METROPOLITAN GOVERNANCE IN TURKEY WITH REGARD TO REGIONALISM APPROACHES

Öz

City administration, which developed related to urban population rise, is one of the main aspects of public administration reforms. Reform efforts has been progressing especially on the basis of metropolitan municipality model since 2002. Reform package enforced in 2014 by depending on law numbered 6360, not only increased number of metropolitan municipalities but also extended the boundaries of authority. Metropolitan municipalities became a lever for problem solution regarding local services and local development within the scope of provinces in Turkey. Regionalism approaches have influences on design of metropolitan reform along with new public management approach. In this study, influences of metropolitan reforms in Turkey and regionalism approaches are analysed sophisticatedly.

Anahtar Kelimeler

• Metropolitan Governance,Metropolitan Reform Tradition,Public Choice Perspective

Kaynakça

1. 2561 sayılı Büyük Şehirlerin Yakın Çevresindeki Yerleşim Yerlerinin Anabelediyelere Bağlanmaları Hakkında Kanun. Resmi Gazete, 17538, 08/12/1981.
2. 2972 Sayılı Mahalli İdareler İle Mahalle Muhtarlıkları ve İhtiyar Heyetleri Seçimi Hakkında Kanun. Resmi Gazete, 22068, 01/10/1994.
3. 5216 Sayılı Büyükşehir Belediye Kanunu. Resmi Gazete, 25531, 23/07/2004.
4. 5747 Sayılı Büyükşehir Belediyesi Sınırları İçerisinde İlçe Kurulması ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun. Resmi Gazete, 26824, 22/03/2008.
5. 6360 Sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun. Resmi Gazete, 28489, 12/11/2012.
6. Bird, R. and Slack, E. (2008). Fiscal Aspects of Metropolitan Governance”, Rojas, E., Roura, J. R. C., and Güell, J. M. F. (ed.), Governing the Metropolis: Principles and Cases. Inter-American Development Bank, David Rockefeller Center for Latin American Studies. 193-259.
7. Canpolat, H. (2016). Türk Yerel Yönetim Sisteminde Ölçek Reformları ve 5747 Sayılı Kanımla ilgili Yargı Kararlarının Değerlendirilmesi. Türk İdare Dergisi, 467, 93-95.
8. Dokuzuncu Kalkınma Planı. (2006). Kalkınma Bakanlığı. Retrieved from http://www.kalkinma.gov.tr/Lists/Kalknma%20Planlar/Attachments/1/plan9.pdf.

