TÜRKİYE TÜRKÇESİNDE VURGULAMA VE ODAKLAMA
Öz
Bir bakıma, sesletim süresince seslemler, yani heceler üzerine düşen “göreceli soluk baskısı” olarak tanımlanabilen “vurgu”nun iki ayrı düzeyde “ayırıcı” işlevinden söz edilmektedir: sözcük düzeyinde ve tümce düzeyinde. Türkçe kök sözcüklerden gerek eylemlerde gerekse sıfatlarda son seslemler, yani heceler vurgulanır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Chafe, W. L. (1970): Meaning an structure of language, The U. Of Chicago P.
- Chomsky, N. (1968): Deep Structure, Surface Structure, an Semantic Interpretation, Chomsky (1972)’de.
- Demircan, Ö. (1975): Türk Dilide Vurgu, Sözcük Vurgusu, Türk Dili, 284.
- Demircan, Ö. (1976): Türk Dilinde Ek Vurgusu, Türk Dili, 294.
- Demircan, Ö. (1978): Yabancı Dil Öğretimi Açısından İngilizce’nin Vurgulama Düzeni (Henüz yayınlanmamış doktora tezi, İstanbul.)
- Halliday, M.A.K. (1967): Intonation and Grammar in British English, Mouton.
- Üçok, N. (1951): Genel Fonetik, Ankara.
- Hockett, C.F. (1958): A Course in Modern Linguistics, Macmillan.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Ömer Demircan
Bu kişi benim
Yayımlanma Tarihi
1 Ocak 1981
Gönderilme Tarihi
31 Temmuz 1979
Kabul Tarihi
24 Eylül 1979
Yayımlandığı Sayı
Yıl 1979 Cilt: 26-27 Sayı: 1978-1979