ORTAOKUL SON SINIF ÖĞRENCİLERİNİN MERHAMET DÜZEYLERİ İLE YAŞAM DOYUMLARININ İNCELENMESİ

Öz

Bu çalışmanın amacı ortaokul son sınıf öğrencilerinin merhamet düzeyleri ile yaşam doyumlarının incelenmesidir. Tarama modelindeki bu çalışmanın örneklemini, Diyarbakır ilinde ortaokul son sınıfta okuyan 175 öğrenci oluşturmuştur. Araştırmada veri toplama aracı olarak Kişisel Bilgi Formu, Merhamet Ölçeği ve Çok Boyutlu Öğrenci Yaşam Doyumu Ölçeği kullanılmıştır. Çalışmanın veri analizinde, SPSS 22 istatistik paket programı kullanılarak bağımsız örneklemler için t-testi ve Pearson korelasyonu gibi parametrik testler yapılmıştır. Çalışmanın sonunda, ortaokul son sınıf öğrencilerinin merhamet ve yaşam doyum düzeylerinin orta seviyede fakat yüksek düzeye yakın olduğu belirlenmiştir. Cinsiyet değişkenine göre öğrencilerin merhamet düzeyleri anlamlı bir farklılık göstermemiştir. Çok Boyutlu Öğrenci Yaşam Doyumu Ölçeğinde ise, aile, arkadaş ve okul alt boyutlarında cinsiyet faktörünün etkili olmadığı ancak benlik, çevre alt boyutlarında ve ölçeğin genel toplamında erkeklerin yaşam doyum ortalamalarının kızların yaşam doyum ortalamalarından daha yüksek olduğu bulunmuştur. Ayrıca ortaokul son sınıf öğrencilerinin merhamet düzeyleri ile yaşam doyum düzeyleri arasında pozitif yönlü anlamlı bir ilişki bulunmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Ortaokul öğrencileri
• Merhamet
• Yaşam doyumu

INVESTIGATION OF COMPASSION LEVELS AND LIFE SATISFACTION OF MIDDLE SCHOOL SENIOR STUDENTS

Öz

Anahtar Kelimeler

• Middle school students
• Compassion
• Life satisfaction

Kaynakça

1. Adanır, A. (2019). Onkoloji ve palyatif kliniklerinde çalışan hemşirelerin merhamet yorgunluğu ve stresle başa çıkma tarzlarının belirlenmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. İzmir: Dokuz Eylül Üniversitesi.
2. Akdeniz, S. (2014). Farklı merhamet düzeylerine sahip üniversite öğrencilerinde depresyon, anksiyete, stres ve duygusal zekanın incelenmesi. Yayınlanmamış Doktora Tezi. Konya: Necmettin Erbakan Üniversitesi.
3. Aktaş, Z. ve Bozdoğan, A. E. (2016). Fen bilimleri dersi insan ve çevre ünitesiyle bütünleştirilmiş etkinliklerin ortaokul öğrencilerinin merhamet değerini kazanmalarına etkisi. Değerler Eğitimi Dergisi, 14(32), 39-57.
4. Allen, A. B., Goldwasser, E. R. ve Leary, M. R. (2012). Self-compassion and well-being among older adults. Self Identity, 11(4), 428-453. doi:10.1080/15298868.2011.595082.
5. Appleton, S. ve Song, L. (2008). Life satisfaction in urban China: Components and determinants. World Development, 36(11), 2325–2340. doi:10.1016/j.worlddev.2008.04.009
6. Ardahan, F. (2014). Sosyal sermaye, yaşam doyumu ve akademik başarı ilişkisi: BESYO örneği. International Journal of Human Sciences, 11(1), 1212-1226. doi: 10.14687/ijhs.v11i1.2754
7. Avşaroğlu, S. ve Güleş, E. (2019). Özel gereksinimli çocuğa sahip anne babaların yaşam doyumlarının öz-anlayış ve merhamet düzeyleri açısından incelenmesi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 27(1), 365-376. DOI: 10.24106/kefdergi.2960
8. Aydemir, B. (2018). Öğretmenlerdeki merhamet düzeylerinin cinsiyet, kıdem, branş ve algılanan anne-baba tutumlarına göre incelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Ankara: Gazi Üniversitesi.

