TÜRKİYE İÇİN İNSANİ GELİŞMİŞLİK GÖSTERGELERİ
Öz
Ekonomik büyüme genel olarak milli gelirin büyüklüğü ile ölçülürken, gelişmenin ölçülmesi, ülkelerin ekonomik, siyasi ve sosyal yapılarındaki farklılıklardan dolayı oldukça zordur. Gelişmişlik düzeylerini belirleyebilmek, ekonomik göstergelerle birlikte insani, sosyal ve kültürel açıdan farklı göstergelerin kullanılmasını gerektirmektedir. Birleşmiş Milletler, bir ülkenin gelişmişlik düzeyini İnsani Gelişim Endeksi aracılığıyla ölçmektedir. Bu endekste, ülkelerin gelirleriyle birlikte, eğitim ve sağlığa ilişkin göstergeler de yer almaktadır.
Bu çalışmada, Türkiye’nin İnsani Gelişim Endeksi ve alt göstergelerinin yıllar itibariyle değişimi ve İnsani Gelişim Endeksini etkileyen faktörlerin incelenmesi yapılmıştır. Buna göre Türkiye, İnsani Gelişim Endeksi ve alt göstergeleri bakımından 1990-2017 yılları arasında önemli gelişmeler kaydetmiştir. 1990 yılında 0,579 olan İnsani Gelişim Endeksi değeri, 27 yılda %36,6’lık bir artış ile 2017 yılında 0,791 olmuştur. Türkiye, 2017 yılındaki 0,791 İnsani Gelişim Endeksi değeri ile yüksek insani gelişme gösteren ülkeler arasında ve 189 ülke içerisinde 64. sıradadır. Kişi başı Gayri Safi Milli Gelir değeri bakımından 50., Beklenen Okullaşma Yılı bakımından 48., Ortalama Okullaşma Yılı bakımından 111. ve Doğuşta Yaşam Beklentisi bakımından 66. sıradadır. Türkiye’nin İnsani Gelişim Endeksi değerini yükseltebilmesi ve çok yüksek insani gelişmişlik seviyesine sahip ülkeler arasına girebilmesi için gelirin yanında, özellikle eğitim ve sağlık alanına yatırım yapması gerekmektedir. Ayrıca, hesaplamada kullanılan verilerin güncellikten uzak olması İnsani Gelişim Endeksi değerini olumsuz etkilemektedir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Akçiçek, A. (2015). 2014 İnsani Gelişme Endeksi ve Türkiye’nin İnsani Gelişme Performansı, Stratejik Düşünce Enstitüsü, SDE Rapor, Mart, ss. 1-16.
- Başar, S., Eren, M. ve Eren, M. (2015). Ülkelerin İnsani Gelişmişlik Endeksi Değişkenlerine Göre Etkilerinin İncelenmesi, International Conference On Eurasian Economies, SESSION 6E: Kalkınma I, ss 846-854.
- Bolat, B. A. ve Çilan, Ç. A. (2007). İnsani Gelişme İneksi Bileşenleri Açısından Gelişmekte Olan Ülkelerin Diskriminant Analizi İle Karşılaştırılması, 38. Uluslar arası Asya ve Kuzey Afrika Çalışmaları Kongresi (ICANAS), Türkiye, 10-15 Eylül 2007.
- Demir, S. (2006). Birleşmiş Milletler Kalkınma Programı İnsani Gelişme Eneksi ve Türkiye Açısından Değerlendirme, Devlet Planlama Teşkilatı, Sosyal sektörler ve Koordinasyon Genel Müdürlüğü, Ankara.
- Demir Şeker, S. (2011). Türkiye’nin İnsani Gelişme Endeksi ve Endeks Sıralamasının Analizi. Kalkınma Bakanlığı Sosyal Sektörler ve Koordinasyon Genel Müdürlüğü, Yayın No: 2828, Ekim.
- Doğan, H. G. ve Gürler, Z. (2013). Türkiye’nin İnsani Gelişme Endeksinin Analitik Olarak Değerlendirilmesi. Iğdır Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 3 (2), 69-76.
- Erol, E. D. (2011). İnsani Gelişme Doğrultusunda Beşeri Kalkınanın Boyutları: Gelişmekte Olan Ülkeler, Sosyal ve Beşeri Bilimler Dergisi, Cilt: 3, No: 2, ss.99-108.
- Gürses, D. (2009). İnsani Gelişme ve Türkiye. Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt:12, Sayı :21, ss.339-350
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Yayımlanma Tarihi
30 Haziran 2019
Gönderilme Tarihi
26 Nisan 2019
Kabul Tarihi
27 Haziran 2019
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2019 Cilt: 14 Sayı: 1