A Study on Differentiated Instruction in Life Science Course

Öz

The aim of this study was to examine differentiated instruction in the life science course. For this purpose, thirty first grade primary school teachers who received in-service training on the 2024 Life Science Course Curriculum (LSCC) and implemented the program were studied. Interpretative phenomenology, one of the qualitative research methods, was used in the study. Data were collected through a semi-structured interview form and analyzed by content analysis. At the end of the study, it was found that classroom teachers who received in-service training had a basic understanding of differentiated instruction, but this understanding differed in terms of depth and scope, and teachers applied differentiation approaches such as learning by doing and cooperative learning in life science lessons. In addition to the advantages of differentiated instruction, some implementation difficulties were observed. In this direction, it is suggested that in-service trainings related to the updated LSCC should be continued with a more comprehensive differentiation title.

Anahtar Kelimeler

• Life sicence
• 2024 LSCC
• differentiated instruction
• primary school

Etik Beyan

Ethics committee approval was obtained.

Farklılaştırılmış Öğretime İlişkin Hayat Bilgisi Dersi Üzerinden Bir İnceleme

Öz

Bu araştırma ile hayat bilgisi dersi üzerinden farklılaştırılmış öğretime ilişkin bir inceleme yapmak amaçlanmıştır. Bunun için 2024 Hayat Bilgisi Dersi Öğretim Programı (HBDÖP) üzerine hizmet içi eğitim almış ve programı uygulayan otuz ilkokul 1. sınıf öğretmeni ile çalışılmıştır. Araştırmada nitel araştırma yöntemlerinden yorumlayıcı fenomenoloji kullanılmıştır. Veriler yarı yapılandırılmış görüşme formuyla toplanmış ve içerik analizi ile çözümlenmiştir. Araştırma sonunda hizmet içi eğitim almış sınıf öğretmenlerinin farklılaştırılmış öğretime dair temel bir anlayışa sahip oldukları, ancak bu anlayışın derinlik ve kapsam açısından farklılık gösterdiği, hayat bilgisi derslerinde öğretmenlerin yaparak yaşayarak öğrenme, iş birlikli öğrenme gibi farklılaştırma yaklaşımlarını uyguladıkları tespit edilmiştir. Farklılaştırılmış öğretimin avantajlarının yanı sıra bazı uygulama güçlüklerinin olduğu görülmüştür. Bu doğrultuda güncellenen HBDÖP ile ilgili hizmet içi eğitimlerin farklılaştırma başlığı daha kapsamlı olacak şekilde devam ettirilmesi önerilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Hayat bilgisi
• 2024 BBDÖP
• farklılaştırılmış öğretim
• ilkokul

Etik Beyan

Etik kurul izni alınmıştır.

Kaynakça

1. Akpınar, B., Özer, B., Oral, B. ve Köksalan, B. (2024). Türkiye Yüzyılı Maarif Modelinin program geliştirme ve felsefi düzlemden analizi. EKEV Akademi Dergisi (99), 59-73.
2. Azrak, S. (2023). Sosyal bilgiler dersinde öğrenme sorumluluğunun geliştirilmesinde farklılaştırılmış öğretimin etkisinin incelenmesi (Tez No. 829468) [Doktora tezi, Anadolu Üniversitesi-Eskişehir]. Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı Tez Merkezi.
3. Beler, Y. (2010). Farklılaştırılmış öğretim ortamının sınıf yönetimine ve öğrencilerin akademik başarısına etkisi (Tez No. 278756) [Doktora tezi, Maltepe Üniversitesi-İstanbul]. Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı Tez Merkezi.
4. Belzic, C. (2022). Teachers’ perceptions of differentiated instruction for gifted students in the middle school general classroom [Doctoral dissertation, Walden University].
5. Berk, Ş. & Özer, B. (2024). “Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli” (TYMM) öğretim programlarına ilişkin düşünceler. Journal of History School, 73, 3241-3256.
6. Burkett, J. A. (2013). Teacher perception on differentiated instruction and its influence on instructional practice [Unpublished doctoral dissertation, University of Central Oklahoma].
7. Calleja, C. (2005). Differentiating instruction in the primary. Floriana Ministry of education.
8. Creswell, J. W. (2018). Nitel araştırma yöntemleri. Siyasal Kitapevi.