9. Aydıner Boylu, A. ve Günay, G. (2018). Yaşlı bireylerde algılanan sosyal desteğin yaşam doyumu üzerine etkisi. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 7(2), 1351-1363.
10. Bağcıvan, E. (2019). Çocuk hemşirelerinde merhamet yorgunluğunun mesleki yaşam kalitesi ile ilişkisi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Erzurum: Atatürk Üniversitesi.
11. Başer, D. ve Mavili, A. (2017). Sosyal hizmet ve merhamet: Bir nitel araştırma. Sosyal ve Beşeri Bilimler Araştırmaları, 41-46.
12. Başer, D. ve Tekin, H. H. (2019). Sosyal hizmet öğrencilerinin merhamet ve özgecilik düzeylerinin incelenmesi. Güncel Sosyal Hizmet Çalışmaları, 82-89.
13. Bektaş, M. (2019). Hemşirelerin organ bağışı tutumlarının merhamet duygularıyla ilişkisinin değerlendirilmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Sivas: Sivas Cumhuriyet Üniversitesi.
14. Beresford, A. (2016). The compassionate mind: A correlational ınvestigation ınto the relationship between self-compassion and compassion for others. Manchester Metropolitan University, 1-17.
15. Biberci, F. (2010). 2-7 yaş arası çocuklarda sevgi ve merhamet değerlerinin hadisler ışığında öğretimi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Konya: Selçuk Üniversitesi.
16. Bluth, K., ve Blanton, P. (2014). The influence of self-compassion on emotional well-being among early and older adolescent males and females. Journal of Positive Psychology, 10(3), 219–230. doi:10.1080/17439760.2014.936967.
17. Cosley, B. J., McCoy, S. K., Saslow, L. R. ve Epel, E. S. (2010). Is compassion for others stress buffering? Consequences of compassion and social support for physiological reactivity to stress. Journal of Experimental Social Psychology, 46, 816-823. doi:10.1016/j.jesp.2010.04.008
18. Coşkun, İ. (2019). İlköğretim din kültürü ve ahlak bilgisi dersinin 2010 yılı ve 2018 yılı öğretim programlarının din eğitimi açısından karşılaştırılması-Merhamet değeri örneği-. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. İstanbul: Marmara Üniversitesi.
19. Crocker, J. ve Canevello, A. (2008). Creating and undermining social support in communal relationships: the role of compassionate and self-image goals. Journal of Personality and Social Psychology, 95(3), 555-575. DOI: 10.1037/0022-3514.95.3.555
20. Curtis, K., Horton, K. ve Smith, P. (2012). Student nurse socialisation in compassionate practice: A grounded theory study. Nurse Education Today, 32, 790-795. doi:10.1016/j.nedt.2012.04.012
21. Çapan, M. (2019). Üniversite öğrencilerinin merhamet ve öz-anlayış düzeylerinin kişilik özellikleri açısından incelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. İstanbul: Yıldız Teknik Üniversitesi
22. Çeçen, R. (2008). Üniversite öğrencilerinde yaşam doyumunu yordamada bireysel bütünlük (tutarlılık) duygusu, aile bütünlük duygusu ve benlik saygısı. Eğitimde Kuram ve Uygulama, 4(1), 19-30.
23. Çınarlı, T. (2019). Acil hemşirelerinde merhamet yorgunluğunu etkileyen faktörler. Yayımlanmamış Doktora Tezi. Samsun: Ondokuz Mayıs Üniversitesi.
24. Çingöl, N., Çelebi, E., Zengin, S. ve Karakaş, M. (2018). Bir sağlık yüksekokulu hemşirelik bölümü öğrencilerinin merhamet düzeylerinin incelenmesi. Klinik Psikiyatri Dergisi, 21, 61-67.
25. Çivitci, A. (2007). Çokboyutlu öğrenci yaşam doyumu ölçeğinin Türkçe’ye uyarlanması: Geçerlik ve güvenirlik çalışmaları. Eurasian Journal of Education Researh, 26, 51-60.
26. Çivitci, A. (2009). İlköğretim öğrencilerinde yaşam doyumu: Bazı kişisel ve ailesel özelliklerin rolü. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi, XXII(1), 29-52.
