Tarım Kredilerinin Ekonomiye Olan Etkisinin Granger Nedensellik Analizi İle Tespiti

Öz

Bu araştırmanın amacı; tarım sektöründe kullanılan kredilerin ekonomiye olan etkisini tespit etmektir. Aynı zamanda tarım sektöründe kullanılan krediler içerisinde takibe düşen kredilerin ekonomiye olan etkilerini de ortaya koymaktır. Gıda arz güvenliği açısından büyük bir öneme sahip olan tarım sektörü, birçok ülke tarafından desteklenmektedir. Bu durum Türkiye açısından da geçerliliğini korumaktadır.

Çalışmada tarım sektörüne ait GSYİH(Gayri Safi Yurt İçi Hasıla), toplam GSYİH, tarım sektörünün kullandığı kredi, tüm sektörlerin kullandığı kredi, tarım sektörünün ve genel toplam krediler içerisinde takibe düşmüş kredi verilerinden yararlanılmıştır. Toplanan bu veriler üzerinde Granger Nedensellik Analizi gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın bulguları olarak; Tarım kredileri tarımsal GSYİH’nın Granger nedeni iken, tarımsal GSYİH tarım kredilerinin nedeni değildir. Tarımsal GSYİH ile toplam GSYİH arasında ise çiftyönlü nedensellik mevcut olup değişkenler birbirlerinin hem nedenleri, hem de sonuçlarıdır. Ayrıca takibe düşen tarım kredileri diğer değişkenler ile anlamlı bir ilişkiye sahip değildir. Elde edilen bulgulara göre tarım kredileri GSYİH’yı etkilerken, takibe düşen tarım kredileri ise GSYİH’yı etkilememektedir.

Anahtar Kelimeler

• Tarım Finansmanı,Kredi Riski,Tarımsal GSYİH,GSYİH

Kaynakça

1. Aksu, E. (2012). 2011 Yılları Arasında Tarımsal Krediler İle Tarım Sektörü Arasındaki Nedensellik İlişkileri. Eskişehir Osman Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi Eskişehir.
2. Altunç, Ö. F. (2008). Türkiye’de Finansal Gelişme ve İktisadi Büyüme Arasındaki Nedenselliğin Ampirik Bir Analizi. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İİBF Dergisi, 3(2), 113-127.
3. Al-Yousif, Y. K. (2002). Financial Development And Economic Growth: Another Look At The Evidence From Developing Countries. Review of Financial Economics,11(2), 131-150.
4. Arslanbey, S. (2011). Bankacılık Sektörü Ve Tarım Kredileri: Türkiye'de Tarımın Finansmanı Ve Tc Ziraat Bankası Aş'nin Rolü. Balıkesir Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü Y. Lisans Tezi
5. Aslan, A. G. Ö. ve Küçükaksoy, İ. (2006). Finansal Gelişme Ve Ekonomik Büyüme İlişkisi: Türkiye Ekonomisi Üzerine Ekonometrik Bir Uygulama. Ekonometri ve İstatistik e-Dergisi, (4), 25-38.
6. Coşkun, M. (2008). Sermaye Piyasaları. Eskişehir: Genç Copy Center.
7. Çevik, Z.ve Zeren, F. (2014). Tarım Kredilerinin Finansal Gelişim Üzerindeki Etkisinin Asimetrik Nedensellik Testi İle İncelenmesi. Yönetim ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 12(24), 197-208.
8. Deller, S. C.,Gould, B. W., &Jones, B. (2003). Agriculture And Rural Economic Growth. Journal of Agricultural and Applied Economics, 35(3), 517-528.

9. Gurley John G. ve Shaw, Edward S. (1955). Financial Aspects of Economic Development. American Economic Review, Vol. 45. Issue 4.
10. Goldsmıth, R.W. (1969). Financial Structureand Development. New Haven, CT: Yale University Press.
11. Hye, Q. M. ve Wizarat, S. (2011). "Impact of Financial Liberalization on Agricultural Growth: a Case Study of Pakistan", China Agricultural Economic Review, 191:209.
12. Işık, H. B.,Kılınç, E. C., & Bilgin, O. (2015). Tarım Kredilerinin Tarımsal Üretim Üzerindeki Etkisi. In EY International Congress on Economics II (EYC2015), November 5-6, 2015, Ankara, Turkey (No. 250). Ekonomik Yaklasim Association.
13. İnci, İ. (2010). Cumhuriyet Dönemi Türkiye’sinde Tarımsal Kredi Konusundaki Gelişmeler. SAÜ Fen-Edebiyat Dergisi vol 1
14. Kar, M. ve Pentecost, E. J. (2000). Financial Development And Economic Growth İn Turkey: Further Evidence On The Causality İssue. EconomicResearch Paper,27.
15. Katircioglu, T. S. (2006). Causality Between Agriculture And Economic Growth in a Small Nation Under Political Isolation: a Case from North Cyprus. International Journal of Social Economics, 33(4), 331-343.
16. King, R. G.,&Levine, R. (1993). Finance and Growth: Schumpeter Might be Right. The quarterly journal of economics, 108(3), 717-737.
17. Metintaş, M. Y. ve Kayıran, M. (2016). 1929 Dünya Ekonomik Krizinin Türk Tarımına Etkileri Ve 1931 Birinci Türkiye Ziraat Kongresi. Journal of Süleyman Demirel University Institute of Social Sciences Year,1(23).
18. Muhammad Adnan Hye, Q. ve Wizarat, S. (2011). Impact Of Financial Liberalization On Agricultural Growth: a Casestudy of Pakistan. China Agricultura lEconomic Review, 3(2), 191-209.
19. Okka, O. (2006). Mühendislik Ekonomisi. 4. Baskı, Nobel Kitap Evi, Ankara
20. Özen, E. ve Vurur, N. S. (2013). Türkiye’de Mevduat Banka Kredisi Ve Ekonomik Büyüme İlişkisinin İncelenmesi. Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 2013(15).
21. Patrick, Hugh T. (1966). Financial Development and Economic Growth in Underdeveloped Countries. Economic Development andCultura lChange. Vol. 14 (2).
22. Petrick, M. (2004). Farm İnvestment, Creditrationing, and Governmentally Promoted Credit Access İn Poland: a Cross-Sectional Analysis. Food Policy,29(3), 275-294.
23. Sever, E. ve V., Han (2015). Türkiye’de Reel Kesim ile Bankacılık Kesimi Arasındaki İlişkinin Analizi: Sektörel Bir Yaklaşım. Aksaray Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 7(2), 1-9.
24. TBB, Türkiye Bankalar Birliği, https://www.riskmerkezi.org/tr/istatistikler/23 (Erişim:01.02.2017)
25. Terin, M., Güler, İ. O., ve Aksoy, A. (2014). Türkiye’de Tarımsal Üretim ile Tarımsal Kredi Kullanımı Arasındaki Nedensellik İlişkisi. Iğdır Üni. Fen Bilimleri Enst. Der.,4(1), 67–72.
26. Tezel, Yahya Sezai (1994), Cumhuriyet Döneminin İktisadi Tarihi: 1923-1950, Üçüncü baskı, Tarih Vakfı Yurt Yayınları, İstanbul.
27. TÜİK, Türkiye İstatistik Kurumu, https://biruni.tuik.gov.tr/medas/?kn=88&locale=tr (Erişim:01.02.2017)
28. Yıldız, E. ve Oğuzhan, A. (2007). Türkiye’de Uygulanan Para Politikalarının Tarımsal Üretime Etkisi: Model Denemesi. JOURNAL OF SOCIAL SCIENCE, 9(2), 206.