anahtar Kelimeler

• Apricot garden
• soil cultivation
• penetration resistance
• bulk density

Kayısı Bahçelerinde Uygulanan Değişik Toprak İşleme Yöntemlerinin Toprağın Penetrasyon Direnci ve Hacim Ağırlığı Üzerine Etkileri

Öz

Bu çalışma Malatya Kayısı Araştırma Enstitüsü bünyesinde bulunan 10x10 m aralık ve mesafedeki Hacıhaliloğlu kayısı çeşidi bahçesinde 2017 yılında yürütülmüştür. Uygulanan değişik toprak işleme yöntemlerinin toprağın penetrasyon direnci, hacim ağırlığı ve nem değişimine etkisinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Çalışmada altı farklı toprak işleme yöntemi uygulanmıştır. Bu yöntemler; ilkbahar döneminde azaltılmış toprak işleme uygulaması (A), ilkbahar ve sonbahar dönemlerinde azaltılmış toprak işleme uygulaması (B), toprak işlemesiz yöntem (C), toprak işlemesiz ağaç talaşı malçlama yöntemi (D), toprak işlemesiz bitki sap-saman malçlama yöntemi (E) ve kontrol (F) uygulamalarıdır. Deneme 4 tekerrürlü ve her tekerrürde iki ağaç olarak planlanmıştır. Toprak penetrasyon direnci, hacim ağırlığı ve nem ölçümler 0-15 ve 15-30 cm toprak derinliğinde gerçekleştirilmiştir. Analiz sonuçlarına göre; derinlik arttıkça penetrasyon direnci değerleri artmaktadır. Bu artış oranı E uygulamasında %106.11 ile en yüksek olurken, B uygulamasında %2.97 ile en düşük olmuştur. Kök gelişimi için kritik değer olarak kabul edilen 1.5 MPa değerinin 5-10 cm derinlikten sonra yer yer aşıldığı görülmüştür. Toprak işleme uygulamalarının toprak hacim ağırlığına etkisinin istatistiksel olarak P<0.05 seviyesinde önemli olduğu ve derinliğin ise istatistiksel olarak önemli bir etkisinin olmadığı belirlenmiştir. Ayrıca; 0-15 cm ve 15-30 cm derinliklerde ölçülen hacim ağırlığı değerleri karşılaştırıldığında, toprak işleme uygulamaları arasındaki farklılığın 15-30 cm derinlikte P<0.05 seviyesinde önemli ve 0-15 cm derinlikte ise istatistiksel olarak önemsiz olduğu belirlenmiştir. Hacim ağırlığı değerleri genel olarak yüzeysel derinlikte daha düşük bulunmuştur. C uygulamasında sınır değerlerin aşıldığı görülmüştür. Toprak işlemenin yapılmadığı C, D ve E uygulamalarında elde edilen hacim ağırlığı değerleri daha yüksek bulunmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Kayısı bahçesi
• toprak işleme
• penetrasyon direnci
• hacim ağırlığı

Kaynakça

1. Anonim, (2016a). http://www.fao.org/faostat/en/#data/QC. (Erişim tarihi 02.06.2018).
2. Anonim, (2016b). TÜİK Bitkisel Üretim İstatistikleri. www.tuik.gov.tr/bitkiselapp (Erişim tarihi 02.06.2018).
3. Aykas, E., Önal, İ. (1999). Effects of different tillage seeding and weed control methods on plant growth and wheat yield. 7. International Congress on Mechanization and Energy in Agriculture, Proceedings, pages: 119-124, Adana- TURKEY.
4. Badalikova, B. (2010). Chapter 2. Influence of soil tillage on soil compaction. Soil Engineering. Deduosis, A.P., Bartzanas.Th (Ed). P:19-30.
5. Bawer, L. D., Gardner, W. H., Gardner, W. R. (1972). Soil Physics. John Wiley and Sons, Inc., New York.
6. Bayram, M. (2015). Yarı kurak bir bölgede sürdürülebilir toprak işleme yöntemlerinin toprak kalitesinin değerlendirilmesi yoluyla belirlenmesi. Gaziosmanpaşa Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Tarım Makinaları Anabilim Dalı (Doktora Tezi), 181 s. Tokat.
7. Berkman, A. (1996). Sürdürülebilir tarımsal kalkınmada araştırma ve geliştirme faaliyetlerinin yeri ve Güneydoğu Anadolu projesi. Tarım ve Çevre İlişkileri Sempozyumu Bildiri Kitabı, s.19-35, Mersin.
8. Busscher, W. J., Sojka, R. E. (1987). Enhancement of subsoiling effect on soil strenght by conservational tillage. Transaction of the ASAE, 30 (4): 888-892.