27. Demirel, G., Kaya, N. ve Doğaner, A. (2020). Ebelik öğrencilerinin kültürlerarası yaklaşımlarının merhamet ve empati düzeylerine etkisi. OPUS-Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 15(21), 282-300. DOI: 10.26466/opus.591200
28. Diener, E. (1984). Subjective well-being. Psychological Bulletin, 95(3), 542 575. https://doi.org/10.1037/0033-2909.95.3.542
29. Diener, E. (2000). Subjective well-being: The science of happiness, and a proposal for a national index. American Psychological Association, 55(1), 34-43. DOI: 10.1037//0003-066X.55.1.34
30. Diener, E., Emmons, R. A., Larsen, R. J. ve Griffin, S. (1985). The satisfaction with life scale. Journal of Personality Assessment, 49(1), 71-75.
31. Diren, Z. (2018). Yaşlı bakım çalışanlarında duygusal zeka, kişilik özellikleri, örgütsel güven ve merhamet duyguları ile yaşlılara yönelik tutumlar arasındaki ilişkiler. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. İstanbul: İstanbul Arel Üniversitesi.
32. Erdem, H. (2019). İnmeli bireylere bakım verenlerde bakım yükü ve merhamet düzeyi arasındaki ilişki. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Sivas: Sivas Cumhuriyet Üniversitesi.
33. Erdoğan, B. (2017). Yetişkinlerde mutluluğun merhamet ve saldırganlıkla ilişkisinin incelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. İstanbul: Üsküdar Üniversitesi.
34. Erdoğan, S. (2018). Evli bireylerin evlilik doyumu ve merhamet düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Konya: Selçuk Üniversitesi.
35. Ergün, E. (2019). Acil serviste görev yapan sağlık çalışanlarının yaşam kalitelerinin merhamet duygusuna etkisinin belirlenmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. İstanbul: İstanbul Okan Üniversitesi.
36. Ertümer, A. G. (2019). Sağlık profesyonellerinin merhamet yorgunluğu düzeyinin hasta güvenliğine etkisi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Isparta: Süleyman Demirel Üniversitesi.
37. Espín, A. M., Moreno-Herrero, D., Sánchez-Campillo, J. ve Rodríguez Martín, J. A. (2018). Do envy and compassion pave the way to unhappiness? Social preferences and life satisfaction in a Spanish city. Journal of Happiness Studies, 19(2), 443-469. doi:10.1007/s10902-016-9828-8
38. Flanagan, J. C. (1978). A research approach to improving our quality of life. American Psychologist, 33(2), 138–147. doi:10.1037/0003-066x.33.2.138
39. Gilbert, P. (2009). Introducing compassion-focused therapy. Advances in Psychiatric Treatment, 15, 199-208. DOI: 10.1521/ijct.2010.3.2.97
40. Gilman, R. ve Huebner, E. S. (2003). A review of life satisfaction research with children and adolescents. School Psychology Quarterly, 18(2), 192–205. doi:10.1521/scpq.18.2.192.21858
41. Goetz, J. L., Keltner, D. ve Simon-Thomas, E. (2010). Compassion: an evolutionary analysis and empirical review. Psycholoical Bulletin, 136(3), 351-374. DOI: 10.1037/a0018807
42. Goldin, P. ve Jazaieri, H. (2017). The compassion cultivation training (cct) program. In Seppälä, E.M., Simon-Thomas, E., Brown, S.L., Worline, M.C., Cameron, D.C., & Doty, J.R. (Eds.). Oxford Handbooks Online. Doi: 10.1093/oxfordhb/9780190464684.013.18.
43. Hacıkeleşoğlu, H. ve Kartopu, S. (2017). Merhamet ve dindarlık: üniversite öğrencileri üzerine ampirik bir araştırma. The Journal of Academic Social Science Studies, 59, 203-227.
44. Homan, K. J. (2016). Self-compassion and psychological well-being in older adults. Journal of Adult Development, 23(2), 111–119. doi:10.1007/s10804-016-9227-8
45. Huebner, E. S., Drane, W. ve Valois, R. F. (2000). Levels and demographic correlates of adolescent life satisfaction reports. School Psychology International, 21(3), 281-292. https://doi.org/10.1177/0143034300213005
46. İlbay, A. B., Yiğit, Y. ve Özişli, Ö. (2016). Emeklilerin yaşam doyumu ve rehberlik ihtiyacı ilişkisi – Sakarya örneği. Journal of Behavior at Work, 1(1), 36-47.