9. France, G., Feldman, L. D., Horgan, D., Ünlü, H. and Yıldırım, S. (1987). Metropolitan Yönetim Dünya'da ve Türkiye'de. İstanbul: Marmara ve Boğazları Belediyeler Birliği Yayını.
10. Gündüzöz, İ. (2011). Küçük Belediyeler Sorunu. Ankara: Türkiye Belediyeler Birliği Yayını.
11. Hamilton, D. K., Miller, D. Y. and Paytas, J. (2004,). Exploring The Horizontal and Vertical Dimensions of The Governing of Metropolitan Regions, Urban Affairs Review, 40 (2), 147-182.
12. İkinci Beş Yıllık Kalkınma Planı 1968-1972. Devlet Planlama Teşkilatı. Retrieved from http://www.kalkinma.gov.tr/Lists/Kalknma%20Planlar/Attachments/8/plan2.pdf.
13. Kayasü, S. And Yaşar, S. (2006). Avrupa Birliği’ne Üyelik Sürecinde Kalkınma Politikaları: Yasal ve Kurumsal Dönüşümler. Bölgesel Kalkınma ve Yönetişim Sempozyumu Bildirileri Kitabı, Ankara, 199-213.
14. Keene, D. (2004). Metropolitan Comparisons: London as a City-State. Historical Research, 76, 459-480.
15. Keleş, R. (1985). Türkiye’de Anakent Yönetimi. Amme İdare Dergisi, 18 (2), 69-82.
16. Kübler, D. and Heinelt, H. (2005). Metropolitan Governance Capacity, Democracy and the Dynamics of Place. Metropolitan Governance: Capacity, Democracy and the Dynamics of Place. Heinelt H. and Kübler D. (ed.), New York: Routledge, 8-28.
17. Kübler, D. and Schwab, B. (2007). New Regionalism in Five Swiss Metropolitan Areas: An Assessment of Inclusiveness, Deliberation and Democratic Accountability. European Journal of Political Research, 46, 473–502.
18. Lefèvre, C. (1998). Metropolitan Government and Governance in Western Countries: A Critical Review. International Journal of Urban and Regional Research, 22 (1), 9-25.
19. Lefèvre, C. (1998). Metropolitan Government and Governance in Western Countries: A Critical Review. International Journal of Urban and Regional Research, 22 (1), 9-25.
20. Lyons, W. E. and Lowery, D. (1989). Governmental Fragmentation Versus Consolidation: Five Public-Choice Myths About How to Creating Informed, Involved, and Happy Citizens. Public Administration Review, 49 (6), 533-543.
21. Norris, D. F. (2015). Metropolitan Governance in America, London: Routledge.
22. Oktay, T. (2010). Yerel Yönetim Reformu Sonrasında İl Özel İdareleri, Hayat Yayınları.
23. Oktay, T. (2015). Tanzimat'tan 21. Yüzyılda İstanbul'un Yönetimi, Yılmaz, Ç. (ed.), Antik Çağ’dan XXI. Yüzyıla Büyük İstanbul Tarihi: Siyaset ve Yönetim 2, 3, İstanbul: İstanbul Büyükşehir Belediyesi Kültür A.Ş, 134-217.
24. Oktay, T. (2016). Metropolitan Kent Yönetimi Yaklaşımları ve Uygulama Modelleri, Strategic Public Management Journal (SPMJ), 4, 37-55
25. Ostrom, V., Tiebout, C. M. and Warren, R. (1961). The Organization of Government in Metropolitan Areas: A Theoretical Inquiry. The American Political Science Review, 55 (4), 831–842.
26. Ömürgönülşen, U. and Sadioğlu, U. (2009). Türkiye'de Yakın Dönemde Yapılan Yerel Yönetim Reform Çalışmalarının İl Özel İdarelerine Yansımaları. Çağdaş Yerel Yönetimler, 18 (1), 1-22.
27. Özgür, H. (2010). Metropoliten Alanların Deneyimi: Büyükşehir Belediyesi Modelinin Uygunluğu. Parlak B. (ed.), Yerel Yönetimler, Yerel siyaset ve Kentsel Politikalar, IV. Kamu Yönetimi Sempozyum Bildirileri Kitabı, 341-342.
28. Population Division: World Urbanization Prospects. (2015). United Nations, Department of Economic and Social Affairs, 2014 Revision, New York, Retrieved from http://esa.un.org/unpd/wup/Publications/Files/ WUP2014-Report.pdf, (12.09.2016).
29. Sager, F. (2005). Metropolitan Institutions and Policy Coordination: The Integration of Land Use and Transport Policies in Swiss Urban Areas. Governance: An International Journal of Policy, Administration and Institutions, 18 (2), 227–256.
30. Shah, A. (2012). Grant Financing of Metropolitan Areas: A Review of Principles and Worldwide Practices. Policy Research Working Paper 6002, The World Bank.
31. Slack, E., “Managing the Coordination of Service Delivery in Metropolitan Cities: The Role of Metropolitan Governance”, Policy Research Working Paper 4317, The World Bank, 2007.
32. Taş, H. C. (2007). Bölgesel Kalkınma Ajanslarına Yönelik Eleştiriler ve Son Gelişmeler, Türk İdare Dergisi, 456, 137-163.
33. TBMM, Büyükşehir Belediyeleri Kanunu Tasarısı ile İçişleri, Avrupa Birliği Uyum ve Plan ve Bütçe Komisyonları Raporları (1/768). 03/03/2004, Retrieved from https://www.tbmm.gov.tr/sirasayi/donem22/yil01/ ss619m.htm.
34. Tiebout, C. M. (1956), Pure Theory of Local Expenditures. The Journal of Political Economy, 64 (5), 416-424.
35. Tuzcuoğlu, F. (2003). Metropoliten Yönetim, Sakarya Kitabevi.
36. TÜİK Genel Nüfus Sayımı Sonuçları 1950-2012. Retrieved from https://biruni.tuik.gov.tr/medas/?kn=95&locale=tr.
37. Yeter, E. (2002). Metropolitan Alan Yönetiminde Yeni Arayışlar: İstanbul. Çağdaş Yerel Yönetimler Dergisi, 11 (2), 41-50.