Kutsaldan Sekülere: Değişen Ölüm algısı Üzerine Sosyolojik Bir Değerlendirme

Öz

Bir bireyin, bir toplumun hatta bir medeniyetin hayat ve ölüm karşısındaki duruşu,

hayatı ve ölümü duyuş, seziş, algılayış, düşünüş ve kavrayışı dünya görüşlerine göredir.

Dünya görüşlerindeki değişim, hayat ve ölüm karşısında duruşu da değiştirir. Ölüm

karşısında sergilenen duruş, aslında hayata nasıl bakıldığı, hayatın nasıl anlaşıldığıyla

ilgilidir. Diğer bir ifadeyle ölüm hakkındaki her yorum, özünde hayatın anlamı üzerine

yapılan bir yorumdur. Post/modern zamanlarda ölüm gerçekliği, giderek konuşulmaması

gereken, yaşarken unutulması gereken bir duruma dönüşmektedir. Geçmişte olduğu gibi

hayata ışık tutan, hayatın bir parçası, hatta hayatın özsuyu olarak görülmez haldedir.

Ölümle hayat arasındaki ilişki giderek kopmakta ve aralarındaki mesafe gün geçtikçe

artmakta, geçmişteki iç içelik ölümün hayatın çok uzağına taşınmasında yerini kaçışa

bırakmaktadır. Modern seküler dünya görüşünün, acı ve ölümü anlamsız, korkunç,

ihmal edilmesi ve mümkün olduğunca uzun süre ertelenmesi; ağrı ve acı dayanılmaz

hâle geldiğinde de derhal gerçekleştirilmesi gereken bir olgu anlayışı giderek zihinlere yerleşiyor. Kişinin özerk bir birey olarak hayatı üzerinde yegâne otorite oluşu, ölümü

zaman, yöntem ve durumu kendi kontrolünde olan kişisel tasarıma dönüştürerek ilâhi

yazgı olmanın dışına çıkarıyor. Hayatın değer ölçüsü yaşam kalitesi oluyor. Bu çalışmada

modernite din ilişkisini, sekülerleşme paradigması düzleminde ölüm gerçekliğinden

hareketle ele alacak ve sekülerleşme sürecinin çok boyutlu niteliğini ölüm olgusu

üzerinden ortaya koyacağız.

Anahtar Kelimeler

• Sekülerleşme,seküler ölüm,acı ve ölüm,hayatın ve ölümün anlamı

Kaynakça

1. Azizoğlu, Mustafa. “Hekimlerin Ötenazi Hakkındaki Görüşleri”. Cerrahpaşa Öğrenci Bilimsel Dergisi, Bahar 2014,c.6,S.7.