BİLGİ TEKNOLOJİLERİ VE ULUSLARARASI İLİŞKİLERDE FIRSAT-TEHDİT PARADOKSU

Öz

Bir yandan konu ve aktör bakımından çeşitliliğin artması diğer yandan teknolojik gelişmelerdeki baş döndürücü değişim, uluslararası ilişkileri kompleks bir yapıya dönüştürmeye devam etmektedir. Uluslararası İlişkiler disiplininde halen devletlerin uluslararası politikanın tartışmasız aktörleri olduğu savunulsa da, devlet-dışı aktörler teknolojik gelişmeler sayesinde her geçen gün daha fazla güç kazanmaktadır. Bilgi teknolojilerinin uluslararası ilişkiler aktörlerine sunduğu fırsatlarla bunların yol açtıkları tehditler paradoksa yol açmaktadır. Başta uluslararası sivil toplum kuruluşları olmak üzere pek çok legal ve illegal devlet-dışı aktör, bilgi teknolojilerinin sunduğu olanakları sayesinde uluslararası kamuoyu oluşturabilmekte ya da illegal saldırılar gerçekleştirebilmektedir. Özellikle illegal grupların bu tarz meydan okumaları, devletleri de bilgi teknolojilerinin sunduğu imkan ve fırsatlardan daha fazla yararlanmaya yöneltmektedir. Bu amaçla devletler, ileri teknoloji şirketleriyle işbirliği, siber istihbarat faaliyetleri ve illegal gruplara yönelik gizli bilgi toplama gibi yöntemlere başvurmaktadırlar. Devletler, bilgi teknolojisinden yararlanılarak yaratılan tehditle mücadelede politik rejim tiplerine göre farklı yöntemlere başvurabilmektedirler.

Kaynakça

1. Arı, Tayyar (2012), Uluslararası İlişkiler Teorileri: Çatışma, Hegemonya, İşbirliği, MKM Yayınları, Bursa.
2. Babacan, Mehmet Emin, İrfan Haşlak-İsmail Hira (2011) “Sosyal Medya ve Arap Baharı,” http://www.aid.sakarya.edu.tr/uploads/Pdf_2011_3.pdf (17.10.2013).
3. Arts, Bas (2003) “Non-State Actors in Global Governance Three Faces of Power,” Bas Arts (ed.),
4. Gemeinschaftsgüter: Recht, Politik und Ökonomie (içinde), aus der .max-Planck-Projektgruppe, Bonn.
5. Blair, Alasdair-Steven Curtis (2009), International Politics: An Introductory Guide, Edinburgh University Press,
6. Edinburgh.
7. Branch, Jordan (2011) “Mapping the Sovereign State: Technology, Authority, and Systemic Change,” International Organization, Vol. 65, No. 1, s. 1-36.
8. Bollier, David (2003) “The Rise of Netpolitik: How the Internet is Changing International Politics and Diplomacy,” A Report of the Eleventh Annual Aspen Institute Rountable on Information Technology.

