Yumurtacı Tavuk Gönenci (Refah) ve Avrupa Birliği Sürecinde İlgili Mevzuatın Karşılaştırılması
Öz
Kelime olarak ‘’iyi olma’’ anlamına gelen gönenç (refah) kavramının ilk resmi tanımı Brambell Komisyonu tarafından 1965 yılında hayvanların hem duygusal hem de fiziksel yönden iyi olma durumu olarak yapılmış ve günümüze kadar birçok bilim insanı, kurum ve kuruluşça farklı şekillerde tanımı yapılmıştır.
İnsan beslenmesi açısından önemli bir protein kaynağı olan yumurtanın kümesten sofraya gelinceye kadar geçirdiği süreç, tüketici bilincinin artmasıyla daha da önemli hale geldi ve bundan dolayı Avrupa Birliği’nde (AB) yumurtacı tavuk gönencini iyileştirmek amacıyla 2012 yılı itibariyle bataryalı kafes sistemleri tamamen yasaklandı ve hayvan gönencini daha da iyileştirecek yasal düzenlemeler yapıldı.
Türkiye’de 2011 yılında yürürlüğe giren “Çiftlik Hayvanlarının Refahına İlişkin Yönetmelik” 2014 yılında yürürlükten kaldırılmış ve yerine getirilen üç yönetmelikten biri olan “Yumurtacı Tavukların Korunması İle İlgili Asgari Standartlara İlişkin Yönetmelik” ile “Hayvanların Nakilleri Sırasında Refahı ve Korunması Yönetmeliği”yle birlikte yumurtacı tavuk gönencini olumsuz etkileyen kafes sistemleri, aydınlatma ve nakil gibi konularda yasal düzenlemeler yapıldı ve AB yasaları ile büyük ölçüde uyumlu hale getirildi.
Bu çalışmada, yumurtacı tavuk gönenci ve bunu etkileyen faktörler, AB’de ve Türkiye’deki ilgili mevzuat kapsamında araştırıldı.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Anderson, K. E. (2014). Time study examining the effect of range, cage-free, and cage environments on man-hours committed to bird care in 3 brown egg layer strains. Journal of Applied Poultry Research, 23: 108-115.
- Anonim, (2016). Yumurta Üreticileri Merkez Birliği (Yum-Bir). Yumurta tavukçuluğu verileri 2016. Erişim tarihi, 20.09.2017. Erişim adresi, http://www.yum-bir.org/UserFiles/File/Veriler2016.pdf.
- Aslım, G., Yaşar, A. (2010). Avrupa Birliği ve Türkiye’de çiftlik hayvanları gönenci (refahı) yasal durumunun değerlendirilmesi. Türk Veteriner Hekimleri Birliği Dergisi, 3-4: 84-92.
- Atasoy, F. (2013). Modern hayvan yetiştiriciliği ve gönenç ilişkileri, deney hayvanlarında gönenç, In: Hayvan Davranışları ve Gönenci, Sağmanlıgil V, Ünal N, 2.Baskı, Eskişehir, Anadolu Üniversitesi, s.137-58.
- Fidan, E. D. (2012). Türkiye’de çiftlik hayvanları ile ilgili gönenç uygulamaları. Animal Health, Prod. And Hyg, 1: 39-46.
- Guinebretière, M., Beyer, H., Arnould, C., Michel, V. (2014). The choice of litter material to promote pecking, scratching and dust bathing behaviours in laying hens housed in furnished cages. Applied Animal Behaviour Science, 155: 56–65.
- İzmirli, S. (2009). Türkiye’de veteriner hekimler, veteriner hekimliği öğrencileri, hayvan sahipleri ve toplumun hayvan gönenci (refahı) tutumları üzerine anket çalışması, Doktora tezi, Selçuk Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü.
- Köknaroğlu, H., Akünal, T. (2013). Animal welfare: an animal science approach. Meat Science, 95: 821-827.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Hayvansal Üretim (Diğer)
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yayımlanma Tarihi
8 Ocak 2018
Gönderilme Tarihi
9 Kasım 2017
Kabul Tarihi
20 Aralık 2017
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2017 Cilt: 6 Sayı: 2