Development, Production and Implementation of A Landscape Design: Koçarlı-Incirliova Case

Öz

The main goal of implementation projects developed by the framework of academic cooperation with municipalities and managers is to provide ecological, economic, visual or recreational contributions to the landscape and to increase the social, cultural, and economic opportunities. When the project phases are successfully managed from a coarse scale to a fine scale, the implementation can be effectively done, and this is significant for the transformation of the academic contribution into action. This study was carried out in cooperation with Koçarlı Municipality and Landscape Architecture Department of Aydın Adnan Menderes University. Suggestions for the design of the Koçarlı-Incirliova highway were developed targeting to maintain continuity of green spaces and meet recreational needs of people in the project area. It is believed that the designed area will contribute to the identity of Koçarlı by having been increased particularly recreational and visual qualities, and therefore the project area will be one of the landmarks in time. As a result, the implementation project was presented and it was evaluated by various experts. Although the implementation project was found successful by the municipal and professional experts, it was stated that the implementation will be carried out with some revisions due to the zoning permission.

Anahtar Kelimeler

• landscape design
• urban design
• recreation
• implementation project

Kentsel Ölçekte Peyzaj Uygulama Projesinin Hazırlanması ve Değerlendirilmesi: Koçarlı-İncirliova Karayolu Örneği

Öz

Yerel yönetimler ile akademi işbirliği çerçevesinde hazırlanan projelerin temel hedefi, hem peyzaja fonksiyonel katkılar sağlamak hem de insanların sosyal, rekreasyonel, kültürel ve ekonomik olanaklarını arttırmaktır. Planlama ölçeğinden tasarım ölçeğine kadar gerçekleşen proje aşaması süreçlerinin başarı ile yönetildiği projelerin uygulanması akademik katkının eyleme dönüşmesindeki en büyük etkendir. Peyzaj tasarımının hedefine ulaşması, teorinin pratiğe dönüşmesi ile mümkündür. Bu çalışma, Koçarlı Belediyesi ve Aydın Adnan Menderes Üniversitesi Ziraat Fakültesi Peyzaj Mimarlığı Bölümü işbirliği ile gerçekleştirilmiştir. Koçarlı ilçesi yerleşim alanı ve açık alanları incelenerek, Koçarlı-İncirliova karayolunun tasarlanmasına yönelik değerlendirme ve öneriler geliştirilmiştir. Koçarlı yerleşim alanında peyzaj analiz ve değerlendirmelerinin yapılması ve peyzaj uygulama projesinin hazırlanmasındaki kavramsal yaklaşım, Koçarlı-İncirliova karayolunda açık alan bağlantılılığını ve sürekliliğini sağlayacak, aynı zamanda rekreasyonel ihtiyaçlara cevap verebilecek bir alanın tasarlanmasına dayanmaktadır. Bu çalışma ile tasarım alanının Koçarlı kimliğine katkı sağlayacağı ve zamanla kent belleğinde yer edineceği öngörülmektedir. Öneri tasarımın mekânın özellikle rekreasyonel ve görsel değerini arttırması hedeflenmektedir. Sonuç olarak, hazırlanan uygulama projesi çeşitli uzmanlar tarafından değerlendirilmiş, proje Koçarlı belediyesi ve uzman öğretim üyelerince başarılı bulunmuştur. Belediye tarafından uygulama çalışmalarının imar iznine bağlı olarak çeşitli revizyonlarla gerçekleşebileceği belirtilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• peyzaj tasarımı
• kentsel tasarım
• rekreasyon
• uygulama projesi

Kaynakça

1. Ahern, J. (1995). Greenways as a planning strategy. Landscape and Urban Planning, 33(1), 131-155.
2. Ankaya, F. Ü., Aslan, B. G. (2020). Kent İçi Ulaşımda Bisiklet Yollarının Planlaması; Dünya ve Türkiye Örnekleri. Ulusal Çevre Bilimleri Araştırma Dergisi, 3(1), 1-10.
3. Artmann, M., Kohler, M., Meinel, G., Gan, J., Ioja, I. C. (2019). How smart growth and green infrastructure can mutually support each other—A conceptual framework for compact and green cities. Ecological Indicators, 96, 10-22.
4. Aydın Belediyesi, (2019). Koruma Amaçlı Nazım İmar Plan Açıklama Raporu. http://aydin.bel.tr/Content/assests/Videolar/2312019154319.pdf (Erişim Tarihi: 20.05.2020).
5. Başalma, D.E., Uslu, A., Körmeçli, P. Ş. (2017). Kent parkı kalite göstergelerinin değerlendirilmesi kapsamında bir deneme: Ankara/100. Yıl Birlik Parkı Örneği. International Journal of Landscape Architecture Research, 1(1), 08-13.
6. Bilgili, B. C., Gökyer, E., Özyavuz, M., Çorbacı, Ö. L. (2018). Peyzaj Tasarımında Coğrafi Bilgi Sistemleri Kullanımının Değerlendirilmesi: Çankırı Karatekin Üniversite Yerleşkesi Örneği. Düzce Üniversitesi Ormancılık Dergisi, 14(2), 1-16.
7. Çorbacı, Ö. L., Turna, T., Oğuztürk, G. E. Kamusal Alanların Peyzaj Düzenlemesi Açısından Erişilebilirliğinin İncelenmesi; Dicle Üniversitesi Kampüsü Örneği. Düzce Üniversitesi Ormancılık Dergisi, 16(1), 105-127.
8. Dönmez, Y. (2016). Investigation of Active Green Spaces within the Criterion of Earthquake Park Concept: Case Study of Safranbolu City. Efe, R., Cürebal, I., Gad, A., Toth, B. (Eds.) Environmental Sustainability and Landscape Management.

