EFFECTS OF FOLK DANCE ACTIVITIES ON COMMUNICATION AND PROBLEM-SOLVING SKILLS

Abstract

The main purpose of the research is to examine whether folk dance activities have an impact on individuals' communication and problem-solving skills. In the study, the sample group consists of individuals who perform folk dance activities in public education centers, associations and clubs in Çorum and randomly selected individuals who do not perform folk dance activities. In the research, Problem-Solving Inventory and Communication Skills Inventory were used. In the analysis of the data, one-way variance analysis, two independent t test correlation analysis and regression analysis were used. The findings were interpreted within the 95% confidence interval and p=0.05 significance level. As a result of the research, it is seen that there is a moderate positive relationship between communication and problem-solving skills. According to the gender variable of the individuals playing folk dances; It is seen that female participants have higher communication skills than male participants. According to the variable of residence of the participants, those who reside in the city center have higher communication skills than those residing in the village-town-district. According to problem solving skill; There is no significant difference between the participants in terms of gender, age, educational status and place of residence. In the research, communication and problem-solving skills are seen to have a positive relationship with each other. Accordingly, it is expected that the communication skills of individuals in our society will be increased with folk dances, social, sports and artistic activities, and in parallel, an increase in problem solving skills is expected.

Keywords

• folk dance,communication skills,problem-solving-skills

HALK OYUNLARI FAALİYETLERİNİN İLETİŞİM VE PROBLEM ÇÖZME BECERİLERİ ÜZERİNE ETKİSİ

Öz

Araştırmanın temel amacı halk oyunları faaliyetlerinin bireylerin iletişim becerileri ve problem çözme becerileri üzerinde etkisinin olup olmadığının incelenmesidir. Araştırmada, örneklem grubunu Çorum’ da bulunan halk eğitim merkezi, dernek ve kulüplerde halk oyunları faaliyeti gösteren bireyler ile rastgele seçilmiş halk oyunları faaliyetinde bulunmayan bireyler oluşturmaktadır. Araştırmada, Problem Çözme Envanteri, İletişim Becerileri Envanteri kullanılmıştır. Verilerin analizinde, tek yönlü varyans analizi, iki bağımsız t testi korelasyon analizi ve regresyon analizlerinden faydalanılmıştır. Elde edilen bulgular % 95 güven aralığında ve 0,05 anlamlılık düzeyinde yorumlanmıştır. Araştırma sonucunda, iletişim ile problem çözme becerileri arasında pozitif yönde orta düzeyde bir ilişki olduğu görülmektedir. Halk oyunları oynayan bireylerin cinsiyet değişkenine göre; kadın katılımcıların erkek katılımcılara göre iletişim becerilerinin daha yüksek olduğu görülmektedir. Katılımcıların ikamet yeri değişkenine göre, şehir merkezinde ikamet edenler, köy- kasaba- ilçede ikamet edenlere göre daha yüksek iletişim becerisine sahip olduğu belirlenmiştir. Problem çözme becerisine göre; cinsiyet, yaş, eğitim durumu ve ikamet ettiği yer değişkenlerinde katılımcılar arasında anlamlı bir fark bulunmamaktadır. Araştırmada iletişim ve problem çözme becerileri birbirleri ile pozitif ilişki içerisinde olduğu görülmektedir. Bu duruma göre toplumumuz da ki bireylerin iletişim becerileri halk oyunları, sosyal, sportif ve sanatsal faaliyetler ile artırılarak buna paralel olarak problem çözme becerilerinde de artış olması beklenmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Halk Oyunları,İletişim Becerisi,Problem Çözme Becerisi

Kaynakça

1. Adair, J. (2000). Karar Verme ve Problem Çözme. Ankara, Gazi Kitabevi.
2. Akgül, K. P. (2014). İletişim, Dans ve Beden Dili. İstanbul, Cinius Yayınları.
3. Aydın, M. (1986). Çağdaş Eğitim Denetim. Ankara, İM Eğitim Araştırma Yayın Danışmanlık A.Ş.
4. Aziz, A. (2016). İletişime Giriş. İstanbul, Hiperlink Yayınları.
5. Birgham, A. (2016). Çocuklarda Problem Çözme Yeteneklerinin Geliştirilmesi. İstanbul. Milli Eğitim Bakanlığı Yayınları.
6. Britz, J. (1993). Problem solving in early chilhood classrooms. ERIC Digest. Erişim Adresi: https://files.eric.ed.gov /fulltext/ED355040.pdf Erişim Tarihi: 10 Mayıs 2020.
7. Eroğlu, F. (1996). Davranış Bilimleri. İstanbul, Beta Basım Yayın Dağıtım.
8. Ersanlı, K., & Balcı, S. (1998). İletişim becerileri envanteri geçerlik ve güvenirlik çalışması. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 2(10), 7-12.

9. Heppner, P. P., & Krauskopf, C. J. (1987). An information processing approach to personel solving. The Counseling Psyhologist, 15, 371-447.
10. Karamehmetoğlu, M. (2017). Beden eğitimi öğretmenlerinin duygusal zekâ düzeylerinin mesleki öz yeterlilik ve problem çözme becerilerini belirlemedeki rolünün incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi. Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
11. Korkut, F. (2002). Lise öğrencilerinin problem çözme becerileri. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 22, 177-184.
12. Korkut, F. (2005). Yetişkinlere yönelik iletişim becerileri eğitimi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 28, 143-149.
13. Kuzgun, Y. (2002). Rehberlik ve Psikolojik Danışma. Ankara, ÖSYM Eğitim Yayınları.
14. Nacar, F. S., & Tümkaya, S. (2011). Sınıf öğretmenlerinin iletişim ve kişilerarası problem çözme becerilerinin incelenmesi. İlköğretim Online, 10(2), 493-511.
15. Salim E. (2018). Oryantiring sporcularında problem çözme becerisi ve hedef bağlılığının incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi. Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Muğla.
16. Saracaloğlu, A. S., Yenice, N., & Karasakaloğlu, N. (2009). Öğretmen adaylarının iletişim ve problem çözme becerileri ile okuma ilgi ve alışkanlıkları arasındaki ilişki. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 6(2), 187-206.
17. Serimoğlu, N. (2013). Etkili İletişim. 1. Baskı. İstanbul, Cinius Yayınları.
18. Şahin, N., Şahin, N. H., & Heppner, P. P. (1993). Psychometric properties of the problem solving inventory in a group of Turkish university students. Cognitive Theraphy and Research, 17(4), 379-396.
19. Şen, A. (2018). Beden eğitimi ve spor yüksekokulu öğrencilerinin problem çözme becerilerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi. Selçuk Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Konya.
20. Tepeköylü, Ö., Soytürk, M, & Çamlıyer, H. (2009). Beden eğitimi ve spor yüksekokulu (besyo) öğrencilerinin iletişim becerisi algılarının bazı değişkenler açısından incelenmesi. Spormetre, 7(3), 115-124.
21. Uğur, M. (2018). Havacılık bölümlerinde lisans düzeyinde öğrenim gören üniversite öğrencilerinin iletişim becerileri ile problem çözme becerileri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi. Türk Hava Kurumu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
22. Yılmaz, İ., & Çimen, Z. (2008). Beden eğitimi öğretmen adaylarının iletişim beceri düzeyleri. Atatürk Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 10(3), 3-14.