Kamusal Alan: Gelişimi, Habitus ve Dönüşümler (Cemaat, Marjinallik)
Öz
Kamusal alanın tanımlanması ve kapsamının belirlenmesi sosyal bilimciler açısından önemli bir gündem oluşturmaktadır. Bu çalışmada kamusal alanın iktisadi boyutunu oluşturan iktisadi ve sosyal süreçler analiz edilmiştir. Bir takım ailelerin bir araya toplanması bir takım cemaat (gemeinschaft) birimlerini oluşturur. Kimi birimler bazı durumlarda çevreyle olan ilişkilerini koparır. Bazı gruplarda kamu yönetimine duyulan güvensizlik bu bireylerin marjinalliğini oluşturur. Marjinallik, bölgesel etiket ve kamu birimlerine tepki ortaya çıkarır. Bu durumda ilk çare, onları hayata bağlamak ve kamusal mal ve hizmetleri sağlamaktır.
Anahtar Kelimeler
Destekleyen Kurum
yok
Proje Numarası
yok
Teşekkür
Hakemlere ve dergi editörlüğüne emekleri için teşekkür ederiz.
Kaynakça
- Akşit, E.E. (2009). Osmanlı İmparatorluğu ve Türkiye'de kamusallık kavramının dönüşümü ve dışladıkları”. Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi. 64 (1), 1-21.
- Ayataç, H. (2021). Kamusallığın güncelinde meydan-toplum ilişkisi. Mimar Bülteni. 70, Kış
- Balme, C. (2013). The effective public sphere: Rome Castelluees’s on the conceptof the face regarding the son of the God. Tiyatro Eleştirmenliği ve Dramatoloji Bölümü Dergisi. 22, 2131.
- Becker, M. (1994). The emergence of civil society in the eighteenth century. Indiana University Press; First Edition.
- Birsel, S. (1983). Kahveler kitabı. Türkiye İş Bankası Yayını.
- Bourdieu, P. & Wacquant, L. (2003). Dönüşümsel Bir Antropoloji İçin Cevaplar, (Çev. N. Ökten). İletişim Yayınları.
- Bourdieu, P. & Darbel, A. (2011). Sanat Sevdası-Avrupa sanat müzeleri ve ziyaretçi kitlesi. (Çev. S. Canpolat). Metis Yayınları.
- Falay, N. Kalaycıoğlu, E. & Özkırımlı, U. (1996). Belediyelerin mali yönetimi: İktisadî ve siyasal bir çözümleme. TESEV Yayını.
- Görünmez Komite. (2011). Yaklaşan isyan. (Çev. R. S. Güngör). Sel Yayıncılık.
- Habermas, J. (1995). Kamusal alan: Ansiklopedik bir makale. (Çev. N. Erol). Birikim Dergisi. Şubat.
