TÜRKİYE’DE İSTİHDAMIN SEKTÖREL DAĞILIMI: TÜRKİYE İŞ KURUMU’NUN (İŞKUR) SEKTÖREL BAZDA İSTİHDAMA DESTEKLERİ

Öz

Ekonomik ve sosyal açıdan ülkenin büyümesi ve kalkınması sektörel bazda istihdamın geliştirilmesi ve artırılması ile doğru orantılıdır. Ekonomiye yön veren tarım, sanayi, inşaat ve hizmet sektörlerinde istihdamın yeterince geliştirilememesi bireysel ve toplumsal düzeyde sosyal adaleti ve gelir dağılımını olumsuz etkilemektedir. Dolayısıyla, sektörel bazda istihdamın mevcut durumunu incelemek ve değerlendirmek sonraki dönemler için oluşturulacak stratejilerin daha etkin olması adına önem arz etmektedir. Bu çalışma, Türkiye’de istihdamın sektörel olarak neden geliştirilemediği ve Türkiye İş Kurumu (İŞKUR) tarafından sektörel bazda istihdamın geliştirilmesine ne tür katkılar sunulduğu sorularına cevap niteliği taşımaktadır. Ekonomide yaşanan istikrarsızlıklar, krizler ve kırılganlıklar tüm sektörlerde istihdamı olumsuz etkilemektedir. Sektörel bazda istikrarın sağlanması ekonomik, sosyal, eğitim ve tarım alanında güven veren istihdam odaklı politikalara bağlıdır. Dolayısıyla, sektörel bazda istihdamı destekleyen makro ve mikro düzeyde etkin ulusal istihdam politikaları geliştirilmelidir. Bu çalışmada, Türkiye’de istihdamın sektörel bazda geliştirilmesine yönelik önerilere yer verilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Türkiye
• Sektör
• İstihdam
• İŞKUR

Etik Beyan

Etik kurulu onayı gerektiren bir çalışma olmadığından onay alınmamıştır.

SECTORAL DISTRIBUTION OF EMPLOYMENT IN TURKEY: TURKISH EMPLOYMENT AGENCY'S (ISKUR) SUPPORT TO EMPLOYMENT ON A SECTORAL BASIS

Öz

Economic and social growth and development of the country is directly proportional to the development and increase of employment on a sectoral basis. Failure to sufficiently develop employment in agriculture, industry, construction and service sectors that lead the economy negatively affects social justice and income distribution at individual and social level. Therefore, analysing and evaluating the current situation of employment on a sectoral basis is important for the strategies to be formulated for the following periods to be more effective. This study aims to answer the questions of why sectoral employment cannot be developed in Turkey and what kind of contributions are made by the Turkish Employment Agency (ISKUR) to the development of employment on a sectoral basis. Instabilities, crises and vulnerabilities in the economy adversely affect employment in all sectors. Ensuring sectoral stability depends on employment-oriented policies that provide confidence in economic, social, educational and agricultural fields. Therefore, effective national employment policies should be developed at macro and micro levels that support employment at sectoral level. In this study, suggestions for improving employment in Turkey on a sectoral basis are given.

Anahtar Kelimeler

• Turkey
• Sector
• Employment
• ISKUR

Kaynakça

1. Akbıyık, N. (2011). Malatya’da Çalışan Mevsimlik Tarım İşçilerinin Sosyal ve Ekonomik Sorunlarının İncelenmesi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 10 (36), 132-154.
2. Akcan, M. B. ve Azazi, H. (2022). İstihdam Oluşturmayan Büyümenin Sektörel Analizi: Türkiye Örneği. Journal of Management and Economics Research, 20(1), 227-246.
3. Akıncı, M. ve Yılmaz, Ö. (2013). Türkiye’de Sektörel İstihdam ve Bölgesel Kalkınma İlişkisi: SHIFT-SHARE (Değişim Payı) Analizi. İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi Mecmuası. 63(2), 25-51.
4. Gül, E., Ekinci, A. ve Konya, S. (2009). Türkiye’de İstihdam Politikaları: Yapısal Bir Analiz. Bursa: Ekin Yayınevi.
5. İŞKUR Faaliyet Raporu. (2020). Aktif İşgücü Hizmetlerine İlişkin Faaliyetler. Türkiye İş Kurumu Genel Müdürlüğü. Ankara.
6. İŞKUR Faaliyet Raporu. (2022). Aktif İşgücü Hizmetlerine İlişkin Faaliyetler. Türkiye İş Kurumu Genel Müdürlüğü. Ankara.
7. İŞKUR, (2021), “Onbirinci Olağan Genel Kurul Çalışma Raporu”, Türkiye İş Kurumu, Ankara.
8. İŞKUR Faaliyet Raporu. (2023). Aktif İşgücü Hizmetlerine İlişkin Faaliyetler. Türkiye İş Kurumu Genel Müdürlüğü. Ankara.

9. İŞKUR, (2023) “İl İstihdam ve Mesleki Eğitim Kurulları Faaliyet Raporu”, Türkiye İş Kurumu, Ankara.
10. İŞKUR, (2023). İstatistik Yıllığı. Türkiye İş Kurumu Genel Müdürlüğü. Ankara.
11. İŞKUR, (2023), “İşgücü Piyasası Araştırması Türkiye Raporu (İPA)”, Türkiye İş Kurumu, Ankara.
12. Özpınar, Ş., Demir, Ö., Keskin, S., ve Keskin, S. (2011). Türkiye’de İstihdamın Yapısının Değerlendirilmesi (2000-2010). Sosyal ve Beşerî Bilimler Dergisi, 3(2), 133-142.
13. Şahin, M. T., Yılmaz, M., ve Varol, Ç. (2018). Ekonomik Faaliyet Kolu Tanımlama ve Sınıflandırma Önerisi: Bilgi Yoğun İş Hizmetleri (BYİH). Coğrafi Bilimler Dergisi, 16(2), 239-258.
14. Taşyürek, S. (2016). Tarım Raporu. Ekonomik ve Sosyal Düşünce Araştırma ve Geliştirme Vakfı. Ankara.
15. TDK. (2024). Sektör. 01.06.2024 tarihinde https://sozluk.gov.tr/ adresinden alındı.
16. Telli Üçler, Y. (2022). Türkiye’de Sektörler İtibari ile İstihdam Büyüme İlişkisi. Pearson Journal. 7(21), 148-160.
17. Tüfekçi, A., Şahin, S., Gültekin, E., ve Temiz, M. (2016). Türkiye’de İstihdamın Sektörel Belirleyicileri. Akademik Araştırmalar ve Çalışmalar Dergisi (AKAD). 8(14), 89-95.
18. TÜİK, (2024). Sektörlere Göre İstihdam Edilenler. 02.06.2024 tarihinde https://data.tuik.gov.tr/Bulten/Index?p=Isgucu-Istatistikleri-2023-53521 adresinden alındı.
19. Uğurlu, A. (2015). Türkiye’de Sanayi ve Hizmet Sektörlerinin Büyüme ve İstihdama Katkıları: Girdi-Çıktı Analizi. (Yüksek Lisans Tezi). Mersin Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Mersin
20. Yaprak, Ş. (2009). Avrupa Birliği Üyelik Sürecinde Türkiye’de İstihdam Sorunu, Turgut Özal Uluslararası Ekonomi ve Siyaset Kongresi II, ss. 501-516.
21. Zaim, S. (1997). Çalışma Ekonomisi (10. Baskı). İstanbul: Filiz Yayınevi.