47. İşgör, İ. Y. (2017a). Üniversite öğrencilerinde bağlanma stilleri ve akademik başarının merhamet üzerindeki yordayıcı etkisi. Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 19(1), 82-99.
48. İşgör, İ. Y. (2017b). Merhametin öznel iyi oluş üzerindeki yordayıcı etkisinin incelenmesi. Gaziantep University Journal of Social Sciences, 16 (2), 425-436. DOI: 10.21547/jss.290441
49. Jazaieri, H., McGonigal, K. M., Lee, I. A., Jinpa, T., Doty, J. R., Gross, J. J. ve Goldin, P. R. (2018). Altering the trajectory of affect and affect regulation: The impact of compassion training. Mindfulness, 9(1), 283-293. doi: 10.1007/s12671-017-0773-3. DOI 10.1007/s12671-017-0773-3
50. Jazaieri, H., McGonigal, K., Jinpa, T., Doty, J. R., Gross, J. J. ve Goldin, P. R. (2014). A randomized controlled trial of compassion cultivation training: effects on mindfulness, affect, and emotion regulation. Motivation and Emotion, 38(1), 23-35. DOI 10.1007/s11031-013-9368-z
51. Kabasakal, Z. ve Uz Baş, A. (2013). Öğretmen adaylarında yaşam doyumunun yordayıcısı olarak problem çözme becerileri. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 2(1), 27-35.
52. Karasar, N. (2020). Bilimsel araştırma yöntemleri: Kavramlar ilkeler teknikler. (35. Basım). Ankara: Nobel Yayıncılık.
53. Kim, C. ve Ko, H. (2018). The impact of self-compassion on mental health, sleep, quality of life and life satisfaction among older adults. Geriatric Nursing, 39, 623-628. https://doi.org/10.1016/j.gerinurse.2018.06.005
54. Kişmir, Ş. ve İrge, N. T. (2020). Merhamet yorgunluğu düzeyinin çalışanların motivasyonu ve iş doyumlarına etkisi: Sağlık çalışanları üzerinde bir uygulama. Research Studies Anatolia Journal, 3(1), 1-18.
55. Koca, F. (2018). Hemşirelerde merhamet yorgunluğu ve etkili faktörlerin incelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. İstanbul: Maltepe Üniversitesi.
56. Kulaksızoğlu, A. (2007). Ergenlik psikolojisi. (9.Basım). Remzi Kitabevi.
57. Küçükaydın, Z. (2015). Fen bilimleri derslerinde merhamet eğitimi üzerine bir çalışma. Yüksek Lisans Tezi. Giresun: Giresun Üniversitesi.
58. Leiberg, S., Klimecki, O. ve Singer, T. (2011). Short-term compassion training ıncreases prosocial behavior in a newly developed prosocial game. PLoS ONE, 6(3), 1-10. doi:10.1371/journal.pone.0017798
59. Lyubomirsky, S. (2001). Why are some people happier than others? The role of cognitive and motivational processes in well-being. American Psychologist, 56(3), 239–249. doi:10.1037/0003-066x.56.3.239
60. Moksnes, U. K., Løhre, A. ve Espnes, G. A. (2012). The association between sense of coherence and life satisfaction in adolescents. Quality of Life Research, 22(6), 1331–1338. doi:10.1007/s11136-012-0249-9 Nas ve Sak (2020b
61. Nas, E. ve Sak, R. (2020a). Merhamet ve merhamet odaklı terapi. Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 18(1), 64-84. Doi: 10.18026/cbayarsos.525744
62. Nas, E. ve Sak, R. (2020b). A new compassion scale for children and its psychometric properties. Child Psychiatry & Human Development. https://doi.org/10.1007/s10578-020-01034-0
63. Nas, E., Sak, R. ve Tanhan, F. (Yayın Sürecinde). Lise öğrencilerinin merhamet düzeylerinin çeşitli değişkenlere göre incelenmesi. Milli Eğitim Dergisi
64. Neff, K. (2003a). The development of validation of a scale to measure self compassion. Self and Identity, 2(3), 223-250. DOI: 10.1080/15298860390209035
65. Neff, K. (2003b). Self-compassion: an alternative conceptualization of a healthy attitude toward oneself. Self and Identity, 2(2), 85–101. DOI: 10.1080/15298860390129863
66. Neff, K. D. ve McGehee, P. (2010). Self-compassion and psychological resilience among adolescents and young adults. Self and Identity, 9(3), 225-240. http://dx.doi.org/10.1080/15298860902979307
67. Neugarten, B. L., Havighurst, R. J. ve Tobin, S. S. (1961). The measurement of life satisfaction. Journal of Gerontology, 16(2), 134–143. doi:10.1093/geronj/16.2.134
68. Ozawa-de Silva, B. ve Dodson-Lavelle, B. (2011). An Education of heart and mind: Practical and theoretical issues in teaching cognitive-based compassion training to children. Practical Matters, 4, 1-28.