9. Copec, K., Filipovic, D., Husnjak, S., Kovacev, I., Kosutic, S. (2015). Effects of tillage systems on soil water content and yield in maize and winter wheat production. Plant Soil Environ. 61(5): 213–219.
10. Demiralay, İ. (1993). Toprak fiziksel analizleri. Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yayınları, 143, Erzurum.
11. Doğan, O. 2011. Türkiye'de erozyon sorunu nedenleri ve çözüm önerileri. Bilim ve Aklın Aydınlığında Eğitim Dergisi, 137: 61-69.
12. Ehlers, W., Kopke,V., Hesse, F., Böhm, W. (1983). Penetration resistance and growth of oats in tilled and untilled loess soil and Tillage Research, 3:261-275.
13. Eijkelkamp, N. (1990). Equipment for soil research. Eijkelkamp Co., The Netherlands, p. 240.
14. Fuentes, M., Govaerts, B., Leónc, F. D., Hidalgoa, C., Dendoovend, L., Sayreb, K. D., Etchevers, J. (2009). Fourteen years of applying zero and conventional tillage, crop rotation and residue management systems and its effect on physical and chemical soil quality. Europ. J. Agronomy 30: 228–237.
15. Fulton, J. P., Wells, L. G., Sheare, S. A., Barnhisel, R. I. (1996). Spatial variation of soil physical properties: a precussor to precision tillage. ASAE Paper No.961002.
16. Ghassemi, F., Jakeman, A. J. Nix, H. A. (1995). Salinisation of land and water resources: Human causes, extent, management and case studies. UNSW Press, Sydney, Australia and CAB International Wallingford, UK.
17. Hakansson, I., Lipiec, J. (2000). A review of the usefulness of relative bulk density values in studies of soil structure and compaction. Soil & Tillage Research 53,7185.
18. He, J., Li, H., Rasaily, R. G., Wang, Q., Cai, G., Su, Y., Qiao, X., Liu, L. (2011). Soil properties and crop yields after 11 years of no tillage farming in wheat–maize cropping system in North China Plain. Soil and Tillage Research Volume 113, Issue 1, Pages 48–54.
19. Kirişci, V. (2001). Korumalı toprak işleme sistemleri ve uygulamaları. Ç. Ü. Ziraat Fakültesi, Tarım Makinaları Bölüm İçi Seminer Notları, Adana.
20. Koçyiğit, R. (2008). Karasal ekosistemde karbon yönetimi ve önemi. GOÜ. Ziraat Fakültesi Dergisi, 25 (1), 81-85.
21. Lampurlane´s, J., Cantero-Martı´nez, C. (2003). Tillage:soil bulk density and penetration resistance under different tillage and crop management systems and their relationship with barley root growth. Agron. J. 95:526–536.
22. Lhotsky, J., Vachal, J., Ehrlich, J. (1984). Soustava opatrenik zurodnovani zhutnelychpud. Metodika pro zavadeni vysledku vyzkumu do zemedelske praxec 14:38 s.in: Badalikova, B., 2010. Chapter 2.Influence of Soil Tillage on Soil Compaction. Soil Engineering. Deduosis, A.P., Bartzanas.Th (Ed). P: 19-30.
23. Önal, İ. (1981). Seyreltme yönünden değişik ekim metotlarının matematik-istatistik esasları ve ülkemiz koşullarında pamuk seyreltmesinin mekanizasyon olanakları üzerinde bir araştırma. Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yayınları, No: 388, Bornova-İzmir.
24. Önal, İ. (1995). Ekim bakım ve gübreleme makinaları. Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yayınları, No: 490, s.52-65, İzmir.
