Spor Bilimleri Fakültesindeki Kadın Öğrencilerin Kendi Kendine Konuşma Düzeyleri ile Stresle Başa Çıkma Stratejileri

Abstract

Bu araştırma, Spor Bilimleri fakültelerinde öğrenim gören ve aktif olarak spor yapan kadın bireylerin stresle başa çıkma düzeyleri ile kendi kendine konuşma stratejileri arasındaki ilişkiyi incelemeyi amaçlanmaktadır. Araştırmada nicel yöntem benimsenmiş olup, ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın örneklem grubunu, Aydın Adnan Menderes Üniversitesi Spor Bilimleri Fakültesinde öğrenim gören ve aktif olarak spor yapan 288 kadın oluşturmaktadır. Araştırma verilerinin elde edilmesinde kolayda örnekleme yöntemi kullanılmıştır. Verilerin toplanmasında "Sporda Kendi Kendine Konuşma Ölçeği" ve "Stresle Başa Çıkma Stratejileri Ölçeği" kullanılmıştır ve veriler hem çevrimiçi hem de fiziksel yollarla elde edilmiştir. Veri analizi sürecinde, elde edilen verilerin normal dağılım gösterdiği tespit edilmiş ve bu doğrultuda istatistiksel analizler gerçekleştirilmiştir. Analiz sonuçlarına göre, kadın sporcuların stresle başa çıkma düzeyleri ile kendi kendine konuşma düzeyleri arasında orta düzeyde negatif bir ilişki olduğu belirlenmiştir (p<0.001). Bunun yanı sıra, kadın sporcuların kendi kendine konuşma ve stresle başa çıkma beceri puanlarının ortalama düzeyde olduğu görülmüştür. Araştırma değişkenleri olan spor düzeyi ve yaşadıkları bölge elde edilen ilişkiyi anlamlı ölçüde etkilemektedir. Amatör sporcuların, elit sporculara kıyasla daha yüksek kendi kendine konuşma puanlarına sahip olduğu, Karadeniz ve Marmara bölgesinde yaşayan sporcuların ise stresle başa çıkma becerilerinde daha yüksek puan aldığı tespit edilmiştir. Bu bulgular, kadın sporcuların stresle başa çıkma mekanizmalarının kendi kendine konuşma stratejileriyle önemli ölçüde ilişkili olduğunu ortaya koymaktadır.

Keywords

• Stresle başa çıkma
• kadın sporcu
• kendi kendine konuşma

Self-Talk Levels and Coping Strategies of Female Students in the Faculty of Sports Sciences

Abstract

This study aims to examine the relationship between the stress coping levels and self-talk strategies of active female athletes studying at the Faculty of Sports Sciences. A quantitative research approach was adopted, and a relational survey model was used. The sample consisted of 288 female students from Aydın Adnan Menderes University’s Faculty of Sports Sciences who were actively engaged in sports. Data were collected throught convenience sampling method, and both the “Self-Talk in Sports Scale” and the “Coping Strategies with Stress Scale” were utilized. During the data analysis process, it was determined that the obtained data followed a normal distribution, and statistical analyses were conducted accordingly. According to the analysis results, a moderate negative correlation was found between female athletes’ levels of self-talk and their ability to cope with stress (p<0.001). Additionally, it was observed that female athletes had average levels of self-talk and stress coping skills. The variables of sports level and the region in which they live significantly influenced the identified relationship. It was found that amateur athletes had higher self-talk scores compared to elite athletes, while athletes living in the Black Sea and Marmara regions had higher scores in stress coping skills. These findings highlight that female athletes’ stress coping mechanisms are significantly associated with their self-talk strategies

