DİJİTALLEŞME VE MEŞRUİYET PARADOKSU: DİJİTALLEŞEN KAMU HİZMETLERİNİN MEŞRUİYETLE İLİŞKİSİNİN TÜRKİYE ÖZELİNDE İNCELENMESİ
Öz
Bu çalışmanın amacı, kamu yönetiminin ve kamu hizmet sunumunun dijitalleşmesi ile siyasi otoritelerin meşruiyeti arasındaki ilişkinin niteliğini belirlemektir. Bu amaçla, çalışmada Barış Fonu tarafından desteklenen Kırılgan Devletler Endeksi içerisinde yer alan devlet meşruiyeti puanlarından ve Birleşmiş Milletler tarafından yayınlanan E-Devlet Gelişmişlik Endeksi’nden faydalanılmış ve Türkiye’ye ait veriler kullanılmıştır. Kamu hizmetlerindeki dijitalleşmenin e-devlet uygulamaları şeklinde tezahür ettiği bilinmektedir. Türkiye’de de e-devlet uygulamaları ilk oluşturulma zamanından bugüne çok ciddi gelişme kaydetmiş, hizmet sunumları çeşitlenmiştir. Dijitalleşmiş kamu hizmetlerinin şeffaflık, hesap verebilirlik, katılım, etkinlik, verimlilik ve kesintisiz hizmet sunumuna katkıda bulunduğu düşünülürse, genel olarak kamu hizmetlerinin dijitalleşmesinin siyasi otoritenin meşruiyetini artıracağı varsayılmaktadır. Ancak alana ait literatüre bakıldığında, durumun her zaman böyle olmadığı ortaya çıkmaktadır. Bu çalışmada da özellikle Türkiye’ye ait verilerin analizi ve değerlendirilmesiyle, kamu hizmetlerinin dijitalleşmesi ve siyasi iktidarların meşruiyeti arasında negatif bir ilişki olduğu ortaya konulmaktadır.
Anahtar Kelimeler
Dijitalleşme, Meşruiyet, Kamusal Hizmet Sunumu, Türkiye.
Destekleyen Kurum
Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi
Proje Numarası
2026/7-35 UKSP
Teşekkür
Çalışmayı Uluslararası Kongre ve Sempozyum Katılım Destek Projeleri (UKSP) kapsamında desteklenmesinden dolayı BAP Birimi özelinde Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesine teşekkür ederim.
Kaynakça
- Akçaöz, M., & Akçaöz, V. (2023). Kamu Yönetiminde Dijitalleşme ve Türkiye’deki Dijital Devlet Uygulamaları. Journal of Social, Humanities and Administrative Sciences (Joshas), 9(69), 3648-3660.
- Akman, K., & Övgün, B. (2022). Devletin Gölgesinde Dijitalleşmenin Dönüştürdüğü Mahremiyet. Amme İdaresi Dergisi, 55(1).
- Akturan, A. (2025). Türkiye's Digital Transformation: A Comprehensive Literature Review Of Social, Cultural, Legal, And Economic Challenges And Opportunities. Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi, (Special Issue of the Conference on Digitalization and Society), 29-51.
- Altınışık, E. (2017). Dijitalleşme Söyleminin Kamu Yönetimi Disiplinine Olası Etkisi: 1950 Deneyiminden Yola Çıkan Bir Öngörü. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 22 (Kayfor 15 Özel Sayısı), 1933-1943.
- Atmaca, Y., & Karaçay, F. (2020). Türkiye’deki Kamu Yönetimi Reformlarında Dijitalleşme ve E-Yönetişim. International Journal of Management and Administration, 4(8), 260-280.
- Avaner, T., & Fedai, R. (2019). Türk Kamu Yönetiminde Ofis Sistemi: E-Devlet Uygulamalarından Dijital Dönüşüm Ofisine. Amme İdaresi Dergisi, 52(2), 149-172.
- Bilgiç, M. H., & Sezer, E. (2023). Otoriter Rejimlerde Meşruiyet Araçları. Anadolu Strateji Dergisi, 5(2), 1-9.
- Bozkurt, A., Hamutoğlu, N. B., Kaban, A. L., Taşçı, G., & Aykul, M. (2021). Dijital Bilgi Çağı: Dijital Toplum, Dijital Dönüşüm, Dijital Eğitim ve Dijital Yeterlilikler. Açıköğretim Uygulamaları ve Araştırmaları Dergisi, 7(2), 35-63.
- Çetin, H. (2003). Demokratik Meşruiyet Versus Karizmatik Meşruiyet. Cumhuriyet Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 27(1), 91-108.
- Çüm, S., Demir, E. K., Gelbal, S., & Kışla, T. (2018). Kayıp Veriler Yerine Yaklaşık Değer Atamak İçin Kullanılan Gelişmiş Yöntemlerin Farklı Koşullar Altında Karşılaştırılması. Mehmet Akif Ersoy University Journal of Education Faculty, (45), 230-249.