9. Fongar, C., Randrup, T. B., Wiström, B., Solfjeld, I. (2019). Public urban green space management in Norwegian municipalities: A managers’ perspective on place-keeping. Urban Forestry & Urban Greening, 44, 126438.
10. Gözlükaya, T. (2007). Yerel yönetimler ve stratejik planlama: Modeller ve uygulama örnekleri. Master tezi, Pamukkale Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kamu Yönetimi Anabilim Dalı.
11. Hansen, R., Olafsson, A. S., van der Jagt, A. P., Rall, E., Pauleit, S. (2019). Planning multifunctional green infrastructure for compact cities: What is the state of practice?. Ecological Indicators, 96, 99-110.
12. Jim, C. Y. (2004). Green-space preservation and allocation for sustainable greening of compact cities. Cities, 21(4), 311-320.
13. Koçyiğit, M., Yıldız, M. (2014). Yerel yönetimlerde rekreasyon uygulamaları: Konya örneği. International Journal of Sport Culture and Science, 2, 211-223.
14. Koppen, G., Sang, Å. O., Tveit, M. S. (2014). Managing the potential for outdoor recreation: Adequate mapping and measuring of accessibility to urban recreational landscapes. Urban Forestry & Urban Greening, 13(1), 71-83.
15. Lee, A. C., Maheswaran, R. (2011). The health benefits of urban green spaces: a review of the evidence. Journal of Public Health, 33(2), 212-222.
16. Li, L., Du, Q., Ren, F., Ma, X. (2019). Assessing spatial accessibility to hierarchical urban parks by multi-types of travel distance in Shenzhen, China. International Journal of Environmental Research and Public Health, 16(6), 1038.
17. Liu, W., Chen, W., Dong, C. (2017). Spatial decay of recreational services of urban parks: Characteristics and influencing factors. Urban Forestry & Urban Greening, 25, 130-138.
18. Marsal-Llacuna, M. L., Colomer-Llinàs, J., Meléndez-Frigola, J. (2015). Lessons in urban monitoring taken from sustainable and livable cities to better address the Smart Cities initiative. Technological Forecasting and Social Change, 90, 611-622.
19. Mert, K., Öcalir, E. V. (2010). Konya'da Bisiklet Ulaşımı: Planlama ve Uygulama Süreçlerinin Karşılaştırılması. METU Journal of the Faculty of Architecture, 27(1).
20. Özdemir, A. (2008). Katılımcı Kent Kimliğinin Olușumunda Kamusal Yeșil Alanların Rolü. Planlama, 37.
21. Özkır, A. Y. (2007). Kent parkları yönetim modelinin geliştirilmesi. Doktora tezi, Ankara Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Peyzaj Mimarlığı Anabilim Dalı.
22. Parolek, D. G., Parolek, K., Crawford, P. C. (2008). Form Based Codes: A Guide for Planners, Urban Designers, Municipalities, and Developers. Parolek D. G., Parolek, K., Crawford, P. C. (Eds.) John Wiley & Sons.
23. Rasidi, M. H., Jamirsah, N., Said, I. (2012). Urban green space design affects urban residents’ social interaction. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 68, 464-480.
24. Ribeiro, L., Barao, T. (2006). Greenways for recreation and maintenance of landscape quality: five case studies in Portugal. Landscape and Urban Planning, 76(1-4), 79-97.
25. Šebo, J., Gróf, M., Šebová, M. (2019). A contingent valuation study of a polluted urban lake in Košice, Slovakia: The case of the positive distance effect. Journal of Environmental Management, 243, 331-339.
26. Taubenböck, H., Esch, T., Felbier, A., Wiesner, M., Roth, A., Dech, S. (2012). Monitoring urbanization in mega cities from space. Remote Sensing of Environment, 117, 162-176.
27. Vallecillo, S., La Notte, A., Zulian, G., Ferrini, S., Maes, J. (2019). Ecosystem services accounts: Valuing the actual flow of nature-based recreation from ecosystems to people. Ecological Modelling, 392, 196-211.
28. Varol, Ö., Tatli, A. (2002). Phytosociological investigations of a Pinus pinea L. forest in the Eastern Mediterranean Region (K. Maraş–Turkey). Plant Ecology, 158(2), 223-228.
29. Wolff, M., Scheuer, S., Haase, D. (2020). Looking beyond boundaries: Revisiting the rural-urban interface of Green Space Accessibility in Europe. Ecological Indicators, 113, 106245.
30. Yenice, M. S. (2012). Kentsel yeşil alanlar için mekânsal yeterlilik ve erişebilirlik analizi; Burdur örneği, Türkiye. Türkiye Ormancılık Dergisi, 13(1), 41-47.