69. Özan, A. (2019). Yoğun bakım hemşirelerinde merhametin ve merhamet yorgunluğunun belirlenmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Erzurum: Atatürk Üniversitesi.
70. Özdelikara, A. ve Babur, S. (2020). Hemşirelik öğrencilerinin merhamet düzeyi ve empatik eğilim ilişkisi. ACU Sağlık Bilimleri Dergisi, 11(2), 342-349. https://doi.org/10.31067/0.2020.271
71. Özer, M. ve Özsoy Karabulut, Ö. (2003). Yaşlılarda yaşam doyumu. Geriatri, 6(2), 72-74.
72. Öztürk, M. ve Ünal, V. (2019). Temel insani değerler ile yaşam doyumu arasındaki ilişki: Sivas Cumhuriyet Üniversitesi örneği. Hacettepe Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi, 36(1), 61-74. doi: 10.32600/huefd.433294
73. Pace, T. W. W., Negi, L. T., Adame, D. D., Cole, S. P., Sivilli, T. I., Brown, T. D., Issa, M. J. ve Raison, C. L. (2009). Effect of compassion meditation on neuroendocrine, innate immune and behavioral responses to psychosocial stress. Psychoneuroendocrinology, 34(1), 87–98. doi:10.1016/j.psyneuen.2008.08.011
74. Pace, T. W. W., Negi, L. T., Dodson-Lavelle, B., Ozawa-de Silva, B., Reddy, S. D., Cole, S. P., Danese, A., Craighead, L. W. ve Raison, C. L. (2013). Engagement with cognitively-based compassion training is associated with reduced salivery c-reactive protein from before to after training in foster care program adolescents. Psychoneuroendocrinology, 38, 294-299. doi: 10.1016/j.psyneuen.2012.05.019
75. Pavot, W. ve Diener, E. (1993). Review of the satisfaction with life scale. Psychological Assessment, 5(2), 164–172. doi:10.1037/1040-3590.5.2.164
76. Pehlivan, T. (2019). Onkoloji-hematoloji hemşirelerine uygulanan kısa ve uzun süreli merhamet yorgunluğu dayanıklılık programının yaşam kalitesi, algılanan stres ve psikolojik dayanıklılık üzerine etkisi. Yayımlanmamış Doktora Tezi. İstanbul: Koç Üniversitesi.
77. Pinto-Gouveia, J., Duarte, C., Matos, M. ve Fráguas, S. (2013). The protective role of self-compassion in relation to psychopathology symptoms and quality of life in chronic and in cancer patients. Clinical Psychology & Psychotherapy, 21(4), 311–323. doi:10.1002/cpp.1838
78. Pommier, E. A. (2010). The compassion scale. Doctoral Thesis. The Graduate School of the University of Texas at Austin.
79. Proctor, C. L., Linley, P. A. ve Maltby, J. (2009). Youth life satisfaction: A review of the literature. Journal of Happiness Studies, 10(5), 583–630. doi:10.1007/s10902-008-9110-9
80. Reddy, S. D., Negi, L. T., Dodson-Lavelle, B., Osawa-de Silva, B., Pace, T. W. W., Cole, S. P., Raison, C. L. ve Craighead, L. W. (2013). Cognitive-based compassion training: a promising prevention strategy for at-risk adolescents. J Child Fam Stud, 22, 219-230. DOI 10.1007/s10826-012-9571-7
81. Ryff, C. D. (1989). Happiness is everything, or is it? Explorations on the meaning of psychological well-being. Journal of Personality and Social Psychology, 57(6), 1069–1081. doi:10.1037/0022-3514.57.6.1069
82. Salazar, L. R. (2015). Exploring the relationship between compassinon, closeness, trust, and social support in same-sex friendships. The Journal of Happiness ve Well-Being, 3(1), 15-29.