9. Bremmer, Ian (2010) “Democracy in Cyberspace: What Information Technology Can and Cannot Do,” Foreign Affairs, Vol. 89, No. 6, s. 86-92.
10. Carpenter, Charli-Daniel W. Drezner (2010) “International Relations 2.0: The Implications of New Media for an Old Profession,” International Studies Perspectives Vol. 11, Issue 3, August 2010, s.255-272.
11. Corrales, Javier-Frank Westhoff (2006) “Information Technology Adoption and Political Regimes,” International Studies Quarterly, Vol. 50, No. 4, s. 911-933.
12. Der Derian, James (2003) “The Question of Information Technology in International Relations,” Milennium-Journal of International Studies, Vol. 32, No. 3, SAGE Publications, s. 441-456.
13. Eriksson, Johan- Giampiero Giacomello (2006) “The Information Revolution, Security, and International Relations: (IR) Relevant Theory?” International Political Science Review, SAGE Publications.
14. Erol, Mehmet Seyfettin (2014) “Terör Örgütleri,” Haydar Çakmak (ed.), Uluslararası İlişkiler: Giriş, Kavramlar ve Teoriler (içinde), Doğu Kitabevi, İstanbul.
15. “Germany says U.S. may have monitored Merkel's phone”
16. http://www.reuters.com/article/2013/10/23/us-germany-usa-spying-idUSBRE99M0Y720131023, (24.10.2013).
17. Giacomello, Giampiero (2003) “The Political ‘Complications’ of Digital Information Networks: A Reply to ‘The Politics of Bandwith’,” Review of International Studies, Vol. 29, No. 1, s. 139-143.
18. Guttormsen, David S.A.-Carina van de Wetering (2013) “Non-State Actors in World Politics and International Relations research-an Introduction,” Political Perspectives, Vol. 7 (1), 1-5.
19. Gül, Murat (2014) “Aktör,” Şaban Kardaş-Ali Balcı (eds.), Uluslararası İlişkilere Giriş Tarih, Teori, Kavram ve Konular, Küre Yayınları, İstanbul.
20. Gürkaynak, Muharrem, Adem Ali İren (2001) “Reel Dünyada Sanal Açmaz: Siber Alanda Uluslararası İlişkiler,” Süleyman Demirel Üniversitesi, İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, C.16, S.2, s. 263-279.
21. Herrera, Goeffrey L. (2002) “The Politics of Bandwidth: International Political Implications of a Global Digital Information Network,” Review of International Studies, Vol. 28, No. 1, s. 93-122.
22. Heywood, Andrew, (2013) Küresel Siyaset, Çev. Nasuh Uslu-Haluk Özdemir, Adres Yayınları, Ankara.
23. Kliesch, Christian (2009) “ ‘In the end, non-state actors have little ability to affect international relations.’ Discuss,” Politics, Level 2, 1-7. Knutsen,Torbjon L, (2011), Uluslararası İlişkiler Teorisi Tarihi, Açılım Kitap, İstanbul. Mathews, Jessica T. (2006) “Power Shift, ” Foreign Affairs, http://www.foreignaffairs.com/articles/52644/jessica-t-mathews/power-shift (13.02.2015). Metzl, Jamie F. (1996) “Information Technology and Human Rights,” Human Rigths Quarterly, Vol. 18, No. 4, s. 705-746.
24. “NSA Prism program taps in to user data of Apple, Google and others” http://www.theguardian.com/world/2013/jun/06/us-tech-giants-nsa-data , (16.10.2013).
25. Nweke, Eugene N. (2010) “International Relations in Era of Digital Technology: The Change and Implications for African Nations,” http://www.nai.uu.se/ecas-4/panels/1-20/panel-18/Eugene-Nweke.pdf, (16.10.2013). Nye, Joseph S.- David A. Welch,, (2011), Küresel Çatışmayı ve İşbirliğini Anlamak, İş Bankası Kültür Yayınları / İnceleme - Araştırma Dizisi, İstanbul.
26. Pehlivan, Oğuz Kağan (2013) “Siber Dünya “Gerçeklik” ve Reel Tehditler,” Analist Dergisi, Sayı 31, Eylül 2013, s.62-63.
27. Pesen, M. Mekin (2011) “Sosyal Medyanın Arap Baharı’ndaki Rolü Bilimsel Olarak Kanıtlandı,” E-Siber. http://www.e-siber.com/sosyal-medya/sosyal-medyanin-arap-baharindaki-rolu-bilimsel-olarak-kanitlandi (18.10.2013).
28. Raju, S.R.T.P. Sugunakara (2012) “The Nation State System: National Power, Balance of Power and Collective Security,” Rumki Basu (ed.), International Politics: Concepts, Theories and Issues (içinde), Sage Publications Pvt. Ltd., Mumbai.
29. Reinalda, Bob (2011) “Non-State Actors in the International System of States,” Bob Reinalda (ed.), The Ashgate Research Companion to Non-State Actors (içinde), Ashgate Publishing Ltd., Farnham.
30. Ritzer, George, (2011) Küresel Dünya, Çev. Melih Pekdemir, Ayrıntı Yayınları, İstanbul.
31. Sönmezoğlu, Faruk (2005), Uluslararası Politika ve Dış Politika Analizi, Filiz Kitabevi, İstanbul.
32. Stratton, Trevin (2008) “Power Failure: The Diffusion of State Power in International Relations,” Infinity Journal, Volume I, Number I, 1-8.
33. Tansu, Okan (2003) “September 11: Early Thoughts on the Imbrication of Security, ICT, and International Relations,” Perspectives on Global Development and Technology.
34. United Nations Conference on Trade and Development (UNCTAD) (2003) “Science and Technology Diplomacy: Concepts and Elements of Work Programme,” United Nations.
35. Wenger, Andreas (2001) “The Internet and the Changing Face of International Relations and Security,” Information & Security, I&S Monitor, Ed. Andreas Wenger.
36. Wilkinson, Paul (2007), International Relations: A Very Short Introduction, Oxford University Press, Oxford.