Keywords

• Coping with stress
• female athlete
• self-talk

References

1. Ağbuğa, B ve Şener, MR. (2016). Beden eğitimi ve spor öğretmenliği bölümü öğrencilerinin stresle başa çıkma ve problem çözme becerileri arasındaki ilişkinin incelenmesi. International Journal of Sport Culture and Science, 4(Special Issue 1), 139-145.
2. Fraenkel, JR., Wallen, NE ve Hyun, HH. (2012). How to design and evaluate research in education (7th Ed.). McGraw-Hill.
3. Aksoy, D ve Temur, CS. (2023). Basketbol antrenörlerinin stresle başa çıkma tarzlarının incelenmesi. Spor ve Bilim Dergisi, 1(2), 54-74. Asıcı, E ve Uygur, SS. (2017). Duygusal özyeterlik ve affetmenin algılanan stres düzeyini yordayıcı rolü. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi,6(3),1353-1375.
4. Bahramizade H ve Besharat MA. (2010). The impact of styles of coping with stress on sport achievement. Procedia Social and Behavioral Sciences, 5, 764769.
5. Baltaş, A ve Baltaş, Z. (2002). Stres ve başa çıkma yolları. İstanbul: Remzi Kitabevi.
6. Borrajo, E. Calvete, E ve Urquijo, I. (2024). Negative self-talk in runners: Emotional intelligence and perceived stress as explanatory factors. Psychology of Sport and Exercise, 70, 102545.
7. Conroy, DE ve Metzler, JN. (2004). Patterns of self-talk associated with different forms of competitive anxiety. Journal of Sport and Exercise Psychology, 26(1), 69–89.
8. Dağlar, G., Nur, N., Bilgiç, D Aydın-Özkan, S. (2019). Gebelerin stresle başa çıkma tarzları ile yaşam kalitesi arasındaki ilişki. Çukurova Medical Journal, 44(3), 953-961.

