LĀMİ’İ̄’NİN GŪY U ÇEVGĀN’INDAN İKİ MÜNAZARA

Öz

Münazara, birbiriyle ilgili, çoğu kez de karşıt iki ya da daha çok nesne ya da kavramın kişileştirilip zebān-ı hāl ile konuşturulması yoluyla oluşan bir yazı türüdür. Bu kişileştirme ve konuşturmada söz konusu taraflardan her biri kendi üstünlüğünü, karşısındakinin ise zayıflıklarını yanlışlarını ortaya döker.

Anahtar Kelimeler

• Münazara,GŪY U ÇEVGĀN

Kaynakça

1. E. Wagner, Die arabische Rangstreitdichtung und ihre Einordnung in die allgemeine Literaturgeschichte. Akademie der Wissenschaften und der Literatur. Abhandlungen der Geistes-und sozialwissenschaftlichen Klasse, Jahrgang 1962, Nr. 8 Mainz, 1962.
2. J. Rypka, Iranische Literaturgeschichte, Leipzig, 1959.
3. J.Eckmann, “Die tschaghataische Literatur” Philologioe turcicae fundamenta, Wiesbaden, 1964.
4. A.S. Levend, Türk Edebiyatı Tarihi, c. 1, TTK, Ankara 1973.
5. V.M. Kocatürk, Büyük Türk Edebiyatı Tarihi, 1. bas. Ankara, 1970.
6. C. Öztelli, Evlerinin Önü, Halk Türküleri, İstanbul 1972.
7. A.R. Yalman (Yalkın), Cenupta Türkmen Oymakları II, 2. Baskı, Ankara, 1977.
8. Azerbaycan Halk Yazını Örnekleri, derleyen: E. Ahundov, çevriyazı: S. Tezcan, TDK, Ankara, 1978.

9. G. Jarring, The Contest of the Fruits, An Eastern Turki Allegory, Lunds Universitets arsskrift, Lund, 1936.
10. İ. Ünver, Türk Edebiyatında manzum İskender-nâmeler, (basılmamış doktora tezi) DTCF, Ankara 1975.
11. N. Tezcan, “LĀMİ’İ̄’NİN GŪY U ÇEVGĀN MESNEVİSİ”, Ömer Asım Aksoy Armağanı, TDK, Ankara, 1978.