-AN/-EN EKLİ YENİ ŞEKİLLER VE ÖRNEKLERİ ÜZERİNE
Öz
Genel Türkçe’de birbirinden ayrı fakat ses bakımında aynı
(homophone) iki –an/-en eki vardır. Bu eklerden ilki isim tabanına, diğeri ise
çekimli fiil köküne gelmektedir. İsim tabanına gelen –an/-en eki, Eski Türkçe devresinin
başlarında isim çekim eki olarak, “çokluk” fonksiyonunda, kullanılmıştır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- T. TEKİN, A GRAMMAR OF ORKHON TURKIC, INDIANA UNIVERSITY, BLOOMINGTON 1968.
- A.VON GABAIN, ALTTURKISCHE GRAMMATIK, WIESBADEN 1974.
- PROFESÖR SAMOİLOVİÇ’İN TEZİ. “CUCİ ULUSU VEYA ALTIN ORDU EDEBİ DİLİ”, TÜRK DİLİ 1935.
- M. NECMETTİN HACIEMİNOĞLU, KUTB’UN HUSREV Ü ŞİRİN’İ VE DİL HUSUSİYETLERİ, İSTANBUL 1968.
- TÜRKİYAT MECMUASI, XV, 1968.
- TARAMA SÖZLÜĞÜ, VII, EKLER, ANKARA 1974.
- MUHARREM ERGİN, TÜRK DİL BİLGİSİ, İSTANBUL 1962.
- AHMET BİCAN ERCİLASUN, KUTADGU BİLİG GRAMERİ –FİİL-, ANKARA 1984.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Osman Fikri Sertkaya
Bu kişi benim
Yayımlanma Tarihi
1 Ocak 1994
Gönderilme Tarihi
29 Mart 1989
Kabul Tarihi
28 Haziran 1989
Yayımlandığı Sayı
Yıl 1989 Cilt: 37 Sayı: 1989