83. Salazar, L. R. (2016). The relationship between compassion, interpersonal communication apprehension, narcissism and verbal aggressiveness. The Journal of Happiness & Well-Being, 4(1), 1-14.
84. Salur, H. (2019). Bir eğitim araştırma hastanesinde çalışan hekim ve hemşirelerde psikolojik sermaye ile merhamet yorgunluğu arasındaki ilişki. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. İstanbul: İstanbul Okan Üniversitesi.
85. Seven, A. ve Dülger, H. (2020). Sağlık ve bakım hizmetleri bölümü öğrencilerinin merhamet düzeyleri ve etkileyen faktörler. Inernational Social Sciences Studies Journal, 6(54), 28-34. http://dx.doi.org/10.26449/sssj.1933
86. Skwara, A. C., King, B. G. ve Saron, C. D. (2017). Studies of training compassion what have we learned; what remains unknown? Seppälä, E.M., Simon-Thomas, E., Brown, S.L., Worline, M.C., The Oxford handbook of compassion science (s. 290-313). New York: Oxford University Press
87. Soylu, Y. ve Kabasakal, Z. (2016). Evli kadınların yaşam doyumunun evlilik doyumu ve çalışma durumu ile ilişkilerinin incelenmesi. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 5(4), 215-221.
88. Sprecher, S., ve Fehr, B. (2005). Compassionate love for close others and humanity. Journal of Social and Personal Relationships, 22, 629-652. DOI: 10.1177/0265407505056439
89. Şahin, B. (2019). Yaşlı bireylerde internet kullanımının yaşam doyumu, algılanan sosyal destek ve umutsuzluk düzeyleri ile ilişkisinin incelenmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. İstanbul: Maltepe Üniversitesi.
90. Şahin, Ş. (2008). Beden eğitimi öğretmenlerinin tükenmişlik ve yaşam doyumu düzeyleri. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Mersin: Mersin Üniversitesi.
91. Şimşek, N. ve Kalgı, M. E. (2018). Dini dogmatizm ve dindarlık bağlamında yaşam doyumu: Bir karma yöntemli yaklaşım. Turkish Studies, 13(4), 1137-1152. DOI Number: http://dx.doi.org/10.7827/TurkishStudies.12061
92. Şirin, M. ve Yurttaş, A. (2015). Hemşirelik Bakımının Bedeli: Merhamet Yorgunluğu, DEUHFED, 8(2), 123-130
93. Terry, M. ve Leary, M. (2011). Self-compassion, self-regulation, and health. Self and Identity, 10, 352–362. doi: 10.1080/ 15298868.2011.558404
94. Tuzgöl Dost, M. (2007). Üniversite öğrencilerinin yaşam doyumunun bazı değişkenlere göre incelenmesi. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 22(2), 132-143.
95. Veenhoven, R. (1988). The utility of happiness. Social Indicators Research, 20(4), 333–354. doi:10.1007/bf00302332
96. Williams, C. R. (2008). Compassion, suffering and the self a moral psychology of social justice. Current Sociology, 56(1), 5-24. DOI: 10.1177/0011392107084376
97. Yang, Y., Zhang, M. ve Kou, Y. (2016). Self-compassion and life satisfaction: The mediating role of hope. Personality and Individual Differences, 98, 91-95. http://dx.doi.org/10.1016/j.paid.2016.03.086
98. Yavuzer, H. (2002). Çocuk psikolojisi. (22.Basım). Remzi Kitabevi.
99. Yıldız, H. ve Kavak, O. (2017). The regulatory role of compassion in the influence of the personality traıt of responsibility on task and contextual performance. Journal of Management, Marketing and Logistics (JMML), 4(4), 408-422.
100. Yılmaz, G. (2016). Onkoloji hemşirelerinin eşduyum yorgunluğu, iş doyumu, tükenmişlik ve travma sonrası gelişim düzeylerine psikoeğitimin etkisi. Yayımlanmamış Doktora Tezi. İzmir: Dokuz Eylül Üniversitesi.
101. Yiğit, R., Dilmaç, B. ve Deniz, M. E. (2011). İş ve yaşam doyumu: Konya Emniyet Müdürlüğü alan araştırması. Polis Bilimleri Dergisi, 13(3), 1-18.