Araştırma Makalesi

TÜRKİYE TÜRKÇESİNDEKİ SON SES ÜNSÜZ TONLULAŞMASINA ASLİ ÜNLÜ UZUNLUKLARININ ETKİSİ

Cilt: 54 Sayı: 2006/2 1 Ocak 2009
  • Halide Gamze İnce *
PDF İndir
TR EN

TÜRKİYE TÜRKÇESİNDEKİ SON SES ÜNSÜZ TONLULAŞMASINA ASLİ ÜNLÜ UZUNLUKLARININ ETKİSİ

Öz

Türkiye Türkçesinde kelimelerin son sesindeki ünsüzler, tonsuz ünsüzlerdir. Türkiye
Türkçesinde tek heceli ve sonu tonsuz ünsüzle biten kelimelere ünlüyle başlayan bir
ek getirildiğinde sadece 25 kelimenin son sesindeki tonsuz ünsüzün tonlulaştığı görülmektedir.
Bu 25 kelimeyi lehçe ve şivelerdeki karşılıklarını da göz önüne alarak
incelendiğimizde, 20’sinin asIi uzun ünlü taşıdığını, 5 kelimenin ise ses yansımalı olduğunu
tespit ettik. Ayrıca asIi uzun ünlülü olduğu hâlde tonlulaşmada ikili bir durum
arz eden “yok” kelimesine de açıklık getirmeye çalıştık.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

  1. Özdarendeli, Necmettin (1952) “Türkçede Uzun Ünlüler”, Türk Dili, C. V. S. 54. s. 348-353
  2. Räsänen, Martti (1969), Versuch Eines Etymologischen Wörterbuchs Der Türksprachen.Helsinki.
  3. Şemsettin Sami, (1985), Kâmûs-ı Türkî, İstanbul: Tercüman Gazetesi yayını.
  4. Tekin, Talat (1995), Türk Dillerinde Birincil Uzun Ünlüler, Ankara: T.C. Kültür Bakanlığı- Simurg.
  5. Thomsen, K. (1987), “Türkçede Kapalı ‘E’”, Türk Dünyası Araştırmaları.
  6. Tokatlı, Yard. Doç. Dr. Suzan (2003) “Türkiye Türkçesinde Son Seste Tonlulaşma ve Uzun Ünlü Üzerine Bir İnceleme” http://sbe.erciyes.edu.tr/dergi/sayi 15.htm 31.05.2006.
  7. Turan, Dr. Zikri (1993), Eski Anadolu Türkçesi’nde Ünlü Uzunlukları, Malatya.
  8. Türkçe Sözlük (2005), Ankara: TDK Yayınları.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

-

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Halide Gamze İnce * Bu kişi benim

Yayımlanma Tarihi

1 Ocak 2009

Gönderilme Tarihi

2 Şubat 2006

Kabul Tarihi

3 Şubat 2006

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2006 Cilt: 54 Sayı: 2006/2

Kaynak Göster

APA
İnce, H. G. (2009). TÜRKİYE TÜRKÇESİNDEKİ SON SES ÜNSÜZ TONLULAŞMASINA ASLİ ÜNLÜ UZUNLUKLARININ ETKİSİ. Türk Dili Araştırmaları Yıllığı - Belleten, 54(2006/2), 71-82. https://izlik.org/JA25UZ54EM
AMA
1.İnce HG. TÜRKİYE TÜRKÇESİNDEKİ SON SES ÜNSÜZ TONLULAŞMASINA ASLİ ÜNLÜ UZUNLUKLARININ ETKİSİ. TDAY-Belleten. 2009;54(2006/2):71-82. https://izlik.org/JA25UZ54EM
Chicago
İnce, Halide Gamze. 2009. “TÜRKİYE TÜRKÇESİNDEKİ SON SES ÜNSÜZ TONLULAŞMASINA ASLİ ÜNLÜ UZUNLUKLARININ ETKİSİ”. Türk Dili Araştırmaları Yıllığı - Belleten 54 (2006/2): 71-82. https://izlik.org/JA25UZ54EM.
EndNote
İnce HG (01 Ocak 2009) TÜRKİYE TÜRKÇESİNDEKİ SON SES ÜNSÜZ TONLULAŞMASINA ASLİ ÜNLÜ UZUNLUKLARININ ETKİSİ. Türk Dili Araştırmaları Yıllığı - Belleten 54 2006/2 71–82.
IEEE
[1]H. G. İnce, “TÜRKİYE TÜRKÇESİNDEKİ SON SES ÜNSÜZ TONLULAŞMASINA ASLİ ÜNLÜ UZUNLUKLARININ ETKİSİ”, TDAY-Belleten, c. 54, sy 2006/2, ss. 71–82, Oca. 2009, [çevrimiçi]. Erişim adresi: https://izlik.org/JA25UZ54EM
ISNAD
İnce, Halide Gamze. “TÜRKİYE TÜRKÇESİNDEKİ SON SES ÜNSÜZ TONLULAŞMASINA ASLİ ÜNLÜ UZUNLUKLARININ ETKİSİ”. Türk Dili Araştırmaları Yıllığı - Belleten 54/2006/2 (01 Ocak 2009): 71-82. https://izlik.org/JA25UZ54EM.
JAMA
1.İnce HG. TÜRKİYE TÜRKÇESİNDEKİ SON SES ÜNSÜZ TONLULAŞMASINA ASLİ ÜNLÜ UZUNLUKLARININ ETKİSİ. TDAY-Belleten. 2009;54:71–82.
MLA
İnce, Halide Gamze. “TÜRKİYE TÜRKÇESİNDEKİ SON SES ÜNSÜZ TONLULAŞMASINA ASLİ ÜNLÜ UZUNLUKLARININ ETKİSİ”. Türk Dili Araştırmaları Yıllığı - Belleten, c. 54, sy 2006/2, Ocak 2009, ss. 71-82, https://izlik.org/JA25UZ54EM.
Vancouver
1.Halide Gamze İnce. TÜRKİYE TÜRKÇESİNDEKİ SON SES ÜNSÜZ TONLULAŞMASINA ASLİ ÜNLÜ UZUNLUKLARININ ETKİSİ. TDAY-Belleten [Internet]. 01 Ocak 2009;54(2006/2):71-82. Erişim adresi: https://izlik.org/JA25UZ54EM