9. Ekizoğlu, Ö., Acet, M ve Toros, C. (2024). Profesyonel voleybolcuların zihinsel dayanıklılık, imgeleme ve içsel konuşma düzeylerinin stresle başa çıkma biçimlerine etkisi. Research in Sports Science, 14(2), 99-106.
10. Fritsch, J. ve Jekauc, D. (2020). Self-talk and emotion regulation. In Self-talk in Sport. Routledge.
11. Graves, BS., Hall, ME., Dias-Karch, C., Haischer, MH ve Apter, C. (2021). Gender differences in perceived stress and coping among college students. PloS one, 16(8), e0255634.
12. Hardy, J., Hall, CR ve Hardy, L. (2005). Quantifying athlete self-talk. Journal of Sports Sciences, 23(9), 905–917. https://doi.org/10.1080/02640410500130706
13. Hardy, L., Jones, G ve Gould, D. (1996). Understanding psychological preparation for sport: Theory and practice of elite performers. Chichester, UK: Jones Wiley ve Sons.
14. Harutyunyan, A., Musheghyan, L ve Hayrumyan, V. (2020). Gender differences in perceived stress level among undergraduate students in Armenia. European Journal of Public Health, 30(Supplement 5), ckaa166-1028.
15. Hatzigeorgiadis, A., Zourbanos, N., Galanis, E ve Theodorakis, Y. (2011). Self-talk and sports performance: A meta-analysis. Perspectives on Psychological Science, 6(4), 348–356.
16. Hatzigeorgiadis, A., Zourbanos, N., Mpoumpaki, S ve Theodorakis, Y. (2009). Mechanisms underlying the self-talk performance relationship: The effects of motivational self-talk on self-confidence and anxiety. Psychology of Sport and exercise, 10(1), 186-192. https://doi.org/10.1177/1745691611413136
17. Johnson, JJM., Hrycaiko, DW., Johnson, GV ve Hallas, JM. (2004). Self-talk and female youth soccer performance. The Sport Psychologist, 18, 44–59.
18. Kalkavan, A., Kadıoğlu, HC ve Kayhan, RF. (2021). Spor lisesindeki sporcuların stresle başa çıkma düzeylerinin araştırılması. Gençlik Araştırmaları Dergisi, 9(24), 124-137.
19. Karabulut, EO. (2024). Spor bilimleri fakültesi öğrencilerinin stresle başa çıkma tarzları ile yaşam doyumları arasındaki ilişkinin incelenmesi. The Online Journal of Recreation and Sports, 13(1), 86-94.
20. Karamitrou, A., Galanis, E., Theodorakis, Y ve Comoutos, N. (2020). Organic self-talk antecedents: An interpretative review and implications for practice. Self-talk in sport, 77-90.
21. Khaleghi, A ve Najafabadi, NO. (2015). The role of stress management in self efficacy: A case study in Tehran based science and research department of Islamic Azad university natural resources and agricultural faculty students. International Journal of Advanced Biological and Biomedical Research,3(3),303-308.
22. Minda, M ve Piasecka, A. (2019). Style of coping with stress and hope for success among the youth attending the athletic sports championships. Journal of Education, Health and Sport, 9(5), 161-171.
23. Özsarı, A ve Altın, M. (2021). Öz yeterlik ve stresle başa çıkma (bireysel ve takım sporları antrenörleri araştırması). Nigde Üniversitesi Beden Egitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 15(3).
24. Rahardjo, W., Juneman, J ve Setiani, Y. (2013). Computer anxiety, academic stress, and academic procrastination on college students. Journal of Education and Learning (EduLearn), 7(3), 147-152.
25. Rasti, M. (2009). Stress-obsession-fear.Tehran: Purang publication.
26. Rowshan, A. (2011). Stres yönetimi hayatınızın sorumluluğunu almak için stresi nasıl yönetebilirsiniz? (Çev. Ş. Cüceloğlu). İstanbul: Sistem Yayıncılık.
27. Shaw, MP., Peart, DJ ve Fairhead, OJW. (2017). Perceived stress in university students studying in a further education college. Research in Post-compulsory Education, 22(3), 442-452.
28. Santos-Rosa, FJ., Montero-Carretero, C., Gómez-Landero, LA., Torregrossa, M ve Cervelló, E. (2022). Positive and negative spontaneous self-talk and performance in gymnastics: The role of contextual, personal and situational factors. PloS one, 17(3), e0265809.
29. Stewart, J. (2021). The effect of a mindfulness ıntervention on spontaneous self-talk and performance in greek female football players (Master's thesis).
30. Tabachnick, BG., Fidell, LS ve Ullman, JB. (2013). Using multivariate statistics. Pearson.
31. Taşdemir, DŞ ve Demirkan, E. (2022). Spor bilimleri fakültesi öğrencilerinde algılanan stresin yordayıcısı olarak psikolojik sağlamlık. Uluslararası Bozok Spor Bilimleri Dergisi, 3(2), 123-132.
32. Temel, V. (2022). Sporda kendi kendine konuşma ölçeği’nin Türkçe uyarlaması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. The Journal of International Anatolia Sport Science, 7(1). 10-24.
33. Theodorakis, Y., Hatzigeorgiadis, A ve Chroni, S. (2008). Self-talk: It works, but how? Development and preliminary validation of the functions of self-talk questionnaire. Measurement in Physical Education and Exercise Science, 12(1), 10-30.
34. Tod, D., Hardy, J ve Oliver, E. (2011). Effects of self-talk: A systematic review. Journal of Sport and Exercise Psychology, 33(5), 666-687.
35. Toktaş, S., Çifçi, F ve Demir, A. (2022). Spor bilimleri fakültesi öğrencilerinin özyeterlikleri ve stresle başa çıkma davranışlarının incelenmesi. Journal Of Rol Sport Sciences, 3(1), 115-125.
36. Turan, M., Uras, M ve Mavibaş, M. (2021). An investigation of the effect of elite athletes' self-talk (ınner speech) during competition on perceptions of coping with stress. Pakistan Journal of Medicine & Health Sciences, 15(10).
37. Türküm, AS. (2002). Stresle başa çıkma ölçeğinin geliştirilmesi: Geçerlik ve güvenilirlik çalışmaları. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 2(18), 25-34.
38. White, CL., Kashi, AK., Bray, GA. (2000). Effect of a serotonin 1-an agonist on food intake of Osborne-MendelandS5B/PI rats. Physiology Behavior,68(5), 715-722.
39. Zourbanos N, Tzioumakis Y, Araújo D, Kalaroglou S, Hatzigeorgiadis A, Papaioannou A, et al. (2015). The intricacies of verbalizations, gestures, and game outcome using sequential analysis. Psychol Sport Exerc. 18:32–41.