Genişletilmiş Marshall-Lerner Koşulu Çerçevesinde Reel Döviz Kuru Değişimlerinin Türkiye'nin Dış Ticaret Performansına Etkileri: Çoklu Yapısal Kırılmalı Zaman Serisi Analizi

Öz

Bu çalışmanın amacı; reel döviz kuru ile dış ticaret dengesi arasındaki ilişkiyi, Türkiye'nin ara malları, sermaye malları, tüketim malları ve toplam dış ticaret verilerini kullanarak, genişletilmiş Marshall-Lerner koşulu çerçevesinde, 1989Q1-2012Q2 dönemi için, çoklu yapısal kırılmalı birim kök ve çoklu yapısal kırılmalı eşbütünleşme yöntemleri yardımıyla analiz etmektir. Çalışmada serilerin durağanlığı; Carrion-i-Silvestre 2009 çoklu yapısal kırılmalı birim kök yöntemiyle, seriler arasında eşbütünleşme ilişkisinin varlığı; Maki 2012 çoklu yapısal kırılmalı eşbütünleşme yöntemiyle test edilmiş, eşbütünleşme katsayıları; dinamik en küçük kareler yöntemiyle tahmin edilmiştir. Yapılan analiz sonucunda, Türkiye'de bütün mal gruplarında, Genişletilmiş MarshallLerner koşulunun geçerli olduğu görülmüştür

Anahtar Kelimeler

• Reel Döviz Kuru,Dış Ticaret Dengesi,Çoklu Yapısal Kırılmalı Birim Kök ve Eşbütünleşme Testi

The Effects of Real Exchange Rate Changes on Turkey's Foreign Trade Performance within the Framework of the Extended Marshall-Lerner Condition: Time Series Analysis with Multiple Structural Breaks

Öz

The Effects of Real Exchange Rate Changes on Turkey's Foreign Trade Performance within the Framework of the Extended Marshall-Lerner Condition: Time Series Analysis with Multiple Structural Breaks The purpose of this study is to analyze the relationship between real exchange rate and the balance of external trade of Turkey by using the intermediate goods, capital goods, consumption goods and total external trade data, within the extended Marshall-Lerner Condition framework, for 1989Q1-2012Q2 period by means of unit root test and cointegration methods with multiple structural breaks. In this study, the stationarity of series were tested with unit root test with multiple structural breaks of Carrion-i-Silvestre 2009 . Cointegration relationship between series was tested via cointegration test with multiple structural breaks of Maki 2012 . Cointegration coefficients were estimated by means of dynamic ordinary least square method. As a result of the analysis, extended Marshall-Lerner Condition is valid for all production groups in Turkey

Anahtar Kelimeler

• Real Exchange Rate, External Trade Balance, Unit Root and Cointegration Test with Multiple Structural Breaks.

Kaynakça

1. Gomez, D.M. ve Ude, G.F.A. (2006). Exchange Rate Policy and Trade Balance A Cointegration Analysis of The Argentine Experience Since 1962. MPRA Paper, No.151.
2. Gregory, A.W. ve Hansen, B.E. (1996). Tests for Cointegration in Models with Regime and Trend Shifts. Oxford Bulletin of Economics and Statistics, 58(3): 555-560.
3. Harberger, A.C. (1950). Currency Depreciation, Income and the Balance of Trade. Journal of Political Economy, 58: 47- 60.
4. Hatemi-J A. (2008). Tests for Cointegration with Two Unknown Breaks with an Application to the Financial Market Integration. Empirical Economics, 35(3): 497-505.
5. Hepaktan, C.E.(2009). Türkiye’nin Marshall-Lerner Kosuluna İliskin Parçalı Eş- bütünleşme Analizi. Yönetim ve Ekonomi, 16(1): 39-55.
6. Hsiao, Y.M., Pan, S.C. ve Wu, P.C. (2012). Does the central bank's intervention bene¿t trade balance? Empirical evidence from China. International Review of Economics and Finance, 21: 130-139.
7. Hook, S.L. ve Boon, H.T. (2000). Reel Exchange Rate Volatility and Malaysian Export to Its Major Trading Partners. Working Paper 6, Universty Putra Malaysia.
8. Jamilov, R. (2011). J-Curve Dynamics and the Marshall-Lerner Condition: Evidence From Azerbaijan, MPRA Paper, 39272.

9. Lal, A.K. ve Lowinger, T.C. (2002). Nominal Effective Exchange Rate and Trade Balance Adjustment In South Asia Countries. Journal Of Asian Economics, 13(3): 371–383.
10. Lerner, A.P. (1944). The Economics of Control: Principles of Welfare Economics. The Macmillan Company, New York.
11. Laursen, S. ve Metzler, L.A. (1950). Flexible Exchange Rate and the Theory of Employment. Review of Economics and Statistics, 32: 281-99.
12. Maki, D. (2012). Tests For Cointegration Allowing for an Unknown Number of Breaks. Economic Modelling, 02392: 1-5.
13. Marshall, A. (1923). Money, Credit and Commerce. Macmillan, London.
14. Miles, M.A. (1979).The Effect of Devaulation and The Trade Balance of Payment: Some Result. Journal of Political Economy, 87(31): 600-622.
15. Narayan, R. (2000). Currency Devaluatıon and Trade Balance: Policy Issue in Nepal Economic Perspective, 18.
16. Narayan, P.K. (2004). New Zealand’s Trade Balance: Evidence of The J- Curve and Granger Causality. Applied Economics Letters, 11(6): 351-354.
17. Okay, E., Atabay Baytar, R. ve Sarıdoğan, E. (2012). Türkiye Ekonomisinde Döviz Kurundaki Değişimlerin Cari İşlemler Dengesi Üzerindeki Etkileri. İktisat İşletme ve Finans, 27(310): 79-101.
18. Peker, O. (2008). Reel Döviz Kurunun Ticaret Dengesi Üzerindeki Etkileri: Türkiye Örneği. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 22(2): 33- 43.
19. Rose, A.K. ve Yellen, J.L. (1989). Is There a J-Curve?. Journal of Monetary Economics, 24(1): 53-68.
20. Sen, P. ve Turnovsky, S.J. (1989). Deterioration of the Terms of Trade and Capital Accumulation: A Re-examination of the Laursen-Metzler Effect. Journal of International Economics, 26: 227-50.
21. Spitaller, E. (1980). Short Run Effect of Exchange Rate Changes on Term of Trade and Trade Balance. IMF Staff Paper, No. 27(2).
22. Stock, J. ve Watson, M. W. (1993). A Simple Estimator of Cointegrating Vectors in Higher Order Integrated Systems. Econometrica, 61(4): 783-820.
23. Şimşek, M. ve Kadılar, C. (2005). Türkiye'nin İhracat Talebi Fonksiyonunun Sınır Testi Yöntemi ile Eş-bütünleşme Analizi. Doğuş Üniversitesi Dergisi, 6 (1): 144-152.
24. Taylor, M. ve Sarno, L.(1998). The Behaviour of Real Exchange Rates During the Post-Bretton Woods Period. Journal of International Economics, 46: 281- 312.
25. Yamak, R. ve Korkmaz, A. (2005). Reel Döviz Kuru ve Dıs Ticaret İlişkisi: Kritik Elastikiyetler (Marshall-Lerner) Şartı. İstanbul Üniversitesi Ekonometri ve İstatistik Dergisi, 2: 16-38.