YÜKSEKÖĞRETİMDE UZAKTAN EĞİTİMİN SAYISAL VERİLERL E DEĞERL ENDİRİLMESİ

Öz

Ülkemizde; 2011 yılı ÖSYS bilgilerine göre toplam 28 üniversitede 53 farklı bölüm adı altında lisans ve ön lisans seviyesinde uzaktan eğitim verilmektedir. Bu sayısalveri bile; bilgiye ulaşmanın kolaylaştığı, hayat boyu öğrenmenin öneminin arttığı günümüzde hızla yaygınlaşan uzaktan eğitim konusunun önemini göstermektedir. Bu çalışmanın amacı; Türkiye’de uzaktan eğitim veren bölümleri ve kontenjanları tespit etmek bu bilgiler ışığında durum değerlendirmesi yapabilmektir. Çalışma kapsamında öncelikle literatür taraması yapılmış, daha sonra kuramsal ve sayısal bilgiler ışığında durum değerlendirmesi yapılmıştır. Yapılan araştırma sonucunda elde edilen sonuçlar tablolar halinde verilmiştir.Elde edilen bulgular ışığında;uzaktan öğrenim bölümlerinin yerleştirme puanlarının normal öğrenim bölümlerinden büyük oranda düşük olduğu, ülkemizde hızla yaygınlaşan uzaktan eğitim konusunda eşitlik ve bütünlük sağlamak adına ulusal planlama ve düzenlemeler yapılmasının gerektiği söylenebilir.

Anahtar Kelimeler

• Eğitim, Yükseköğretim, Uzaktan Eğitim

DATA EVALUATION OF DISTANCE EDUCATION AT COLLEGE LEVEL

Abstract

According to 2011 ÖSYS data; bachelor and associate degree distance education are provided in universities through distance education programs under the name of 53 different departments in Turkey. This data show the importance of distant education which is spreading rapidly in these days when reaching the knowledge is easier and life long learning is more important. The purpose of this study is to identify the departments of distance education and their quotas in order to make an evaluation according to those information. With in the scope of the study, first of all, literature is reviewed, then according to theoretical and numerical knowledge, an evaluation of the situation is done. The results of the research are shown in tables. According to the findings, examination scores of distant education departments are very low compared to regular education departments. In order to maintain equality and unity for rapidly spreading distant education, national planning and regulations are made.

Keywords

• Education, Highereducation, Distanceeducation

Kaynakça

1. Aktan, C.C. (2007). Yükseköğretimde değişim: Global trendler ve yeni paradigmalar.DeğişimÇağında Yüksek Öğretim, İzmir Yaşar ÜniversitesiYayını.
2. Arar, A. (1999). Uzaktan eğitimin tarihsel gelişimi, Uzaktan Eğitim Uygulama Modelleri ve Maliyetleri.Birinci Uzaktan Eğitim Sempozyumu, 15-16Kasım 1999,Ankara: Kara Kuvvetleri Eğitim ve Doktrin Komutanlığı , Aslan, M. (2011). Ulaknet 2011 çalıştayı uzaktan eğitim sunumu, http://www.ulakbim.gov.tr/ulaknet/calistay/11 / sayfasından 22.11.2011 tarihindeerişilmiştir. V. ULAKNET çalıştay ve eğitimi 2011, Trabzon: KaradenizTeknik Üniversitesi.
3. Aydın, C. H. (2003). Uzaktan eğitimin geleceğine ilişkin eğilimler. Elektrik Mü-hendisleri Odası Dergisi, Sayı:419, 22. 11. 2011 tarihinde http://www. emo.org.tr/ekler/7e8f8e5982b3298_ek.pdf?dergi=327sayfasından eri- şilmiştir.
4. Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E. K., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F.(2010). Bilimsel Araştırma Yöntemleri, 7. Baskı, Ankara: Pegem Akademi.
5. Ertmer, P.A.&Newby, T.J. (1993). Behaviorism, cognitivism, construc- tivism:Comparingcriticalfeaturesfrom an instructionaldesign pers- pective. PerformanceImprovementQuarterly, 6(4), 50-72.
6. Demiray, U.(1999). Açık öğretim fakültesi mezunlarının çalışma yaşamı ileilişkileri, Açık Öğretim Fakültesi Mezunlarının Sektördeki Konumları. Uzaktan Eğitim, Yaz:3-22, 22.11.2011 tarihinde www.tojet.net/e-book/ AOF_Mezunlari_Calisma_Yasami_iliskileri.pdfsayfasından erişilmiştir.
7. Gür, B. ve Çelik, Z. (2011). Yök’ ün 30 yılı, SETA Rapor, No:4 Kasım, Siyase Ekonomi ve Toplum Araştırmaları Vakfı.
8. Gürol, M. ve Sevindik, T. (2004). Uzaktan eğitimin teknoloji boyutu, XIII. Ulusal Eğitim Bilimleri Kurultayı, 6-9 Temmuz 2004 Malatya: İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi. Gürüz, K. (2001). Dünya’da ve Türkiye’de yükseköğretim, tarihçe ve bugünkü sevk ve idare sistemleri, Ankara: ÖSYM Yayınları, 2001- 4. Illich, I. (2010). Okulsuz toplum. Türkçesi: Öner, C., İstanbul: Oda Yayınları. İşman, A. (2008). Dünya’da ve Türkiye’de uzaktan eğitimin geleceği ve öneriler. Uluslararası Uzaktan Eğitim Konferansı, http://basin.maltepe.edu. tr/node/20 adresinden 22.11.2011 tarihinde erişilmiştir. 17-18 Ekim, İstanbul: Maltepe Üniversitesi. Kaya, Z. (2002), Uzaktan eğitim, Ankara: Pegem A Yayıncılık. Kim, J.J.(2011). Developing an instrumenttomeasuresocial presence in distancehighereducation, British Journal of EducationalTechnology,42 (5),763–777. Mackenzie, N. Postgate, R. &Scupham, J. (1977). Etudesouvertes: systemesd’insructionpostsecondaire a distance, Unesco, Paris.