Yerel Yönetim Birimi Olarak Belediyelerin Kentlerin Yerel Kalkınmasındaki Etkilerinin Değerlendirilmesi Üzerine Bir İnceleme
Öz
Yerel kalkınma yaklaşımı 1980’lerden sonra geleneksel kalkınma modelinin mevcut ihtiyaçlara cevap vermemesi ile Türkiye’de yerel yönetimlerin benimsediği yeni bir kavram olarak göze çarpmaktadır. Gün geçtikçe artan nüfus ve nüfusun mevcut ihtiyaçlarının sayıca artışı ve çeşitlenmesi dünyada olduğu gibi ülkemizde de geleneksel belediyeciliğin terk edilme zorunluluğunu ortaya çıkarmıştır. Yeni nesil belediyecilik anlayışının sonuçları ise rutin belediyecilik anlayışının değişerek kentlerde alt yapı, yol, yeşil alan düzenlemeleri gibi temel belediye hizmetlerinin yanı sıra sosyal ve ekonomik kalkınmanın sağlanması, ortak bir kentlilik bilincinin ortaya çıkması ve kültürel çoğulculuk ilkesi ile kenti oluşturan farklı nitelikteki paydaşların farklılıklarından yararlanarak ortak bir kalkınma güdüsü yaratması olarak tezahür etmektedir. Bu çalışmanın amacı dünyada hızla yayılan ve ülkemiz için yeni olan yerel kalkınma kavramının belediyeler açısından değerlendirilerek belediyelerin yerel kalkınmaya katkılarını incelemek ve belediyelerin kalkınma konusunda yapabilecekleri hususunda öneriler geliştirmektir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Atmaca, Y. (2020). Kalkınma Ajanslarının Yerel Kalkınma Politikalarına Katkısı Üzerine Bir Değerlendirme, Kamu Yönetimi ve Politikaları Dergisi, 1(2), 66-81.
- Atmaca, Y. ve Geylani, D. (2020). Girişimci Yönetim, Girişimci Belediyecilik ve Yerel Kalkınma, Bingöl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (20), 249-.270
- Belli, A. ve Aydın, A. (2016). 6360 Sayılı Yasa ile Kapatılan Belde Belediyelerinin Hizmette Etkinlik, Verimlilik ve Temsil Sorunsalı Üzerine Bir Alan Araştırması: Önsen Belediyesi Örneği, Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 9(43), 1698-1713.
- Belli, A. ve Aydın, A. (2017). 6360 Sayılı Kanun ve Yerelde Merkezileşme, The Journal of Academic Social Science Studies, 401-414.
- Bercu, Ana Maria, Tofan Mihaela, Cigu Elena (2015). New Challenges Concerning Sustainable Local Development: Romanian Case, 7th International Conference on Globalization and Higher Education in Economics and Business Administration, 20, 65-71.
- Bilgin, M. (2002). Yerel Yönetimlerin Bölgesel Kalkınmadaki Etkinliği: Göller Bölgesi Uygulaması, Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 7(2), 313-330.
- Bossuyt, Jean, Gould, Jeremy (2000). Decentralisation and Poverty Reduction: Elaborating the Linkages, Policy Management Bries No:12, Maastricht: ECDPM.
- Bulut, Y. ve Dönmez, D. (2020). Türkiye’de Büyükşehir Yönetimlerine İlişkin Değişim ve Dönüşüm. Uluslararası Yönetim Akademisi Dergisi, 3 (2) , 283-297.
- Coffey William J., Polese, Mario (2005). The Concept of Local Development: A Stages Model of Endogenous Regional Growth, Twenty-Third European Congress of the Regional Science Association, The Regional Science Association International, 55 (1).
- Cömertler, N. (2008). Geçiş Ekonomilerinde Gelir Dağılımı ve Yoksulluk Sorunu: Polonya Örneği, Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 5(1-2), 31-40.