25. Özdemir, N. 1995. Türkiye’de tarım bölgelerin göre toprak korumaya yönelik sorunlar ve öneriler. Atatürk Üni. Zir. Fak. Der., 26(3): 460-473.
26. Özgenlik, B. (2017). Aspir tarımında farklı toprak işleme sistemlerinin toprak ve bitki özellikleri üzerine etkileri. Gaziosmanpaşa Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Tarım Makinaları Anabilim Dalı, Yüksek Lisans Tezi, 72 s. Tokat.
27. Öztürk, Ö. (1994). Konya ekolojik şartlarında bazı aspir (Carthamus tinctorius L.) çeşitlerinde verim ve verim unsurlarının tespiti. Selçuk Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Tarla Bitkileri Anabilim Dalı (Yüksek Lisans Tezi), 69 s. Konya.
28. Petersen, R. G., Calvin, L. D. (1965). Sampling methods of soil analysis (Ed. C.A. Black et al.), Part 1, Agron. Seri No: 9, Soc. Of Agr. Inc. Pub, Madison, Wisconsin, USA, 54-72.
29. Pierce, F. J., Larson, W. E., Dowdy, R. H., Graham, W. A. P. (1983). Productivity of soils: Assesign long-term changes due to erosion. Journal of Soil and Water Conservation, 38: 39-44.
30. Polat, E. H., Manavbaşı, İ. D. (2012). Arazi toplulaştırmalarının kırsal alanda yakıt tüketimi ve karbondioksit salınımına etkilerinin belirlenmesi. J of Agric. Sci. 18: 157-165.
31. Rasaily, R. G., Li, H., Wang, Q., Lu, C. (2012). Influence of no tillage contralled traffic system on soil physical properties in double cropping area of Nort China Plain. African Journal of Biotechnology Vol 11(4) pp.856-864.
32. Reicosky, D. C., Archer, D. W. (2007). Moldboard plow tillage depth and short-term carbon dioxide relase. Soil and Tillage Research, 94: 109-121.
33. Ruiyin, H., Wenqingv, V., Yagong, Z., Van Sonsbeek, G. (1999). Improving Management System of Agricultural Machinery İn Jiangsu. Proceedings of International Conference on AgriEngine (I): 42-45.
34. Salem, H. M., Valero, C., Muñoz, M. A., Rodríguez, M. G., Silva, L. L. (2015). Shortterm effects of four tillage practices on soil physical properties, soil water potential, and maize yield. Geoderma 237–238: 60–70.
35. Sarı, M. 2014. Türkiye’deki arazi varlığı ve bu arazilerin erozyona olan duyarlılığı. Anadolu Üni., Açık Öğretim Yayınları. 5. Ünite.
36. Scala, N. L., Lopes., A., Marques, Jr., Percira, G. T. (2001). Carbondioxide emissions after aplication of tillage systems for a dark red latosol in Southern Brasil. Soil And Tillage Researc., 62: 163-166.
37. Sezer, B. 2014. Karbon salınımı ve toprak yönetimi. www.tarim.gov.tr/ABOGM/Belgeler. (Erişim tarihi: 23.10.2014).
38. Sümer, S. K., Kocabıyık, H., Say, S. M., Çiçek, G. (2010). Traktörlerde 540 ve 540E kuyruk mili çalışma karakteristiklerinin tarla koşullarında kıyaslanması. Tarım Bilimleri Dergisi, 16: 37-45.
39. Vepraskas, M. J., Wagger, M. G. (1989). Cone index values diagnostic of where subsoiling can increase corn root rowth. Soil Sci. Soc. Amer. Proc., 53, 1499–1505.
40. Yavuzcan, H. G. (1998). Farklı Toprak isleme sistemlerinin tarla trafiği ve toprak sıkışması yönünden karşılaştırılması. Ankara Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Tarım Makinaları Anabilim Dalı, Doktora Tezi, 110 s., Ankara.