9. Demir, S. (2013). Farklılaştırılmış öğretim yöntemlerinin öğrencilerin akademik başarı, öğrenme yaklaşımları ve kalıcılık puanları üzerindeki etkisi (Tez No. 325746) [Doktora tezi, Yıldız Teknik Üniversitesi-İstanbul]. Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı Tez Merkezi.
10. Demirkaya, A.S. (2018). Sınıf öğretmenlerinin farklılaştırılmış öğretime yönelik yeterlik ve uygulama düzeylerine ilişkin algıları [Doktora tezi, Hacettepe Üniversitesi-Ankara]. Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı Tez Merkezi.
11. Dixon, F. A., Yssel, N., McConnell, J. M., & Hardin, T. (2014). Differentiated instruction, professional development, and teacher efficacy. Journal for the Education of the Gifted, 37(2), 111-127.
12. Durmuş, T. (2017). Hayat bilgisi dersinde kullanılan farklılaştırılmış öğretim modelinin öğrencilerin başarı düzeyleri ve tutumlarına etkisi (Tez No. 456623) [Doktora tezi, Ondokuzmayıs Üniversitesi-Samsun]. Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı Tez Merkezi.
13. Durrett, T. A. (2010). Effective differentiated instructional elements for improving student performance as perceived by secondary principals in exemplary public high schools in Texas: A delphi study [Doctoral dissertation, Texas A and M University].
14. Elias, J., & Merriam, S. B. (2005). Philosophical foundations of adult education. Malabar.
15. Etienne, J. S. (2011). A grounded theory approach to use of differentiated instruction to improve students’ outcomes in mathematics [Doctoral dissertation, Walden University].
16. Fox, J., & Hoffman, W. (2011). The differentiated instruction: Book of lists. John Wiley & Sons Inc.
17. Ginja, T. G., & Chen, X. (2020). Teacher educators' perspectives and experiences towards differentiated ınstruction. International Journal of Instruction, 13(4), 781-798.
18. Good, M. E. (2006). Differentiated instruction: Principles and techniques for the elementary grades [Unpublished master’s thesis, University of California].
19. Gregory, G. H., & Chapman, C. (2002). Differentiated instructional strategies: One size doesn’t fit all. Corwin.
20. Gülay, A. (2021). Sınıf öğretmenlerinin farklılaştırılmış öğretim uygulamalarının incelenmesi (Tez No. 671291) [Doktora tezi, Trabzon Üniversitesi-Trabzon]. Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı Tez Merkezi.
21. Heacox, D. (2012). Differentiating instruction in the regular classroom: How to reach and teach all learners (Updated anniversary edition). Free Spirit Publishing Inc.
22. Kadıoğlu Ateş, H. (2025). Cumhuriyetten günümüze ilkokul programları bağlamında türkiye yüzyılı maarif modeli öğretim programlarına genel bakış. The Journal of Academic Social Science, 162(162), 89-116.
23. Kıral, B. (2021). Nitel araştırmada fenomenoloji deseni: türleri ve araştırma süreci. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 10(4), 92-10.
24. Koç, H. (2016). Kaynaştırma uygulamalarında görev yapan sınıf öğretmenlerinin görüşlerinde farklılaştırılmış öğretime ilişkin izlerin incelenmesi (Tez No. 458639) [Yüksek lisans tezi, Anadolu Üniversitesi-Eskişehir]. Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı Tez Merkezi.
25. Logan, B. (2011). Examining differentiated instruction: Teachers respond. Research in Higher Education Journal, 13, 1-14.
26. Maddox, C. (2015). Elementary (K-5) teachers’ perceptions of differentiated instruction [Doktora tezi, Walden Universtiy].
27. MEB (2024). Türkiye yüzyılı maarif modeli öğretim programları ortak metni. Millî Eğitim Bakanlığı.
28. Melesse, T. (2015). Differentiated instruction: Perceptions, practices and challenges of primary school teachers. Science, Technology and Arts Research Journal, 4(3), 253-264.
29. Miles, M. B., & Huberman, A. M. (1994). Qualitative data analysis: An expanded sourcebook. Sage Publications.
30. Piggott, A. (2002). Putting differentiation into practice in secondary science lessons. School Science Review, 83, 305, 65-72.
31. Pilten, G. (2016). “A phenomenological study of teacher perceptions of the applicability of differentiated reading instruction designs in Turkey”. Educational Sciences: Theory and Practice, 16(4), 1419-1451.
32. Prensky, M. (2001). Digital natives, digital immigrants. On the Horizon 9(5), 1-6.
33. Pürsün, T., ve Efilti, E. (2017). Kaynaştırma sınıflarında çoklu zekâ ve farklılaştırılmış öğretim uygulamalarının kullanımına ilişkin öğretmen görüşlerinin değerlendirilmesi. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 6(1), 227-242.
34. Robinson, L., Maldonado, N., & Whaley, J. (2014). Perceptions about implementation of differentiated instruction. Online Submission.
35. Senemoğlu, N. (2013). Gelişim öğrenme ve öğretim: Kuramdan uygulamaya. Yargı Yayınevi.
36. Stone, L. (2012). The impact of professional development on classroom teachers’ use of differentiated instruction strategies [Doctoral dissertation, Rochester University].
37. Şentürk, C. (2017). İlkokulda uygulanan farklılaştırılmış öğretim programının etkililiğinin incelenmesi (Tez No. 471803) [Doktora tezi, Necmettin Erbakan Üniversitesi-Konya]. Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı Tez Merkezi.
38. Taş, Ş., Şentürk, Ş. ve Şiraz, F. (2024). Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli (TYMM) okul öncesi eğitim programının, program ögeleri açısından incelenmesi. Uluslararası Eğitimde Nitel Araştırmalarda Mükemmellik Arayışı Dergisi (UENAMAD), 3(2), 85-99.
39. Tomlinson, C. A., & Imbeau, M. B. (2010). Leading and managing a differentiated classroom. ASCD.
40. Turan, R., Gedik, H., & Kutluay, G. (2025). 2024 sosyal bilgiler dersi öğretim programı üzerine karşılaştırmalı bir analiz. Ulusal Eğitim Akademisi Dergisi (UEAD), 9(1), 107-134.
41. Valiande, S. and Tarman, B. (2011). Differentlated teaching and constructive learning approach by the ımplemetation of ıct in mixed. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 12(1), 169-184.
42. Yaşar, S. and Karadağ, R. (2009, 24-25 October). Teachers’ perceptions and practices regarding differentiated intruction. Paper presented at the meeting of The Asian Conference on Education, OsYılaka. 880-888.
43. Yatvin, J. (2004). A room with a differentiated view: How to serve all children as individual learners. Heinemann Educational Books.
44. Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2021). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Seçkin Yayıncılık.
45. Yin, R. K. (2011). Qualitative research from start to finish. The Guilford Press.