Investigation of User Trends and Recreational Service Relations in the Sample of Kadınçayırı Natural Park

Öz

With the increasing interest in outdoor recreation activities, the demand for national parks and natural parks also increases. Natural parks are natural parts with vegetation and wildlife features, suitable for public recreation and entertainment in the integrity of the landscape. Unlike National Parks, they are natural parts that have protection, recreation and tourism areas with only natural resource values that are rare nationally and internationally. Today, natural park areas are visited by many people who come for recreation activities. For this reason, recreational activities in natural parks gain importance and take an important place in tourism activities. Kadınçayırı Natural Park, which is the research area, is located between Çankırı and Kastamonu provinces. It has aimed to reveal the recreational potential by evaluating user trends and expert preferences with the surveys conducted in the field. Analytical Hierarchy Process (AHP) analysis has been applied to the obtained data arranged in line with Gülez Method features and it has been determined that the recreational service and potential of the Kadınçayırı Natural Park showed enrichment and there are some criteria that affect the recreational activities in the area and in this context, suggestions have been developed in terms of the Landscape Architecture professional discipline.

Anahtar Kelimeler

• Recreation
• User trends
• AHP
• Gülez method
• Kadınçayırı Natural Park
• Çankırı

Kaynakça

1. Açıksöz, S. , Topay, M., Aydın, H. (2006). Bartın-Arıt Beldesi trekking potansiyelinin belirlenmesi. Bartın Orman Fakültesi Dergisi, 8 (10) , 80-89. Web Site https://dergipark.org.tr/en/pub/barofd/issue/3404/46860, Accessed: 01.03.2022.
2. Akten, M., Yılmaz, O., Gül, A. (2009). Alan kullanım planlamasında rekreasyonel alan kullanım ölçütlerinin belirlenmesi: Isparta Ovası örneği. Süleyman Demirel Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi A(2), 119-133.
3. Balık, G., Türkyılmaz, B. (2021). The scenario based landscape ecological risk management model for Lake Gala National Park, Planning, Design and Managment in Landscape Architecture, Book Chapter, Chapter 9, Ed:Arzu Altuntaş, p.188-220.
4. Çankırı Kadınçayırı Tabiat Parkı, (2014). Analiz ve sentez raporları, Gelişme Planı. Çankırı.
5. Demir, S., Demirel, Ö. (2018). Anlamada peyzaj ekolojisi yaklaşımı. Türkiye Peyzaj Araştırmaları Dergisi 2018, 1(1), 1-8 Derleme Makale.
6. Erdoğan, E., Uslu, A. (2003). Kazdağı Milli Parkı’nın eko-turizm açısından değerlendirilmesi, Kırsal Çevre Yıllığı, sayfa 64-76.
7. Genç, K., Şengel, Ü., Işkın, M. (2017). Abant Tabiat Parkı’nın ekoturizm potansiyelinin değerlendirilmesi. International West AsiaCongress of TourismResearch (IWACT). 28 Eylül-01 Ekim 2017. 242-250, Van.
8. General Directorate of Meteorology, (2013). Oral interview, 2002-2012 period data, (10.09.2019).

9. General Directorate of Nature Conservation and National Parks, (2016). Kadınçayırı Natural Park, Web: http://kadincayiri.tabiat.gov.tr/ Accessed: 19.08.2019.
10. Gülez, S. (1990). Orman içi rekreasyon potansiyelinin belirlenmesi için bir değerlendirme yöntemi, I.Ü. Orman Fakültesi Dergisi, Seri A, Cilt 40, Sayı 2, Say 132-147, İstanbul.
11. IUCN, (1978). World commission on protected areas, Web Site: https://www.iucn.org/commissions/world-commission-protected-areas, Accessed: 01.03.2022.
12. Kaya, F. (2007). Bartın kent halkının rekreasyonel eğilim ve taleplerinin belirlenmesi üzerine bir araştırma. Ankara Üniversitesi. Yüksek Lisans Tezi.
13. Koç, N., Şahin, Ş.(2008). Peyzaj ekolojisi ders notu (basılmamış), Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Peyzaj Mimarlığı Bölümü.
14. Lai, P., Nepal, S. (2006). Local perspectives of ecotourism development in Tawushan Nature Reserve, Taiwan. Tourism Management. 27(6), 1117-1129.
15. MEA, (2005). Binyıl ekosistem değerlendirmesi. Ecosystems and Human Well-Being - Biodiversity Synthesis, Millennium Ecosystem Assessment, Island Press, Washington DC.
16. Mert, Z.G., Kutluca, A.K. (2018). Türkiye’de tabiat parkları koruma amaçlı imar planlama süreci: Ballıkayalar Tabiat Parkı deneyimi, Mimarlık ve Yaşam Dergisi, Journal of Architecture and Life 3(1), 2018, (21-51) ISSN: 2564-6109 DOI: 10.26835/my.407215.
17. Milli Parklar Müdürlüğü, (2020). Kadınçayırı Tabiat Parkı. belge ve sözlü kaynaklar. Çankırı.
18. McHarg, I. (1969). Design with natural, The Natural History Press, Garden City, New York.
19. Ndubisi, F. (2002). Ecological planning-a historical and comparative synthesis. The John Hopkins University Press, Baltimore and London. 106 p.
20. Orman ve Su İşleri Müdürlüğü, (2020). Kadınçayırı Natural Park, Documentation and Oral Resources, Çankırı Özdamar, K. (2003). Modern bilimsel araştırma yöntemleri. Eskişehir: Kaan Kitabevi.
21. Polat, S., Aktaş Polat, S. (2016). Rekreasyonel tabiat parklarının korunan alanlar kapsamında incelenmesi: Mersin ili örneği. Social Sciences (NWSASOS). 11(2):85-115
22. Saaty, T. L. (1980). The analytic hierarchy process. McGraw-Hill, New York.
23. Steiner, F. (2008). The living landscape: an ecological approach to landscape planning. Arizona State University, McGraw-Hill Yayınları, 275 p, USA.
24. Surat, H. (2016). Gülez yöntemine göre Deriner Baraj Gölü ve yakın çevresi rekreasyonel potansiyelinin değerlendirilmesi ve alan kullanım önerilerinin geliştirilmesi, KSÜ Doğa Bil. Dergisi, 20(3), 247-257.
25. Taş, B. (2006). Tosya ilçesinde araziden yararlanma ve planlamaya yönelik öneriler, Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi, Ankara.
26. TÜİK, (2021). Çankırı İli Toplam Nüfusu, Web Site: https://biruni.tuik.gov.tr/ilgosterge/?locale=tr, Accessed: 04.06.2021.
27. Tülek, B. (2021). Determination of recreation potential with using gülez method in Çankırı Kadınçayırı Natural Park example. ISPEC Journal of Agricultural Sciences, 5(1), 227-234. https://doi.org/10.46291/ISPECJASvol5iss1pp227-234.
28. Yazıcıoğlu, Y., Erdoğan, S. (2004). SPSS uygulamalı bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Detay Yayıncılık. Yelekçi, S. (2021). Provincial special administration civil engineer. Oral Interview, Çankırı.
29. Zahedi, F. M. (1986). The analytic hierarchy process a survey of the method and its application, Interfeces, 16 (Temmuz-Ağustos): 96-108.